Peda's spreekuur

[Tufkah]

Het Engels kent het woord "awareness" , dat wordt in het Nederlands vaak vertaald met "bewustzijn". Maar dat is een foutieve vertaling , "consciousness" is bewustzijn. Awareness is gewaarzijn. In het Nederlands is dat hetzelfde, gewaarzijn en bewustzijn worden door elkaar gehaald en gebruikt.

Waarom is dit van belang? Het gaat niet om taalkundige begrippen, maar om de betekenis er van. Bewustzijn is altijd bewustzijn van iets anders. We doen de hele dag niks anders. En toch zeggen we: Ik ben bij bewustzijn.

Wat geweten kan worden is dat tegelijkertijd met het bewust zijn van iets anders "gewaarzijn" ontstaat. Het 'zijn' gewaar zijn van degene die bewust is van iets anders. Doorgaans koppelt de natuurlijke mens dit gewaarzijn terug naar zijn fysieke zintuiglijkheid. (object). Maar "gewaarzijn" is subject! Het is letterlijk 'niets'. Het is niet het "zijn van iets" (de natuurlijke mens) , maar het "zijn van niets". Geest...

[Mullog]

Wat resteert na de zelfverloochening is een mens die zich onderscheidt omdat hij zichzelf verloochent heeft. Dus die vlieger van niet onderscheiden gaat niet op. Zeker gezien het feit dat ik er maar één ken die beweert zichzelf verloochent te hebben en die onderscheidt zich nogal, als je begrijpt wat ik bedoel.

Wat resteert is een niet-onderscheiden zijn : de geestelijke mens. Exact zoals de Bijbel dat omschrijft.
...

Wat dan weer erg onderscheidend is. Want jouw schrijfsels lezende zijn er die niet veel, te zeggen, één.

[Mullog]

Het Engels kent het woord "awareness" , dat wordt in het Nederlands vaak vertaald met "bewustzijn". Maar dat is een foutieve vertaling , "consciousness" is bewustzijn. Awareness is gewaarzijn. In het Nederlands is dat hetzelfde, gewaarzijn en bewustzijn worden door elkaar gehaald en gebruikt.

Waarom is dit van belang? Het gaat niet om taalkundige begrippen, maar om de betekenis er van. Bewustzijn is altijd bewustzijn van iets anders. We doen de hele dag niks anders. En toch zeggen we: Ik ben bij bewustzijn.

Wat geweten kan worden is dat tegelijkertijd met het bewust zijn van iets anders "gewaarzijn" ontstaat. Het 'zijn' gewaar zijn van degene die bewust is van iets anders. Doorgaans koppelt de natuurlijke mens dit gewaarzijn terug naar zijn fysieke zintuiglijkheid. (object). Maar "gewaarzijn" is subject! Het is letterlijk 'niets'. Het is niet het "zijn van iets" (de natuurlijke mens) , maar het "zijn van niets". Geest...

Wat een leuterkoek. Je begint over niet terzake doende vertalingen, schrijft dat het van belang is om daarna te stellen dat het niet om taalkundige zaken gaat.

[Tufkah]

Hallo Tufkah,

Ik denk zelf dat het onmogelijk is om het zelf-bewustzijn buiten werking te stellen.
Het is m.i. wel mogelijk om het zelf-bewustzijn volledig anders te richten en dat is wat Paulus m.i. ook bedoeld en op
vele plaatsen in de metafysica bijvoorbeeld het "' hoger bewustzijn "" wordt genoemd. Geen ander bewustzijn, wel een andere gerichtheid van
het zelf-bewustzijn. Zelfverloochening is voor mij de volledig andere gerichtheid van het zelf-bewustzijn.
Volledig weg van het hedonisme, waar het IK voor 100 % exclusief centraal staat.
Bij deze "" gerichtheidsbeschouwing "" is het in heldere "" Jip en Janneke taal "" mogelijk om anderen begrijpelijk te maken
wat de eigen insteek is. Er wordt dan niet verzand in voor anderen volledig onbegrijpelijke persoonlijke geheim-taal.

