Naast het fenomeen bijna-doodervaring bestaat er nog een ander fascinerend fenomeen, hierbij gaat het om ervaringen van mensen die menen een overleden persoon gezien te hebben. Dit wordt wel postmortale communicatie genoemd.
Het gaat hier BESLIST NIET om het zelf contact zoeken met overledenen, maar het betreft het spontaan verschijnen van overledenen aan mensen.
Alles wordt onderzocht en ook deze ervaringen zijn wetenschappelijk onderzocht.
Wat zijn postmortale communicaties (PMC's)?
Een spontane en directe postmortale communicatie doet zich voor wanneer een persoon onverwacht een overledene waarneemt door middel van een verscheidenheid aan zintuiglijke waarnemingen, d.w.z. door zicht, gehoor, reuk of aanraking. Meestal voelen personen die een PMC hebben (ervaarders genoemd) de aanwezigheid van de overledene of ervaren een contact of een communicatie tijdens het slapen of bij het in slaap vallen of wakker worden. De ervaring wordt geïnterpreteerd als een indicatie van het voortbestaan van een aspect van die persoon.
PMC’s zijn:
– Spontaan: contact of communicatie die door de overledene zouden zijn geïnitieerd zonder initiatie door of verzoek van de ervaarder;
– Direct: zonder tussenkomst van andere personen (b.v. mediums), zonder gebruik van apparaten zonder Ouijabord, zonder Instrumentele TransCommunicatie (ITC) of enig ander hulpmiddel;
– Brengen een boodschap over die: geruststellend, verklarend, affirmerend, bevrijdend is.
Een (verborgen) belangrijk sociaal fenomeen
PMC's komen vaak voor; naar schatting 40-50% van rouwenden hebben één of meer spontane PMC’s meegemaakt. Verzamelde getuigenissen op alle continenten en door de eeuwen heen suggereren dat dit fenomeen universeel en tijdloos is. Ondanks het wijdverbreid voorkomen zijn PMC’s paradoxaal weinig onderzocht en zijn ze afwezig in de media en publieke discussies. Daardoor hebben ervaarders gewoonlijk geen referentiekader om deze ervaring te begrijpen, te integreren en er ten volle van te profiteren, wat niet lijkt te stroken met de gangbare opvattingen van de realiteit.
Er zijn verschillende soorten PMC's.
Het kan bij ervaarders gaan om:
– Het voelen van een aanwezigheid, ervaarders voelen de vertrouwde aanwezigheid van een overleden familielid of vriend, zonder hem te zien of te horen, of fysiek contact te voelen, of een geur te ruiken die kenmerkend is voor de overledene.
– Horen de overledene via een stem of zonder geluid via een boodschap in hun bewustzijn.
– Het voelen van lichamelijk contact. Het contact is troostend en de ervaarders herkennen over het algemeen onmiddellijk hun geliefde door de vertrouwdheid van het gebaar. Sommigen melden dat het contact gepaard ging met een "elektrische stroom" of een “energiegolf".
– Zagen de overledene.
– Roken een geur kenmerkend voor de de overledene.
Het zien van de overledene
46,2% zag de overledene 460 van onze deelnemers hadden een visuele PMC. Deze ervaringen komen in verschillende vormen voor. Verschijningen kunnen zich voordoen binnenshuis, bijvoorbeeld 's nachts in de slaapkamer, of buiten, zelfs in een auto, in een vliegtuig, enz. Soms gaan verschijningen gepaard met een daling van de omgevingstemperatuur, soms in combinatie met tocht. De overledene kan in zijn geheel worden waargenomen of slechts gedeeltelijk (hoofd en buste), met een gradatie van scherpte. De beschrijvingen van verschijningen variëren van het zien van een mistig en semi-transparant silhouet zodat de objecten erachter zichtbaar zijn, tot de perceptie van een perfect solide lichaam en alle tussenliggende stadia. Voor 61,6% van onze respondenten leek de overledene solide zoals in leven, voor 12,5% was de verschijning half transparant, en 11,3% nam een mistig silhouet waar. Soms is er een dynamische evolutie in de waarneming; eerst wordt een wazige vorm waargenomen, 47,7% voelde een lichamelijk contact en 46,2% zag de overledene die dan geleidelijk vaste vorm aannam zoals de persoon er levensecht uitzag. 60,2% van onze respondenten zag de verschijning met open ogen en 31,1% met gesloten ogen. Voor 61,6% was de overledene binnen handbereik. Verschijningen lijken soms helderder dan hun omgeving, alsof een licht hen omringde of door door hen veroorzaakt werd. Voor 34,7% van onze respondenten was de verschijning inderdaad omgeven door licht. Voor 59,8% waren de verschijningen er al toen ze hen waarnamen en voor 28,5% gebeurde de materialisatie voor hun ogen. Na een paar seconden of minuten vervaagden ze geleidelijk (14,4%), losten onmiddellijk op (28,1%), of waren niet meer aanwezig wanneer de respondenten met de ogen knipperden (18,0%). 79,8% beweerde dat de verschijning een boodschap overbracht, hetzij in woorden, telepathisch, of door een uitdrukking van het gezicht.
Ik heb ooit een Nederlandstalig PDFje gedownload met onderzoeksresultaten over PMC's. Er is ook een Nederlandstalig bestand met "cases".
Hier vind je de twee Nederlandstalige artikelen:
https://www.adcrp.org/publications