Grote vrouwen in de kerk
Forumregels
![Afbeelding](https://www.animaatjes.nl/pasen-plaatjes/pasen/kruis/pasen_kruis_animaatjes-54.gif)
Geen tekst uit berichten hier kopiëren naar andere subforums.
![Afbeelding](https://www.animaatjes.nl/pasen-plaatjes/pasen/kruis/pasen_kruis_animaatjes-54.gif)
Geen tekst uit berichten hier kopiëren naar andere subforums.
-
- Berichten: 10823
- Lid geworden op: 15 okt 2019, 21:39
- Man/Vrouw: M
Grote vrouwen in de kerk
De geschiedenis van de Kerk wordt geschreven aan de hand van mannen, maar vergeten we niet dat ook vrouwen hun invloed hadden. 5 voorbeelden.
De geschiedenis van de katholieke Kerk wordt meestal geschreven aan de hand van pausen, kardinalen en christelijke koningen, maar miljoenen onzichtbare silhouetten blijven verborgen, onder wie heel veel vrouwen. Het lijkt een schaduwlegioen waarvan de bijdrage vaak door een proces van bewust onzichtbaar maken werd vergeten. Geschiedenis is bovendien al te lang door mannen geschreven.
De voorbije jaren laat historisch onderzoek hen oprijzen uit de vergetelheid: opmerkelijke vrouwen zoals martelaren, abdissen en koninginnen, begijnen als Hadewijch, geletterde vrouwen als Theresia van Avilla, missionarissen en activisten, verzetsstrijdsters, opvoedsters, leken en religieuzen. De hele geschiedenis van de Kerk lijkt aan herschrijving toe. Reden dus voor eerherstel. We geven hierbij de namen van enkele bijzondere dames, die vaak vergeten werden, of wier invloed groter blijkt te zijn dan we dachten.
Junia (1ste eeuw), de vrouwelijke apostel
In Romeinen 16,7 schrijft Paulus: ‘Groet Andronikus en Junia, mijn volksgenoten, die met mij in de gevangenis hebben gezeten, die als apostelen veel aanzien genieten en die eerder dan ik één met Christus zijn geworden’ (NBV21). Wie hetzelfde vers in oudere bijbelvertalingen opzoekt, komt voor een verrassing te staan: ze hebben van Junia — het mannelijke — Junias gemaakt! Pas na 1977 (!) werd het voor Bijbelwetenschappers duidelijk dat Junia een vrouw was.
Maar wat met het woord ‘apostel’? Bedoelde Paulus misschien ‘gezanten’?
Kerkvader Johannes Chrysostomus, die als moedertaalspreker het Grieks toch veel beter aanvoelde dan welke uitlegger van vandaag, vatte Paulus’ woorden net zo op als de NBV-vertalers. Voor Paulus was Junia dus een apostel.
Paula (347-404), bijbelvertaalster en woestijnmoeder
Paula (347-404), tegenwoordig bijna onbekend, kan worden beschouwd als de moeder van de belangrijkste vertaling van de Bijbel, de Latijnse Vulgaat. Ze groeide in Rome als een hoog intellectuele vrouw en huwde een senator. Samen hadden ze vijf kinderen. Paula werd weduwe en wijdde zich vervolgens aan de studie van God in een kring van vrome vrouwen. Hiëronymus, later uitgeroepen tot kerkvader, raakte bevriend met Paula in deze kring.
Met haar dochter Eustochium trok ze naar het Heilig land, waar ze drie kloosters stichtte.
Ze geldt daarom als ‘woestijnmoeder’. In Jeruzalem verdiepten ze zich in Bijbelse talen, onder meer het Hebreeuws, omdat ze ontevreden waren met de slechte Latijnse vertaling van geschriften. Hiëronymus meldde dat Paula’s Hebreeuws uiteindelijk het zijne ver overtrof. Op eigen kosten schafte ze de originele boeken en manuscripten aan die nodig waren voor een nieuwe Latijnse vertaling, een opdracht die Hiëronymus van de paus had gekregen. Paula en Eustochium lazen zijn werk grondig na en bewerkte de teksten. Bovendien waren het Paula en Eustochium die de gebrekkige Latijnse vertaling van de psalmen diepgaand corrigeerden. Tot vandaag wordt hun versie gezongen in de erediensten van de katholieke Kerk.
Hildegard van Bingen (1098-1174), middeleeuwse all-rounder
Hildegard_von_Bingen._Line_engraving_by_W._Marshall._Wellcome_V0002761.jpg
Hildegard von Bingen. © Wiki: By https://wellcomeimages.org/indexplus/ob ... jpgGallery: https://wellcomeimages.org/indexplus/im ... mlWellcome Collection gallery (2018-03-30): https://wellcomecollection.org/works/ksgp4cdy CC-BY-4
Ook al maakte de katholieke Kerk al vroeg in de middeleeuwen komaf met gedwongen huwelijken, toch was het leven van vrouwen in deze lange ‘christelijke’ periode uitermate zwaar. De maatschappijstructuur was fundamenteel patriarchaal. Het kerkelijk ideaal van de vrouw was de non, die achter muren en tralies een leven van gebed en onthouding leidde. De vrouw bleef van alle kerkelijke ambten uitgesloten en zelfs het preken werd haar verboden.
Toch kent ook de middeleeuwse kerkgeschiedenis sterke vrouwenfiguren. Een van hen is de benedictines Hildegard van Bingen (1098-1174), mystica, schrijfster, predikante en componiste. En nog veel meer. Op haar vijftiende legde deze dochter van een Duitse graaf de kloostergelofte af. Door haar intelligentie en doorzettingsvermogen wist Hildegard haar kloostergemeenschap los te maken van het mannenklooster, tot groot ongenoegen van de abt. Maar dankzij goede contacten met de invloedrijke Bernardus van Clairvaux, paus Eugenius III en veel Duitse vorsten, kon zij haar eigen weg gaan. In 1150 besloot Hildegard om een eigen klooster te stichten op de Rupertsberg bij Bingen.