Strikt genomen schrijf je het juist: het zelf-bewustzijn is onmogelijk buiten werking te stellen. Je kunt niet functioneren in deze wereld zonder bemiddeling van bewustzijn. Maar door de gerichtheid (intentionaliteit) te laten voor wat die is, verbindt de mens zich niet meer met de bemiddelende werking van het bewustzijn. Wat er dan innerlijk gebeurd is de zelfwaarneming. De gerichtheid richt zich op de fysieke mens welke ik zelf ben. Op deze wijze slaagt de mens er in zichzelf los te laten.

Je bent dus 'warm' bij je beschouwing welke kant het op moet bij Paulus. Paulus bespreekt in zijn brieven feitelijk de transformatie van natuurlijke/fysieke mens naar geestelijke mens.

Rest mij op te merken dat de "gerichtheid" an sich onveranderlijk is. Wat je dus veranderd is is hetgeen waar je het op richt.

Meister Eckhart heeft het kernachtig samengevat: Neem jezelf waar, en waar je jezelf vindt, laat jezelf daar los. Uiteraard gaat dit allemaal niet van de ene op de andere dag, vandaar het gaan van de smalle weg. Ben je eenmaal bekend met de wereld van de geest, dan raak je gefascineerd door deze (ongeziene) wereld.

[Tufkah]

Het Engels kent het woord "awareness" , dat wordt in het Nederlands vaak vertaald met "bewustzijn". Maar dat is een foutieve vertaling , "consciousness" is bewustzijn. Awareness is gewaarzijn. In het Nederlands is dat hetzelfde, gewaarzijn en bewustzijn worden door elkaar gehaald en gebruikt.

Waarom is dit van belang? Het gaat niet om taalkundige begrippen, maar om de betekenis er van. Bewustzijn is altijd bewustzijn van iets anders. We doen de hele dag niks anders. En toch zeggen we: Ik ben bij bewustzijn.

Wat geweten kan worden is dat tegelijkertijd met het bewust zijn van iets anders "gewaarzijn" ontstaat. Het 'zijn' gewaar zijn van degene die bewust is van iets anders. Doorgaans koppelt de natuurlijke mens dit gewaarzijn terug naar zijn fysieke zintuiglijkheid. (object). Maar "gewaarzijn" is subject! Het is letterlijk 'niets'. Het is niet het "zijn van iets" (de natuurlijke mens) , maar het "zijn van niets". Geest...

Wat een leuterkoek. Je begint over niet terzake doende vertalingen, schrijft dat het van belang is om daarna te stellen dat het niet om taalkundige zaken gaat.

Hallo Mullog,

Op berichten die beginnen met "Wat een leuterkoek." kan ik niet in gaan, dat kun je begrijpen.

[peda]

Hallo Tufkah,

Gewaarzijn ( awareness ) , verbind ik met menselijk objektief waarnemen ( buiten gevoelens om ).

Zodra gewaarzijn wordt gekoppeld aan "" intuïtief waarnemen "" dan haak ik af,
simpel omdat "" intuÏtief "" voor mij samenvalt met subjectief.
Een combinatie van beiden ( objektief en subjektief ) onder dezelfde noemer is voor mij op logica gronden niet mogelijk.
Gewaarzijn verbind/ vergelijk ik derhalve quasi met objektieve waarnemingen van een emotieloos meetinstrument.
Bij de metafysica gaat een meet instrument niet op; derhalve breng ik gewaarzijn niet binnen het domein metafysica.
Het is mij bekend dat juist in de metafysica er veel aandacht bestaat voor "' gewaarzijn "', in mijn optiek met het doel om
in de metafysica de objektiviteit te introduceren, maar voor mij is zo'n objektiviteit-poging een brug te ver.

[Mullog]

Wat een leuterkoek. Je begint over niet terzake doende vertalingen, schrijft dat het van belang is om daarna te stellen dat het niet om taalkundige zaken gaat.

Hallo Mullog,

Op berichten die beginnen met "Wat een leuterkoek." kan ik niet in gaan, dat kun je begrijpen.

Natuurlijk, er is geen enkele verplichting om op welk bericht dan ook te reageren noch erop in te gaan.

Wat mij zou triggeren is de vraag waarom iemand het leuterkoek noemt. Zonder te reageren zou ik dat toch overdenken. Maar dat is natuurlijk iets waarmee ik mij onderscheid

[Tufkah]

Hallo Tufkah,

Gewaarzijn ( awareness ) , verbind ik met menselijk objektief waarnemen ( buiten gevoelens om ).

Zodra gewaarzijn wordt gekoppeld aan "" intuïtief waarnemen "" dan haak ik af,
simpel omdat "" intuÏtief "" voor mij samenvalt met subjectief.

Gewaarzijn of het Engelse woord "awareness" zijn beide termen met een parallelle etymologische wortel en verwijzen in hun puurste vorm naar waakzaamheid. Het heeft niets van doen met "intuïtief waarnemen", visioenen of wat dan ook maar alleen met het "zijn an sich". In mijn zoektocht naar de etymologische wortel kwam ik er achter dat er een begripsverschuiving/verwarring is geweest in de loop der tijden. Gewaarzijn ontstaat ieder moment weer naast het menselijk objektief waarnemen.

Praktisch: tijdens het waarnemen van een boom (of een ander object) ontstaat er een gewaarwording-van-zijn. Normaliter koppelt de mens dat terug naar lichamelijk-zijn, maar dat hoeft niet zo te blijven.

Een combinatie van beiden ( objektief en subjektief ) onder dezelfde noemer is voor mij op logica gronden niet mogelijk.
Gewaarzijn verbind/ vergelijk ik derhalve quasi met objektieve waarnemingen van een emotieloos meetinstrument.
Bij de metafysica gaat een meet instrument niet op; derhalve breng ik gewaarzijn niet binnen het domein metafysica.
Het is mij bekend dat juist in de metafysica er veel aandacht bestaat voor "' gewaarzijn "', in mijn optiek met het doel om
in de metafysica de objektiviteit te introduceren, maar voor mij is zo'n objektiviteit-poging een brug te ver.

Zowel gewaarzijn als waarnemen zijn niet vast te stellen met een meetinstrument. Artsen stellen vast of een persoon ja/nee bij bewustzijn is. Maar dat is niet waar ik op doel. Alleen innerlijk is vast te stellen dat "gewaarzijn" ontstaat bij het waarnemen van de wereld. En door mijzelf als object (innerlijk) waar te nemen, wordt de activiteit van het waarnemen steeds duidelijker. Het is een autodidactische leerweg.

[Tufkah]

Hallo Mullog,

Op berichten die beginnen met "Wat een leuterkoek." kan ik niet in gaan, dat kun je begrijpen.

Natuurlijk, er is geen enkele verplichting om op welk bericht dan ook te reageren noch erop in te gaan.

Wat mij zou triggeren is de vraag waarom iemand het leuterkoek noemt. Zonder te reageren zou ik dat toch overdenken. Maar dat is natuurlijk iets waarmee ik mij onderscheid

Het is volstrekt helder waarom jij het leuterkoek noemt. Alleen al de gedachte dat de Bijbel waar is maakt jou opstandig. Het is de attitude van de hardcore ongelovige: het kan en mag niet waar zijn! Dat is jouw mentale overtuiging.

[peda]

Hallo Tufkah,

Jij gebruikt de zinsnede "" innerlijk waarnemen "" en dat verbind jij met gewaarzijn.
Ik doe zulks nadrukkelijk niet, omdat bij mij "" innerlijk waarnemen "" betekent dat de subjektiviteit in de regie overheerst. Daar nemen wij volledig tegenstrijdige posities in. Jij ziet "" innerlijk waarnemen "" als objektiviteit en ik zie "" innerlijk waarnemen ""
als 100 % persoonlijke subjektiviteit. Daarom heb jij het over DE OBJEKTIEVE "' SMALLE -WEG "" en ik heb het over de persoonlijk geziene Tufkah subjektieve smalle-weg.
Een niet te overbruggen verschil in inzicht. Voor mij loop jij mee in de bonte stoet, volgens jou sta jij volstrekt buiten de bonte stoet.
Kortom totaal verschil in beleving.
Zelf kijk ik van buiten af met interesse naar de voor mij subjektieve metafysica en jij bevind je naar eigen overtuiging binnen de metafysica waaraan jij objektiviteit toekent.