Met de lokale geestelijken bleef zij echter voortdurend strijd voeren om haar klooster in te richten zoals zij dat graag wilde.
Zij durfde het aan om als vrouw in discussie te gaan met paus, bisschoppen en geestelijken. Zo verweet zij de pausen dat zij zich te veel laten gezeggen door (gewelddadige) kerkvorsten. Benedictus XVI verklaarde haar pas in 2012 heilig.
De Duitse bisschop Georg Bätzing zegt over Hildegard: „Er zijn vandaag de dag nog veel raakvlakken met het werk van deze heilige, bijvoorbeeld in wetenschap en onderzoek, in de zorg voor de schepping, in het woord aan de machtigen in Kerk en politiek en als stimulans voor vrouwen in de strijd om erkenning van hun charisma en een gelijkwaardige rol in kerk en samenleving.”
Madame Guyon (1648-1717), beschuldigd van ketterij
Jeanne_Marie_Bouvier_de_la_Motte_Guyon_Gallica.jpeg
Madame Guyon. © Wikipedia
De heksenvervolging vond niet, zoals veel mensen denken, grotendeels in de middeleeuwen plaats, maar voornamelijk in de late zestiende en vroege zeventiende eeuw. Vooral arme vrouwen waren het slachtoffer van heksenwaan. Godsdienstoorlogen en religieuze onverdraagzaamheid maakten het leven van vrouwen in deze periode nog moeilijker. Toch kleuren ook in deze periode enkele grote vrouwenfiguren de kerkgeschiedenis, zoals Marie de l’Incarnation (1599-1672) en Jeanne de Chantal (1572-1641), ordestichtster en soulmate van Franciscus van Sales.
En dan was er ook Jeanne-Marie Bouvier de La Motte (1648-1717), beter bekend als Madame Guyon. Ze was 28 toen ze weduwe werd en zocht zich toen in dienst van de katholieke Kerk te stellen. In 1685 zette zij in een dun boekje met de lange titel Moyen court très facile pour l'oraison que tous peuvent pratiquer très aisément et parvenir en peu de temps à une haute perfection (‘Kort en erg gemakkelijk middel voor het gebed, dat allen heel gemakkelijk kunnen beoefenen en in korte tijd tot een hoge volmaaktheid komen’), haar visie op de geestelijke weg uiteen.
In vrome kringen werd het boekje zeer gewaardeerd.
Omdat zij veel nadruk legde op de passiviteit van de ziel, kwam zij jaren onder verdenking van ketterij te staan. Ondanks vele nuanceringen, aanvullingen en verklaringen van rechtgelovigheid die zij aflegde, werd zij in 1695 veroordeeld en gevangengezet.
Pas in 1702 werd zij vrijgelaten. In een bescheiden woning ontving de Franse mystica in haar laatste jaren haar leerlingen. Haar geschriften vonden hun weg in protestantse milieus waar het geestelijk klimaat nog wel open stond voor de mystiek. Historici beschouwen haar veroordeling als onnodig en gênant. Ongetwijfeld speelde ook mee dat zij een vrouw was die sprak met gezag.
Theresia van Lisieux (1873-1897), invloedrijke auteur van bestseller
Vanaf 1830 bloeide het religieuze leven als nooit tevoren. Tienduizenden vrouwen traden in als zuster, ook omdat zij op deze wijze leerkracht of verpleegster konden worden. Het leger religieuze vrouwen tekende het rijke roomse leven tussen 1850 en 1950. Een van de grote figuren uit deze periode is de jonggestorven Franse karmelietes Thérèse Martin, kloosternaam Theresia van het Kind Jezus en het Heilig Aanschijn (1873-1897). Bij leven was zij onbekend, maar na haar dood werden van haar autobiografie 500 miljoen exemplaren verkocht.
Vergeet het zoete beeld van haar: zuster Thérèse koesterde het verlangen om priester te worden. Nadat ze had gelezen dat Sint-Stanislaus Kostka in een visioen de communie had ontvangen uit de handen van de heilige Barbara, zei ze tegen haar zus Celine: "Waarom geen engel, geen priester, maar een maagd? Oh! wat een wonderen zullen we in de hemel zien! Ik heb het idee dat degenen die het op aarde hebben gewild, in de hemel de eer van het priesterschap zullen delen.”
In haar teksten zit een mariale theologie die deze van het Tweede Vaticaans Concilie voorafgaat.
„Als ik priester was geweest, had ik grondig Hebreeuws en Grieks gestudeerd, om de goddelijke gedachte te kennen zoals God zich verwaardigde om het uit te drukken in onze menselijke taal."
In de zomer van 1896 werden haar verlangens alleen maar groter en deden ze lijden. Karmelietes zijn is niet genoeg voor haar, ze voelt in zich een roeping tot alle roepingen: ze wil priester, diaken, kerkleraar, missionaris in alle landen en tot het einde der tijden zijn. Ze zoekt een oplossing voor deze onmogelijke situatie. „Jezus liefhebben en Hem beminnen" wordt een refrein in haar geschriften.
Gepubliceerd door
Kerknet-redactie
De geschiedenis van de katholieke Kerk wordt meestal geschreven aan de hand van pausen, kardinalen en christelijke koningen, maar miljoenen onzichtbare silhouetten blijven verborgen, onder wie heel veel vrouwen. Het lijkt een schaduwlegioen waarvan de bijdrage vaak door een proces van bewust onzichtbaar maken werd vergeten. Geschiedenis is bovendien al te lang door mannen geschreven.