[Mullog]

Natuurlijk, er is geen enkele verplichting om op welk bericht dan ook te reageren noch erop in te gaan.

Wat mij zou triggeren is de vraag waarom iemand het leuterkoek noemt. Zonder te reageren zou ik dat toch overdenken. Maar dat is natuurlijk iets waarmee ik mij onderscheid

Het is volstrekt helder waarom jij het leuterkoek noemt. Alleen al de gedachte dat de Bijbel waar is maakt jou opstandig. Het is de attitude van de hardcore ongelovige: het kan en mag niet waar zijn! Dat is jouw mentale overtuiging.

Ik heb na het woord "leuterkoek" uitgelegd waarom ik het "leuterkoek" vind. Of de bijbel waar is en de bijbel zelf heeft niks met die uitleg te maken. Dat je verder niet inhoudelijk ingaat op mijn argumentatie moet je zelf weten.

[Tufkah]

Het is volstrekt helder waarom jij het leuterkoek noemt. Alleen al de gedachte dat de Bijbel waar is maakt jou opstandig. Het is de attitude van de hardcore ongelovige: het kan en mag niet waar zijn! Dat is jouw mentale overtuiging.

Ik heb na het woord "leuterkoek" uitgelegd waarom ik het "leuterkoek" vind. Of de bijbel waar is en de bijbel zelf heeft niks met die uitleg te maken. Dat je verder niet inhoudelijk ingaat op mijn argumentatie moet je zelf weten.

Als een kat uit een boom valt, laat hij zichzelf los. De kat wordt helemaal relaxed, en landt licht op de grond. Maar als een kat uit een boom valt en plotseling bedenkt dat hij niet wil vallen, zou hij gespannen en stijf worden, en zou hij zijn botten breken bij de landing.

Zo is het met de natuurlijke mens ook: gewoon loslaten die natuurlijke mens en je verkoopt ook geen leuterkoek meer op een forum. Zo is het leuterkoek om te beweren dat de zon op komt, want we weten allemaal dat de zon niet opkomt, maar dat de aarde draait. Verlaat het veld der illusies. Meer is er niet....

[Mullog]

Ik heb na het woord "leuterkoek" uitgelegd waarom ik het "leuterkoek" vind. Of de bijbel waar is en de bijbel zelf heeft niks met die uitleg te maken. Dat je verder niet inhoudelijk ingaat op mijn argumentatie moet je zelf weten.

Als een kat uit een boom valt, laat hij zichzelf los. De kat wordt helemaal relaxed, en landt licht op de grond. Maar als een kat uit een boom valt en plotseling bedenkt dat hij niet wil vallen, zou hij gespannen en stijf worden, en zou hij zijn botten breken bij de landing.

Zo is het met de natuurlijke mens ook: gewoon loslaten die natuurlijke mens en je verkoopt ook geen leuterkoek meer op een forum. Zo is het leuterkoek om te beweren dat de zon op komt, want we weten allemaal dat de zon niet opkomt, maar dat de aarde draait. Verlaat het veld der illusies. Meer is er niet....

Goed idee. Maar dat gaat mij niet lukken op basis van wat jij allemaal beweert. Dat is de rode draad van mijn betoog.

[peda]

In mijn optiek is het loslaten van de status "" natuurlijke mens"" helemaal niet nodig.
De natuurlijke mens beweegt zich op een enorm lange liniaal lopende van "'geestelijk"'
gericht tot aan het andere einde de 100 % hedonistisch gerichte mens.
Een aparte menssoort "" geestelijke mens " introduceren is in mijn optiek volledig overbodig.
De natuurlijke mens kan in mijn optiek bij persoonlijke behoefte, cq persoonlijke roeping prima transformeren naar het ultieme "" geestelijk "" uiteinde van de liniaal. Zo'n transformatie in verheven woorden te vatten zoals bijvoorbeeld "" sublimeren "" dat is voor mij prima, maar met een verheven woordkeuze ontstaat geen nieuwe mensensoort.
Kortom de "" geestelijke "" mens behoort m.i. tot de species mens en is geen bijzonder/apart soort ( cultureel ) wezen.

[Tufkah]

Er is geen sprake van een apart mensensoort, de geestelijke mens onderscheidt zich van niemand. Waar de natuurlijke mens wel onderscheid maakt. Denk bv maar aan mensen die een onderscheiding krijgen.

Ter vergelijking, je hebt bv postzegelverzamelaars. Maar je hebt ook mensen die niet-postzegelverzamelaar zijn. Zijn die laatsten dan een apart mensensoort? Nee, natuurlijk niet. Die laatsten laten iets na! Ze laten het postzegels verzamelen na.

Zo laat de geestelijke mens ook iets na. En wat dan wel? Onderscheid maken.....

De natuurlijke mens doet niet anders dan onderscheid maken, ze oordelen over elkaar in de zin van inferieur of superieur. De oorlog van Zionisten tegen Palestijnen is alleen mogelijk omdat ze onderscheid maken! De Zionisten achten zich betere mensen dan de Palestijnen, want onze God..bla..bla..bla...

Zionisten en Hamas zijn duidelijk natuurlijke mensen. Geen kinderen van God, ze hebben geen weet van de dingen die des Geestes Gods zijn.

[peda]

Zionisten cq Hamas-volgers zijn in mijn optiek beiden verschillende "" is-me "" volgers.
Een "" is-me "" volgen is voor mij het kiezen voor een positie op de lange liniaal.
Op de lange liniaal kan een enorme reeks aan "" is-men "" worden ingenomen; het is het voorbeeld van de
keuze voor kleinste gemene veelvouden aan "' wensen "" op wereldschaal.
Dat de natuurlijke mens onderling geen enkele overeenstemming in visie/ bias/ overtuiging/ of hoe ook te noemen heeft, dat toont de praktijk.
Daarom is mijn lange liniaal van toepassing met zeer veel keuze mogelijkheden.
Overigens is er in de afdeling "" geestelijke "" mens eveneens sprake van een behoorlijk lange liniaal.
De metafysica is onderling ook tot op het bot verdeeld, dat is zichtbaar voor diegenen die zich interesseren voor het domein metafysica.
Een kleurrijk geheel, waarbij kleurrijk staat voor onderling verdeeld.

[Tufkah]

De lange lineaal is alleen geldig voor de natuurlijke mens. Het is de natuurlijke mens die betreffende metafysica het onderling oneens is. Maar dat is logisch, zij begrijpen immers de dingen die des Geestes Gods zijn niet. En dan komen we op een lastig punt uit. Christus zegt: "U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden". Maar als iemand zegt: "Ik ken de waarheid" , dan komen de twisten in natuurlijke-mensenland al snel op gang. Want onder de natuurlijke mensen is het credo: Mijn waarheid is niet jouw waarheid.

De metafysica is dus niet tot op het bot verdeeld, de meningen zijn er over verdeeld. Het geestelijk domein kenmerkt zich juist door de afwezigheid van verdeeldheid/gedeeldheid. Immers: de geestelijke mens onderscheidt zich van niemand. In deze niet-onderscheidenheid is geen plaats voor onderlinge verdeeldheid/gedeeldheid.

De kwestie is precies andersom: zolang er nog gedeeldheid/verdeeldheid is, is de smalle weg gesloten. Daarom is het loslaten van de natuurlijke mens noodzakelijk, het is de natuurlijke mens die zich over geeft aan twisten.