De voorbije jaren laat historisch onderzoek hen oprijzen uit de vergetelheid: opmerkelijke vrouwen zoals martelaren, abdissen en koninginnen, begijnen als Hadewijch, geletterde vrouwen als Theresia van Avilla, missionarissen en activisten, verzetsstrijdsters, opvoedsters, leken en religieuzen. De hele geschiedenis van de Kerk lijkt aan herschrijving toe. Reden dus voor eerherstel. We geven hierbij de namen van enkele bijzondere dames, die vaak vergeten werden, of wier invloed groter blijkt te zijn dan we dachten.
Junia (1ste eeuw), de vrouwelijke apostel
In Romeinen 16,7 schrijft Paulus: ‘Groet Andronikus en Junia, mijn volksgenoten, die met mij in de gevangenis hebben gezeten, die als apostelen veel aanzien genieten en die eerder dan ik één met Christus zijn geworden’ (NBV21). Wie hetzelfde vers in oudere bijbelvertalingen opzoekt, komt voor een verrassing te staan: ze hebben van Junia — het mannelijke — Junias gemaakt! Pas na 1977 (!) werd het voor Bijbelwetenschappers duidelijk dat Junia een vrouw was.
Maar wat met het woord ‘apostel’? Bedoelde Paulus misschien ‘gezanten’?
Kerkvader Johannes Chrysostomus, die als moedertaalspreker het Grieks toch veel beter aanvoelde dan welke uitlegger van vandaag, vatte Paulus’ woorden net zo op als de NBV-vertalers. Voor Paulus was Junia dus een apostel.
Paula (347-404), bijbelvertaalster en woestijnmoeder
Paula (347-404), tegenwoordig bijna onbekend, kan worden beschouwd als de moeder van de belangrijkste vertaling van de Bijbel, de Latijnse Vulgaat. Ze groeide in Rome als een hoog intellectuele vrouw en huwde een senator. Samen hadden ze vijf kinderen. Paula werd weduwe en wijdde zich vervolgens aan de studie van God in een kring van vrome vrouwen. Hiëronymus, later uitgeroepen tot kerkvader, raakte bevriend met Paula in deze kring.
Met haar dochter Eustochium trok ze naar het Heilig land, waar ze drie kloosters stichtte.
Ze geldt daarom als ‘woestijnmoeder’. In Jeruzalem verdiepten ze zich in Bijbelse talen, onder meer het Hebreeuws, omdat ze ontevreden waren met de slechte Latijnse vertaling van geschriften. Hiëronymus meldde dat Paula’s Hebreeuws uiteindelijk het zijne ver overtrof. Op eigen kosten schafte ze de originele boeken en manuscripten aan die nodig waren voor een nieuwe Latijnse vertaling, een opdracht die Hiëronymus van de paus had gekregen. Paula en Eustochium lazen zijn werk grondig na en bewerkte de teksten. Bovendien waren het Paula en Eustochium die de gebrekkige Latijnse vertaling van de psalmen diepgaand corrigeerden. Tot vandaag wordt hun versie gezongen in de erediensten van de katholieke Kerk.
Hildegard van Bingen (1098-1174), middeleeuwse all-rounder
Hildegard_von_Bingen._Line_engraving_by_W._Marshall._Wellcome_V0002761.jpg
Hildegard von Bingen. © Wiki: By https://wellcomeimages.org/indexplus/ob ... jpgGallery: https://wellcomeimages.org/indexplus/im ... mlWellcome Collection gallery (2018-03-30): https://wellcomecollection.org/works/ksgp4cdy CC-BY-4
Ook al maakte de katholieke Kerk al vroeg in de middeleeuwen komaf met gedwongen huwelijken, toch was het leven van vrouwen in deze lange ‘christelijke’ periode uitermate zwaar. De maatschappijstructuur was fundamenteel patriarchaal. Het kerkelijk ideaal van de vrouw was de non, die achter muren en tralies een leven van gebed en onthouding leidde. De vrouw bleef van alle kerkelijke ambten uitgesloten en zelfs het preken werd haar verboden.
Toch kent ook de middeleeuwse kerkgeschiedenis sterke vrouwenfiguren. Een van hen is de benedictines Hildegard van Bingen (1098-1174), mystica, schrijfster, predikante en componiste. En nog veel meer. Op haar vijftiende legde deze dochter van een Duitse graaf de kloostergelofte af. Door haar intelligentie en doorzettingsvermogen wist Hildegard haar kloostergemeenschap los te maken van het mannenklooster, tot groot ongenoegen van de abt. Maar dankzij goede contacten met de invloedrijke Bernardus van Clairvaux, paus Eugenius III en veel Duitse vorsten, kon zij haar eigen weg gaan. In 1150 besloot Hildegard om een eigen klooster te stichten op de Rupertsberg bij Bingen.
Met de lokale geestelijken bleef zij echter voortdurend strijd voeren om haar klooster in te richten zoals zij dat graag wilde.
Zij durfde het aan om als vrouw in discussie te gaan met paus, bisschoppen en geestelijken. Zo verweet zij de pausen dat zij zich te veel laten gezeggen door (gewelddadige) kerkvorsten. Benedictus XVI verklaarde haar pas in 2012 heilig.
De Duitse bisschop Georg Bätzing zegt over Hildegard: „Er zijn vandaag de dag nog veel raakvlakken met het werk van deze heilige, bijvoorbeeld in wetenschap en onderzoek, in de zorg voor de schepping, in het woord aan de machtigen in Kerk en politiek en als stimulans voor vrouwen in de strijd om erkenning van hun charisma en een gelijkwaardige rol in kerk en samenleving.”
Madame Guyon (1648-1717), beschuldigd van ketterij
Jeanne_Marie_Bouvier_de_la_Motte_Guyon_Gallica.jpeg
Madame Guyon. © Wikipedia
De heksenvervolging vond niet, zoals veel mensen denken, grotendeels in de middeleeuwen plaats, maar voornamelijk in de late zestiende en vroege zeventiende eeuw. Vooral arme vrouwen waren het slachtoffer van heksenwaan. Godsdienstoorlogen en religieuze onverdraagzaamheid maakten het leven van vrouwen in deze periode nog moeilijker. Toch kleuren ook in deze periode enkele grote vrouwenfiguren de kerkgeschiedenis, zoals Marie de l’Incarnation (1599-1672) en Jeanne de Chantal (1572-1641), ordestichtster en soulmate van Franciscus van Sales.
En dan was er ook Jeanne-Marie Bouvier de La Motte (1648-1717), beter bekend als Madame Guyon. Ze was 28 toen ze weduwe werd en zocht zich toen in dienst van de katholieke Kerk te stellen. In 1685 zette zij in een dun boekje met de lange titel Moyen court très facile pour l'oraison que tous peuvent pratiquer très aisément et parvenir en peu de temps à une haute perfection (‘Kort en erg gemakkelijk middel voor het gebed, dat allen heel gemakkelijk kunnen beoefenen en in korte tijd tot een hoge volmaaktheid komen’), haar visie op de geestelijke weg uiteen.
In vrome kringen werd het boekje zeer gewaardeerd.
Omdat zij veel nadruk legde op de passiviteit van de ziel, kwam zij jaren onder verdenking van ketterij te staan. Ondanks vele nuanceringen, aanvullingen en verklaringen van rechtgelovigheid die zij aflegde, werd zij in 1695 veroordeeld en gevangengezet.
Pas in 1702 werd zij vrijgelaten. In een bescheiden woning ontving de Franse mystica in haar laatste jaren haar leerlingen. Haar geschriften vonden hun weg in protestantse milieus waar het geestelijk klimaat nog wel open stond voor de mystiek. Historici beschouwen haar veroordeling als onnodig en gênant. Ongetwijfeld speelde ook mee dat zij een vrouw was die sprak met gezag.
Theresia van Lisieux (1873-1897), invloedrijke auteur van bestseller
Vanaf 1830 bloeide het religieuze leven als nooit tevoren. Tienduizenden vrouwen traden in als zuster, ook omdat zij op deze wijze leerkracht of verpleegster konden worden. Het leger religieuze vrouwen tekende het rijke roomse leven tussen 1850 en 1950. Een van de grote figuren uit deze periode is de jonggestorven Franse karmelietes Thérèse Martin, kloosternaam Theresia van het Kind Jezus en het Heilig Aanschijn (1873-1897). Bij leven was zij onbekend, maar na haar dood werden van haar autobiografie 500 miljoen exemplaren verkocht.
Vergeet het zoete beeld van haar: zuster Thérèse koesterde het verlangen om priester te worden. Nadat ze had gelezen dat Sint-Stanislaus Kostka in een visioen de communie had ontvangen uit de handen van de heilige Barbara, zei ze tegen haar zus Celine: "Waarom geen engel, geen priester, maar een maagd? Oh! wat een wonderen zullen we in de hemel zien! Ik heb het idee dat degenen die het op aarde hebben gewild, in de hemel de eer van het priesterschap zullen delen.”
In haar teksten zit een mariale theologie die deze van het Tweede Vaticaans Concilie voorafgaat.
„Als ik priester was geweest, had ik grondig Hebreeuws en Grieks gestudeerd, om de goddelijke gedachte te kennen zoals God zich verwaardigde om het uit te drukken in onze menselijke taal."
In de zomer van 1896 werden haar verlangens alleen maar groter en deden ze lijden. Karmelietes zijn is niet genoeg voor haar, ze voelt in zich een roeping tot alle roepingen: ze wil priester, diaken, kerkleraar, missionaris in alle landen en tot het einde der tijden zijn. Ze zoekt een oplossing voor deze onmogelijke situatie. „Jezus liefhebben en Hem beminnen" wordt een refrein in haar geschriften.
Gepubliceerd door
Kerknet-redactie
VERITAS VOS LIBERABIT.
-
- Berichten: 1830
- Lid geworden op: 15 feb 2020, 15:15
- Man/Vrouw: V
Re: Praatvaria
Dag Snelheid,Snelheid schreef: ↑08 mar 2023, 23:28 De geschiedenis van de Kerk wordt geschreven aan de hand van mannen, maar vergeten we niet dat ook vrouwen hun invloed hadden. 5 voorbeelden.
De geschiedenis van de katholieke Kerk wordt meestal geschreven aan de hand van pausen, kardinalen en christelijke koningen, maar miljoenen onzichtbare silhouetten blijven verborgen, onder wie heel veel vrouwen. Het lijkt een schaduwlegioen waarvan de bijdrage vaak door een proces van bewust onzichtbaar maken werd vergeten. Geschiedenis is bovendien al te lang door mannen geschreven.
De voorbije jaren laat historisch onderzoek hen oprijzen uit de vergetelheid: opmerkelijke vrouwen zoals martelaren, abdissen en koninginnen, begijnen als Hadewijch, geletterde vrouwen als Theresia van Avilla, missionarissen en activisten, verzetsstrijdsters, opvoedsters, leken en religieuzen. De hele geschiedenis van de Kerk lijkt aan herschrijving toe. Reden dus voor eerherstel. We geven hierbij de namen van enkele bijzondere dames, die vaak vergeten werden, of wier invloed groter blijkt te zijn dan we dachten.