De vraag "wandelt gij naar het vlees of naar de Geest?" is een bekende oproep uit de Bijbel (Galaten 5) en verwijst naar een innerlijke keuze:

1. Naar het vlees wandelen is leven vanuit je eigen menselijke, aardse en zondige verlangens (zoals egoïsme en jaloezie).

2. Naar de Geest wandelen is leven door de leiding van de Heilige Geest, wat zich uit in liefde, vrede en geduld.

Vers 24: Maar die van Christus zijn, hebben het vlees gekruist met de bewegingen en begeerlijkheden.

Geen woord Spaans bij Paulus : het vlees dient gekruist te worden met alle bewegingen en begeerlijkheden.

[Mullog]

...
De vraag "wandelt gij naar het vlees of naar de Geest?" is een bekende oproep uit de Bijbel (Galaten 5) en verwijst naar een innerlijke keuze:

1. Naar het vlees wandelen is leven vanuit je eigen menselijke, aardse en zondige verlangens (zoals egoïsme en jaloezie).

2. Naar de Geest wandelen is leven door de leiding van de Heilige Geest, wat zich uit in liefde, vrede en geduld.

Vers 24: Maar die van Christus zijn, hebben het vlees gekruist met de bewegingen en begeerlijkheden.

Geen woord Spaans bij Paulus : het vlees dient gekruist te worden met alle bewegingen en begeerlijkheden.

Het is helemaal geen innerlijke keuze. Ook niet volgens Paulus. Het is een voortdurend conflict waarbij je steeds voor keuzes gesteld wordt. Er is geen onderscheid tussen geestelijke en natuurlijke mensen. Er is slechts onderscheid in de keuzes die je maakt.

bron 17. Want de zondige neigingen gaan in tegen de verlangens van de Heilige Geest en omgekeerd. Deze twee krachten zijn altijd met elkaar in conflict. U moet dus niet doen wat u maar wilt.

[Tufkah]

...
De vraag "wandelt gij naar het vlees of naar de Geest?" is een bekende oproep uit de Bijbel (Galaten 5) en verwijst naar een innerlijke keuze:

1. Naar het vlees wandelen is leven vanuit je eigen menselijke, aardse en zondige verlangens (zoals egoïsme en jaloezie).

2. Naar de Geest wandelen is leven door de leiding van de Heilige Geest, wat zich uit in liefde, vrede en geduld.

Vers 24: Maar die van Christus zijn, hebben het vlees gekruist met de bewegingen en begeerlijkheden.

Geen woord Spaans bij Paulus : het vlees dient gekruist te worden met alle bewegingen en begeerlijkheden.

Het is helemaal geen innerlijke keuze. Ook niet volgens Paulus. Het is een voortdurend conflict waarbij je steeds voor keuzes gesteld wordt. Er is geen onderscheid tussen geestelijke en natuurlijke mensen. Er is slechts onderscheid in de keuzes die je maakt.

bron 17. Want de zondige neigingen gaan in tegen de verlangens van de Heilige Geest en omgekeerd. Deze twee krachten zijn altijd met elkaar in conflict. U moet dus niet doen wat u maar wilt.

Galaten 5:17 geeft aan dat de mens keuzeloos kan worden. Dat is een overgave aan de Heilige Geest. Oftewel, het opgeven van de eigen wil.

De natuurlijke mens is nog onderworpen aan zijn eigen wil (ego). Daarom weet de natuurlijke mens niets van de Geest. In keuzeloosheid is ieder conflict voorbij, het is synoniem aan tegenwoordigheid van geest. Keuzes zijn er alleen te maken in het toekomstige, niet in het heden. Tegenwoordigheid van geest gaat alle voorstellingen te boven, toch is de tegenwoordigheid ook in jou. Je kunt niet bereiken wat er reeds is.

[Mullog]

Het is helemaal geen innerlijke keuze. Ook niet volgens Paulus. Het is een voortdurend conflict waarbij je steeds voor keuzes gesteld wordt. Er is geen onderscheid tussen geestelijke en natuurlijke mensen. Er is slechts onderscheid in de keuzes die je maakt.