Junia (1ste eeuw), de vrouwelijke apostel
In Romeinen 16,7 schrijft Paulus: ‘Groet Andronikus en Junia, mijn volksgenoten, die met mij in de gevangenis hebben gezeten, die als apostelen veel aanzien genieten en die eerder dan ik één met Christus zijn geworden’ (NBV21). Wie hetzelfde vers in oudere bijbelvertalingen opzoekt, komt voor een verrassing te staan: ze hebben van Junia — het mannelijke — Junias gemaakt! Pas na 1977 (!) werd het voor Bijbelwetenschappers duidelijk dat Junia een vrouw was.
Maar wat met het woord ‘apostel’? Bedoelde Paulus misschien ‘gezanten’?
Kerkvader Johannes Chrysostomus, die als moedertaalspreker het Grieks toch veel beter aanvoelde dan welke uitlegger van vandaag, vatte Paulus’ woorden net zo op als de NBV-vertalers. Voor Paulus was Junia dus een apostel.
Paula (347-404), bijbelvertaalster en woestijnmoeder
Paula (347-404), tegenwoordig bijna onbekend, kan worden beschouwd als de moeder van de belangrijkste vertaling van de Bijbel, de Latijnse Vulgaat. Ze groeide in Rome als een hoog intellectuele vrouw en huwde een senator. Samen hadden ze vijf kinderen. Paula werd weduwe en wijdde zich vervolgens aan de studie van God in een kring van vrome vrouwen. Hiëronymus, later uitgeroepen tot kerkvader, raakte bevriend met Paula in deze kring.
Met haar dochter Eustochium trok ze naar het Heilig land, waar ze drie kloosters stichtte.
Ze geldt daarom als ‘woestijnmoeder’. In Jeruzalem verdiepten ze zich in Bijbelse talen, onder meer het Hebreeuws, omdat ze ontevreden waren met de slechte Latijnse vertaling van geschriften. Hiëronymus meldde dat Paula’s Hebreeuws uiteindelijk het zijne ver overtrof. Op eigen kosten schafte ze de originele boeken en manuscripten aan die nodig waren voor een nieuwe Latijnse vertaling, een opdracht die Hiëronymus van de paus had gekregen. Paula en Eustochium lazen zijn werk grondig na en bewerkte de teksten. Bovendien waren het Paula en Eustochium die de gebrekkige Latijnse vertaling van de psalmen diepgaand corrigeerden. Tot vandaag wordt hun versie gezongen in de erediensten van de katholieke Kerk.
Hildegard van Bingen (1098-1174), middeleeuwse all-rounder
Hildegard_von_Bingen._Line_engraving_by_W._Marshall._Wellcome_V0002761.jpg
Hildegard von Bingen. © Wiki: By https://wellcomeimages.org/indexplus/ob ... jpgGallery: https://wellcomeimages.org/indexplus/im ... mlWellcome Collection gallery (2018-03-30): https://wellcomecollection.org/works/ksgp4cdy CC-BY-4
Ook al maakte de katholieke Kerk al vroeg in de middeleeuwen komaf met gedwongen huwelijken, toch was het leven van vrouwen in deze lange ‘christelijke’ periode uitermate zwaar. De maatschappijstructuur was fundamenteel patriarchaal. Het kerkelijk ideaal van de vrouw was de non, die achter muren en tralies een leven van gebed en onthouding leidde. De vrouw bleef van alle kerkelijke ambten uitgesloten en zelfs het preken werd haar verboden.
Toch kent ook de middeleeuwse kerkgeschiedenis sterke vrouwenfiguren. Een van hen is de benedictines Hildegard van Bingen (1098-1174), mystica, schrijfster, predikante en componiste. En nog veel meer. Op haar vijftiende legde deze dochter van een Duitse graaf de kloostergelofte af. Door haar intelligentie en doorzettingsvermogen wist Hildegard haar kloostergemeenschap los te maken van het mannenklooster, tot groot ongenoegen van de abt. Maar dankzij goede contacten met de invloedrijke Bernardus van Clairvaux, paus Eugenius III en veel Duitse vorsten, kon zij haar eigen weg gaan. In 1150 besloot Hildegard om een eigen klooster te stichten op de Rupertsberg bij Bingen.
Met de lokale geestelijken bleef zij echter voortdurend strijd voeren om haar klooster in te richten zoals zij dat graag wilde.
Zij durfde het aan om als vrouw in discussie te gaan met paus, bisschoppen en geestelijken. Zo verweet zij de pausen dat zij zich te veel laten gezeggen door (gewelddadige) kerkvorsten. Benedictus XVI verklaarde haar pas in 2012 heilig.
De Duitse bisschop Georg Bätzing zegt over Hildegard: „Er zijn vandaag de dag nog veel raakvlakken met het werk van deze heilige, bijvoorbeeld in wetenschap en onderzoek, in de zorg voor de schepping, in het woord aan de machtigen in Kerk en politiek en als stimulans voor vrouwen in de strijd om erkenning van hun charisma en een gelijkwaardige rol in kerk en samenleving.”
Madame Guyon (1648-1717), beschuldigd van ketterij
Jeanne_Marie_Bouvier_de_la_Motte_Guyon_Gallica.jpeg
Madame Guyon. © Wikipedia
De heksenvervolging vond niet, zoals veel mensen denken, grotendeels in de middeleeuwen plaats, maar voornamelijk in de late zestiende en vroege zeventiende eeuw. Vooral arme vrouwen waren het slachtoffer van heksenwaan. Godsdienstoorlogen en religieuze onverdraagzaamheid maakten het leven van vrouwen in deze periode nog moeilijker. Toch kleuren ook in deze periode enkele grote vrouwenfiguren de kerkgeschiedenis, zoals Marie de l’Incarnation (1599-1672) en Jeanne de Chantal (1572-1641), ordestichtster en soulmate van Franciscus van Sales.