Galaten 5:17 geeft aan dat de mens keuzeloos kan worden. Dat is een overgave aan de Heilige Geest. Oftewel, het opgeven van de eigen wil.
...

Zo lees ik dat niet. Er staat "U moet dus niet doen wat u maar wilt.". Dat is geen overgave maar actief kiezen (moet ... willen). Niks opgeven eigen wil. Je doet je hele leven examen door te kiezen, te kiezen en nogmaals te kiezen. Er komt geen einde aan.

[Tufkah]

Galaten 5:17 geeft aan dat de mens keuzeloos kan worden. Dat is een overgave aan de Heilige Geest. Oftewel, het opgeven van de eigen wil.
...

Zo lees ik dat niet. Er staat "U moet dus niet doen wat u maar wilt.". Dat is geen overgave maar actief kiezen (moet ... willen). Niks opgeven eigen wil. Je doet je hele leven examen door te kiezen, te kiezen en nogmaals te kiezen. Er komt geen einde aan.

Het is een kwestie van de gehele context van die vers meenemen. Paulus schrijft in die vers dat het vlees begeert tegen de Geest. En vice versa. Begeerte is synoniem aan 'willen'. Maar het 'willen' opgeven is nog geen sinecure, als de mens nog naar het vlees wandelt dan is het vlees sterker dan de Geest.

Het 'willen' kan langzaam uitdoven. Zodat de mens langzamerhand zicht krijgt op Gods wil. En dat staat dan weer in vers 22: de vrucht des Geestes is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, matigheid.

En dan valt er iets op in het rijtje wat Paulus noemt. Geloof is niet het hebben van een of andere overtuiging, geloof is de vrucht van de Geest. Het geloof wordt de mens geschonken door de Geest.

En om Peda's geliefde lineaal maar eens te gebruiken. Aan de ene kant -laten we zeggen de linkerkant- wordt de mens geheel geregeerd door het vlees en de begeerte des vleses. Aan de rechterkant wordt de mens geheel geregeerd door de Geest Gods. Voor de gelovige is het dan zaak -geheel in de lijn met Paulus- om van de linkerkant naar de rechterkant te bewegen. Geheel uiterst rechts is de mens geheel zonder eigen willen of begeerte. En dat is de geestelijke mens.

De geestelijke mens is niet iets wat ik kan bereiken, God schenkt het de mens. Zoals God ook de zaken schenkt welke genoemd staan in vers 22. De mens kan zich nergens op beroemen. Daarom is de geestelijke mens ook leeg, alles komt God toe.

[Mullog]

Zo lees ik dat niet. Er staat "U moet dus niet doen wat u maar wilt.". Dat is geen overgave maar actief kiezen (moet ... willen). Niks opgeven eigen wil. Je doet je hele leven examen door te kiezen, te kiezen en nogmaals te kiezen. Er komt geen einde aan.

Het is een kwestie van de gehele context van die vers meenemen. Paulus schrijft in die vers dat het vlees begeert tegen de Geest. En vice versa. Begeerte is synoniem aan 'willen'. Maar het 'willen' opgeven is nog geen sinecure, als de mens nog naar het vlees wandelt dan is het vlees sterker dan de Geest.
...

Precies. Wat Paulus beschrijft is dat je als mens je hele leven keuzes maakt en dat sommige keuzes goed zijn en andere slecht (waarbij je over veel keuzes overigens nog kunt discussiëren in welk kamp ze thuishoren)

Begeerte is wel willen maar is een ander willen dan de vrije wil die je de vrijheid geeft om over die begeerte een keuze te maken er aan toe te geven of niet. Vlees en geest zijn metaforen, meer niet.

[Tufkah]

Het is een kwestie van de gehele context van die vers meenemen. Paulus schrijft in die vers dat het vlees begeert tegen de Geest. En vice versa. Begeerte is synoniem aan 'willen'. Maar het 'willen' opgeven is nog geen sinecure, als de mens nog naar het vlees wandelt dan is het vlees sterker dan de Geest.
...