En dan was er ook Jeanne-Marie Bouvier de La Motte (1648-1717), beter bekend als Madame Guyon. Ze was 28 toen ze weduwe werd en zocht zich toen in dienst van de katholieke Kerk te stellen. In 1685 zette zij in een dun boekje met de lange titel Moyen court très facile pour l'oraison que tous peuvent pratiquer très aisément et parvenir en peu de temps à une haute perfection (‘Kort en erg gemakkelijk middel voor het gebed, dat allen heel gemakkelijk kunnen beoefenen en in korte tijd tot een hoge volmaaktheid komen’), haar visie op de geestelijke weg uiteen.
In vrome kringen werd het boekje zeer gewaardeerd.
Omdat zij veel nadruk legde op de passiviteit van de ziel, kwam zij jaren onder verdenking van ketterij te staan. Ondanks vele nuanceringen, aanvullingen en verklaringen van rechtgelovigheid die zij aflegde, werd zij in 1695 veroordeeld en gevangengezet.
Pas in 1702 werd zij vrijgelaten. In een bescheiden woning ontving de Franse mystica in haar laatste jaren haar leerlingen. Haar geschriften vonden hun weg in protestantse milieus waar het geestelijk klimaat nog wel open stond voor de mystiek. Historici beschouwen haar veroordeling als onnodig en gênant. Ongetwijfeld speelde ook mee dat zij een vrouw was die sprak met gezag.
Theresia van Lisieux (1873-1897), invloedrijke auteur van bestseller
Vanaf 1830 bloeide het religieuze leven als nooit tevoren. Tienduizenden vrouwen traden in als zuster, ook omdat zij op deze wijze leerkracht of verpleegster konden worden. Het leger religieuze vrouwen tekende het rijke roomse leven tussen 1850 en 1950. Een van de grote figuren uit deze periode is de jonggestorven Franse karmelietes Thérèse Martin, kloosternaam Theresia van het Kind Jezus en het Heilig Aanschijn (1873-1897). Bij leven was zij onbekend, maar na haar dood werden van haar autobiografie 500 miljoen exemplaren verkocht.
Vergeet het zoete beeld van haar: zuster Thérèse koesterde het verlangen om priester te worden. Nadat ze had gelezen dat Sint-Stanislaus Kostka in een visioen de communie had ontvangen uit de handen van de heilige Barbara, zei ze tegen haar zus Celine: "Waarom geen engel, geen priester, maar een maagd? Oh! wat een wonderen zullen we in de hemel zien! Ik heb het idee dat degenen die het op aarde hebben gewild, in de hemel de eer van het priesterschap zullen delen.”
In haar teksten zit een mariale theologie die deze van het Tweede Vaticaans Concilie voorafgaat.
„Als ik priester was geweest, had ik grondig Hebreeuws en Grieks gestudeerd, om de goddelijke gedachte te kennen zoals God zich verwaardigde om het uit te drukken in onze menselijke taal."
In de zomer van 1896 werden haar verlangens alleen maar groter en deden ze lijden. Karmelietes zijn is niet genoeg voor haar, ze voelt in zich een roeping tot alle roepingen: ze wil priester, diaken, kerkleraar, missionaris in alle landen en tot het einde der tijden zijn. Ze zoekt een oplossing voor deze onmogelijke situatie. „Jezus liefhebben en Hem beminnen" wordt een refrein in haar geschriften.
Gepubliceerd door
Kerknet-redactie
Ik waardeer het zeer dat je al deze bijzondere vrouwen uit de kerkgeschiedenis naar voren brengt. Je hebt het onder Praatvaria geplaatst. Wil je er een nieuw topic van maken?
Reïncarnatie is de verbindende factor binnen het bewustzijnsproces van de mens
-
- Berichten: 10823
- Lid geworden op: 15 okt 2019, 21:39
- Man/Vrouw: M
Re: Praatvaria
Waarde @Yours dank.
Het is altijd zo dat de mannen maar op de voorgrond staan terwijl er grote vrouwen zijn en geweest in de Kerk die grote invloed hadden en zelf kerkleraar zijn voor velen onbekend; en de vrouwen hier geplaatst zijn niet de eerste en de besten maar zelf top.
Maar goed eigenlijk (had er niet aan gedacht) om daar een nieuw topic van te maken is helemaal niet zo gek.
Het is altijd zo dat de mannen maar op de voorgrond staan terwijl er grote vrouwen zijn en geweest in de Kerk die grote invloed hadden en zelf kerkleraar zijn voor velen onbekend; en de vrouwen hier geplaatst zijn niet de eerste en de besten maar zelf top.
Maar goed eigenlijk (had er niet aan gedacht) om daar een nieuw topic van te maken is helemaal niet zo gek.
VERITAS VOS LIBERABIT.
-
- Berichten: 1830
- Lid geworden op: 15 feb 2020, 15:15
- Man/Vrouw: V
Re: Praatvaria
Dag Snelheid,
ik wil de eer graag aan jou laten om dit tot een nieuw onderwerp te maken.
ik wil de eer graag aan jou laten om dit tot een nieuw onderwerp te maken.
Reïncarnatie is de verbindende factor binnen het bewustzijnsproces van de mens
-
- Berichten: 10823
- Lid geworden op: 15 okt 2019, 21:39
- Man/Vrouw: M
Re: Praatvaria
Dat is goed jij had het ook mogen doen geen enkel bezwaar tegen.
Zal de Moderator nu vragen....................Moderator zou u over vrouwen in de Kerk wat nu in deze draad staat over willen zetten waar het hoort onder de titel===Grote vrouwen in de Kerk=== bij voorbaat veel dank.