Precies. Wat Paulus beschrijft is dat je als mens je hele leven keuzes maakt en dat sommige keuzes goed zijn en andere slecht (waarbij je over veel keuzes overigens nog kunt discussiëren in welk kamp ze thuishoren)

Begeerte is wel willen maar is een ander willen dan de vrije wil die je de vrijheid geeft om over die begeerte een keuze te maken er aan toe te geven of niet. Vlees en geest zijn metaforen, meer niet.

Paulus had kennis van de Geest, dat blijkt uit 1 Korinthiërs 3:1. En ik, broeders, kon tot u niet spreken als tot geestelijken, maar als tot vleselijken, als tot jonge kinderen in Christus.. Niks metafoor dus, de insteek van Paulus is om de gelovigen te laten transformeren van vleselijken naar geestelijken. De wijsheid dezer wereld is dwaasheid bij God.

Het 'willen' is in de eigen geest te vinden. Ieder mens weet wat hij wilt en dat is voor ieder mens verschillend. Het stoppen van dit 'willen' zet de vergeestelijking in gang. Dat is niet alleen bij Paulus' brieven zo, in de mystiek is dit algemeen bekend. Het opgeven van de eigen wil brengt de mens tot de liefde van de Vader. Je kunt de liefde des Vaders dus niet 'willen', vandaar dat er overgave aan het onbekende noodzakelijk is. Want niemand weet wie of wat God is.

[Mullog]

Precies. Wat Paulus beschrijft is dat je als mens je hele leven keuzes maakt en dat sommige keuzes goed zijn en andere slecht (waarbij je over veel keuzes overigens nog kunt discussiëren in welk kamp ze thuishoren)

Begeerte is wel willen maar is een ander willen dan de vrije wil die je de vrijheid geeft om over die begeerte een keuze te maken er aan toe te geven of niet. Vlees en geest zijn metaforen, meer niet.

Paulus had kennis van de Geest, dat blijkt uit 1 Korinthiërs 3:1. En ik, broeders, kon tot u niet spreken als tot geestelijken, maar als tot vleselijken, als tot jonge kinderen in Christus.. Niks metafoor dus, de insteek van Paulus is om de gelovigen te laten transformeren van vleselijken naar geestelijken. De wijsheid dezer wereld is dwaasheid bij God.

Het 'willen' is in de eigen geest te vinden. Ieder mens weet wat hij wilt en dat is voor ieder mens verschillend. Het stoppen van dit 'willen' zet de vergeestelijking in gang. Dat is niet alleen bij Paulus' brieven zo, in de mystiek is dit algemeen bekend. Het opgeven van de eigen wil brengt de mens tot de liefde van de Vader. Je kunt de liefde des Vaders dus niet 'willen', vandaar dat er overgave aan het onbekende noodzakelijk is. Want niemand weet wie of wat God is.

Jouw interpretatie en geen touw aan vast te knopen want het is niet wat er staat.

[Tufkah]

Paulus had kennis van de Geest, dat blijkt uit 1 Korinthiërs 3:1. En ik, broeders, kon tot u niet spreken als tot geestelijken, maar als tot vleselijken, als tot jonge kinderen in Christus.. Niks metafoor dus, de insteek van Paulus is om de gelovigen te laten transformeren van vleselijken naar geestelijken. De wijsheid dezer wereld is dwaasheid bij God.

Het 'willen' is in de eigen geest te vinden. Ieder mens weet wat hij wilt en dat is voor ieder mens verschillend. Het stoppen van dit 'willen' zet de vergeestelijking in gang. Dat is niet alleen bij Paulus' brieven zo, in de mystiek is dit algemeen bekend. Het opgeven van de eigen wil brengt de mens tot de liefde van de Vader. Je kunt de liefde des Vaders dus niet 'willen', vandaar dat er overgave aan het onbekende noodzakelijk is. Want niemand weet wie of wat God is.

Jouw interpretatie en geen touw aan vast te knopen want het is niet wat er staat.

Je verkeert in goed gezelschap, onder gelovigen is "wandelen naar de Geest" en het opgeven van de eigen wil ook niet populair.