VERITAS VOS LIBERABIT.
-
- Moderator
- Berichten: 7697
- Lid geworden op: 12 aug 2016, 12:32
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Gedaan
Praten zonder inzicht, kan leiden tot rampen zonder uitzicht.
Peda.
Inzicht vergt verificatie.
Peda.
Inzicht vergt verificatie.
-
- Berichten: 10823
- Lid geworden op: 15 okt 2019, 21:39
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
VERITAS VOS LIBERABIT.
-
- Berichten: 20626
- Lid geworden op: 08 apr 2016, 09:51
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Grote vouwen in de kerk, dat is toch niet de bedoeling ??
-
- Moderator
- Berichten: 7697
- Lid geworden op: 12 aug 2016, 12:32
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Aangepast
Praten zonder inzicht, kan leiden tot rampen zonder uitzicht.
Peda.
Inzicht vergt verificatie.
Peda.
Inzicht vergt verificatie.
-
- Berichten: 2888
- Lid geworden op: 27 feb 2016, 12:40
- Man/Vrouw: V
Re: Grote vrouwen in de kerk
Mooi artikel.
Krachtige vrouwen voor hun tijd, die kansen kregen door zich af te wenden van de wereld. Vaak nadat ze weduwe waren geworden en in een aantal vrouwenkloosters kansen kregen te schrijven wat hun bezighield.
Uniek in een wereld waarin mannen het voor het zeggen hadden.
Wat ook opvalt is de opleving van de kloostergang door vrouwen in en na perioden van oorlog, waardoor er een groot vrouwenoverschot was. En er veel ziekte en ellende, waardoor vrouwen de kans kregen te overleven door zich maatschappelijk in te zetten.
Auteursrechtelijk beschermd.
Directe link. https://www.kerknet.be/kerknet-redactie ... -we-denken
Een nieuwe lente een nieuw geluid.
Gorter.
Gorter.
-
- Berichten: 10823
- Lid geworden op: 15 okt 2019, 21:39
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
En dan hebben we het nog eens eens over de Begijnen gehad een traditie van 800 jaar;Marcella Pattyn de laatste Begijn een Groot Mejuffrouw ging heen op 14 april 2013 als het goed is was dat in Kortrijk een tijdperk ten einde.Dat waren geen kloosterzusters maar leefde wel in gemeenschap en hadden eigen vermogen,het waren allemaal vrouwen die wisten wat ze wilden.Maria K schreef: ↑09 mar 2023, 16:36Mooi artikel.
Krachtige vrouwen voor hun tijd, die kansen kregen door zich af te wenden van de wereld. Vaak nadat ze weduwe waren geworden en in een aantal vrouwenkloosters kansen kregen te schrijven wat hun bezighield.
Uniek in een wereld waarin mannen het voor het zeggen hadden.
Wat ook opvalt is de opleving van de kloostergang door vrouwen in en na perioden van oorlog, waardoor er een groot vrouwenoverschot was. En er veel ziekte en ellende, waardoor vrouwen de kans kregen te overleven door zich maatschappelijk in te zetten.
Auteursrechtelijk beschermd.
Directe link. https://www.kerknet.be/kerknet-redactie ... -we-denken
Aanrader is het Groot Begijnhof te bezoeken een stad in een stad te Leuven.
Voorts Breda heeft ook een mooie Begijnhof waar nog steeds alleen staande vrouwen wonen maar zijn geen Begijnen want die zijn er niet meer.
VERITAS VOS LIBERABIT.
-
- Berichten: 2551
- Lid geworden op: 07 jan 2014, 20:16
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Vorig jaar geweest. Leuven is een fantastische stad. Heel gezellig. Inderdaad een aanrader. Ik zou er zo weer naar teruggaan. Op het Groot Begijnhof loop je zo de Middeleeuwen binnen. Daar wonen nu vrijwel alleen maar studenten.
Evolutionist: iemand die gelooft dat de natuur zichzelf gemaakt heeft.
-
- Berichten: 10823
- Lid geworden op: 15 okt 2019, 21:39
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Klopt; nu wonen er studenten en profs.Wat ook mooi is de ParkAbdij /Norbertijnen en Parcum een nieuw kerkelijk museum Dan nog de Abdij Keizersberg /Benedictijnen. En inderdaad een zeer gezellige stad en van de honger hoef je niet om te komen Horeca ten over. Als je weer gaat het M Museum hartje centrum is ook de moeite waard enz enz enz.
En voor lekker eten met normale prijzen noem er twee de Domus en de Leffe.
En dan de Hoofd Dekenale Kerk de Sint Pieter hartje Leuven;prachtig.
VERITAS VOS LIBERABIT.
-
- Berichten: 1654
- Lid geworden op: 16 dec 2020, 14:12
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Mee eens dat God vrouwen waardeert en eert. Zo zijn er verschillende verhalen in de bijbel zelf waarin de vrouw op haar plaats gezet wordt. Daarmee bedoel ik bv Maria van Magdala die door Jezus geëerd wordt door haar voetwassing te eren. Maar het is niet de bedoeling dat vrouwen apostelen zijn. In het geval van Junia vraag ik mij af wat de oorspronkelijke tekst was. Was het Junia of Junias. Het feit dat je zegt dat in 1977 pas gevonden zou zijn dat Junias Junia zou zijn doet mij eerder geloven dat Junias de oorspronkelijke tekst was omdat 1 de invloed van de wereld op de bijbel zich de laatste tijd doet gelden en 2 omdat wanneer eeuwen lang velen door God misleidt zouden zijn het bijbelonderzoek een lachertje zou zijn. Gezien het feit hoe geliefd de bijbel was en met hoeveel zorg er door bv monniken aan besteedt is lijkt me dat allemaal onwaarschijnlijk.Snelheid schreef: ↑08 mar 2023, 23:28 De geschiedenis van de Kerk wordt geschreven aan de hand van mannen, maar vergeten we niet dat ook vrouwen hun invloed hadden. 5 voorbeelden.
De geschiedenis van de katholieke Kerk wordt meestal geschreven aan de hand van pausen, kardinalen en christelijke koningen, maar miljoenen onzichtbare silhouetten blijven verborgen, onder wie heel veel vrouwen. Het lijkt een schaduwlegioen waarvan de bijdrage vaak door een proces van bewust onzichtbaar maken werd vergeten. Geschiedenis is bovendien al te lang door mannen geschreven.
De voorbije jaren laat historisch onderzoek hen oprijzen uit de vergetelheid: opmerkelijke vrouwen zoals martelaren, abdissen en koninginnen, begijnen als Hadewijch, geletterde vrouwen als Theresia van Avilla, missionarissen en activisten, verzetsstrijdsters, opvoedsters, leken en religieuzen. De hele geschiedenis van de Kerk lijkt aan herschrijving toe. Reden dus voor eerherstel. We geven hierbij de namen van enkele bijzondere dames, die vaak vergeten werden, of wier invloed groter blijkt te zijn dan we dachten.
Junia (1ste eeuw), de vrouwelijke apostel
In Romeinen 16,7 schrijft Paulus: ‘Groet Andronikus en Junia, mijn volksgenoten, die met mij in de gevangenis hebben gezeten, die als apostelen veel aanzien genieten en die eerder dan ik één met Christus zijn geworden’ (NBV21). Wie hetzelfde vers in oudere bijbelvertalingen opzoekt, komt voor een verrassing te staan: ze hebben van Junia — het mannelijke — Junias gemaakt! Pas na 1977 (!) werd het voor Bijbelwetenschappers duidelijk dat Junia een vrouw was.
Maar wat met het woord ‘apostel’? Bedoelde Paulus misschien ‘gezanten’?
Kerkvader Johannes Chrysostomus, die als moedertaalspreker het Grieks toch veel beter aanvoelde dan welke uitlegger van vandaag, vatte Paulus’ woorden net zo op als de NBV-vertalers. Voor Paulus was Junia dus een apostel.
Ik heb twee griekse grondteksten die beiden over Junias spreken en waarbij zij familie met Paulus genoemd worden waarbij een mannelijk woord (neef) gebruikt wordt. Kennelijk is ergens de grondtekst door iemand verandert. Ik hou het er op dat Junias de juiste tekst is omdat de rest van de bijbel geen ondersteuning geeft voor een vrouwelijke apostel terwijl die er vollop is voor mannelijke apostelen. Ook waar het militair optreden en evangelieverkondiging betreft zijn beiden geschikt voor mannen maar niet voor vrouwen. Mannen krijgen verantwoordelijkheid op te treden terwijl vrouwen hun werk in de door manen bevochten veiligheid mogen uitoefenen.
Gezien het feit dat de schrift met zichzelf in overeenstemming moet zijn verwacht ik dat een vrouw de tekst verandert heeft van Junias in Junia.
Ik vraag mij af of er iemand is die meer kennis hierover heeft en inzicht heeft in het terugvinden van de oorspronkelijke teksten en wat daaruit komt voor Rom 16;7.
-
- Berichten: 1654
- Lid geworden op: 16 dec 2020, 14:12
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
De volgende video behandeld de oorspronkelijke tekst van Rom 16;7. Junias of Junia. Conclusie is dat de oorspronkelijke naam Junian is maar dat het afhankelijk is van de accentuering of het om een man of vrouw gaat. De accentuering is pas rond 900 na Christus aangebracht. Spreker zegt dat het onmogelijk is te bepalen of een man of een vrouw bedoeld wordt. Hij gaat verder niet in op het woord voor "familie" dat in het Grieks gebruikt wordt.
https://www.youtube.com/watch?v=rCyrRUtsvTA
https://www.youtube.com/watch?v=rCyrRUtsvTA
-
- Berichten: 10823
- Lid geworden op: 15 okt 2019, 21:39
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Laten we terug gaan naar het onderwerp valt genoeg over te zeggen;kerkgeschiedkundig zeker.
VERITAS VOS LIBERABIT.
-
- Berichten: 7728
- Lid geworden op: 14 jul 2014, 22:04
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Marguerite Porete behoorde in ieder geval tot haar eigen definitie van de grote Heilige Kerk van de Liefde, al was dat voor de kleine Heilige Kerk van de Rede kennelijk een stap te ver.
Is deze 'golf' het 2e beest dat de macht van het 1e verkreeg? Is Jerusalem de vrouw die het berijdt?
-
- Berichten: 7728
- Lid geworden op: 14 jul 2014, 22:04
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Ik ook, en idd, aanrader.
Is deze 'golf' het 2e beest dat de macht van het 1e verkreeg? Is Jerusalem de vrouw die het berijdt?
-
- Berichten: 10823
- Lid geworden op: 15 okt 2019, 21:39
- Man/Vrouw: M
Re: Grote vrouwen in de kerk
Heee mooi dat je daar mee komt,als het goed was was ze een Begijn in de Zuidelijke Nederlanden ze kon lezen en schrijven toe was dat een zeldzaamheid als een vrouw dat kon,een paar jaar geleden is in het Nederlands haar geschriften weer uit gebracht.Voorts had ze invloed op anderen mystieke schrijvers .
Jaren geleden nog wat is van haar gelezen voor studie.
Ze is rot aan haar einde gekomen.Ze zou kunnen behoren tot de grote vrouwen in de Kerk maar dat is ze niet.
VERITAS VOS LIBERABIT.