Wat is de meerwaarde van God?

Hoe geef je je christen-zijn invulling?
Moderatie: het moderatieteam
Forumregels
Richtlijnen subforum

Moderatie: het moderatieteam
Gaitema
Berichten: 10846
Lid geworden op: 07 mar 2013, 09:21
Man/Vrouw: M
Locatie: Ede

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Gaitema »

hopper schreef:
04 apr 2020, 17:21
Gaitema schreef:
04 apr 2020, 15:24
hopper schreef:
04 apr 2020, 10:18
Gaitema schreef:
04 apr 2020, 10:11

Er is maar één God
Er is de Ene. Wiens naam niet gezegd kan worden. Omdat zodra zijn naam gezegd zou worden er een 'spreker' zou zijn en iemand om over te spreken.
De Ene is in zichzelf alleen. (Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?)
Hij heeft eigenlijk ook geen naam. Hij is gewoon Wie Hij Is.

Het is alleen geen 'wie'.
Ik geloof van wel. Hij is hier en staat boven alles en niets.
Wie oren heeft die hore, maar dat heeft een smiley nie :roll:

Gaitema
Berichten: 10846
Lid geworden op: 07 mar 2013, 09:21
Man/Vrouw: M
Locatie: Ede

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Gaitema »

peda schreef:
04 apr 2020, 16:04
Gaitema schreef:
04 apr 2020, 16:02
Wat we wel kunnen, is elkaar te tonen wat wel te zien is. Jezus zei daarom ook: "als je niet geloofd in wat Ik zeg, geloof dan in wat Ik doe."
Dat is precies waarom ik mij op G G beweeg. Het tonen van vele paden. :flower1:
Een weg is, als je net als ik nu in een park zit. De zon schijnt, een verdwaalde Coronavirus zweeft onzichtbaar voorbij. De vogels zingen hun lied, een vlieg komt langs en ik luister naar het leven, dat het Leven laat leven. En ga mee in de rust en harmonie van "zoals het hoort en bedoeld is".
Wie oren heeft die hore, maar dat heeft een smiley nie :roll:

Gebruikersavatar
callista
Berichten: 28003
Lid geworden op: 18 mar 2013, 16:37
Man/Vrouw: V

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door callista »

Hoe poëtisch Gaitema! :flower1:

Gebruikersavatar
Mart
Berichten: 4143
Lid geworden op: 10 aug 2016, 15:54
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Mart »

Inderdaad Gaitema, dat is een prachtig stukje tekst :)
Wees realistisch

Gaitema
Berichten: 10846
Lid geworden op: 07 mar 2013, 09:21
Man/Vrouw: M
Locatie: Ede

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Gaitema »

Ja, soms moet je het gewoon op je af laten komen en het er laten zijn. :D
Wie oren heeft die hore, maar dat heeft een smiley nie :roll:

Gebruikersavatar
Petra
Berichten: 2030
Lid geworden op: 07 nov 2019, 02:55
Man/Vrouw: V
Locatie: Hanoi

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Petra »

Gaitema schreef:
04 apr 2020, 18:10
peda schreef:
04 apr 2020, 16:04
Gaitema schreef:
04 apr 2020, 16:02
Wat we wel kunnen, is elkaar te tonen wat wel te zien is. Jezus zei daarom ook: "als je niet geloofd in wat Ik zeg, geloof dan in wat Ik doe."
Dat is precies waarom ik mij op G G beweeg. Het tonen van vele paden. :flower1:
Een weg is, als je net als ik nu in een park zit. De zon schijnt, een verdwaalde Coronavirus zweeft onzichtbaar voorbij. De vogels zingen hun lied, een vlieg komt langs en ik luister naar het leven, dat het Leven laat leven. En ga mee in de rust en harmonie van "zoals het hoort en bedoeld is".
👼 🥳
Nooit te oud om te leren met gedachten te jongleren
@Possibilianism: comfortable with multiple ideas

Gebruikersavatar
Wim Nusselder
Gespreksleider Gedeelte Oecumene
Berichten: 3816
Lid geworden op: 03 mar 2013, 18:13
Man/Vrouw: M
Locatie: Den Haag, tel. 06-24184801
Contacteer:

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Wim Nusselder »

hopper schreef:
22 mar 2020, 10:28
Woorden spenderen is een eigenschap van een forum. Zij zijn slechts een verwijzing naar iets.
Wim Nusselder schreef:
22 mar 2020, 23:05
Waarnaar verwijst "niets"?
hopper schreef:
23 mar 2020, 00:11
Naar de leegte waar 'alles' zijn bestaansgrond heeft.
"Niets", jouw godsbeeld, als ik het me goed herinner, verwijst voor jou naar de bestaansgrond van alles.
"God" verwijst voor jou dus naar de bestaansgrond van alles, als ik het goed begrijp.
Ben je deïst?

hopper
Berichten: 3551
Lid geworden op: 19 jan 2020, 17:06
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door hopper »

Wim Nusselder schreef:
07 apr 2020, 21:35

"Niets", jouw godsbeeld, als ik het me goed herinner, verwijst voor jou naar de bestaansgrond van alles.
"God" verwijst voor jou dus naar de bestaansgrond van alles, als ik het goed begrijp.
Ben je deïst?
God zelf is de bestaansgrond van alles. Begrepen als in zijn en niet-zijn om gedeeldheid (het wordende) mogelijk te maken.
God is Niets/Leegte in ingevouwen toestand. God is Alles in uitgevouwen toestand.

Voor het begrijpen dien ik in mijzelf te zien. Ingevouwen betekent: nergens op gericht. Uitgevouwen betekent: ergens op gericht.
Om het wezen van God te begrijpen dienen we liefde te begrijpen. Normaliter is liefde ergens op gericht. (ik hou van jou, ik hou van mijn werk etc etc) God's liefde is nergens op gericht. God begrepen als de Ene is zichzelf genoeg. Dit is geen geloofsweg, maar een ervaringsweg, waar de zoeker in zichzelf zoekt.

Als mens bevindt ik mij in uitgevouwen toestand (ergens op gericht). Wat er in praktische zin gedaan kan worden is het laten sterven van het 'zelf'. (Ik bén niets) In het zijn van 'niets' is de mens wezensgelijk aan God. Wezen wil zeggen: ten diepste, ten innigste.

God kan dus wel ervaren worden, maar niet begrepen. Dat is gelegen in het feit dat ik niet -zoals iedereen denkt- een 'iemand' ben, maar een 'subject'.
Dat subject is "de Christus in mij" en is bij ieder mens identiek. Het subject is het diepste bewustzijn wat mogelijk is en zich laat kennen als waarneem/denk subject wat een object nodig heeft om te kunnen existeren. (wederom zijn en niet-zijn) God is subject noch object. God is de leegte, het niets waaruit alles emaneert. In het diepste bewustzijn (de Christus in mij) wordt begrepen wat er bedoeld wordt met "Ik wil dat er licht is!" Toen was er licht. Het is het licht wat maakt dat ik bewust ben van de objecten. (Niet dus het normale zonlicht)

Nee, ik ben geen deïst. Het is mogelijk gebleken om in de innerlijke mens te zoeken. Om jezelf te transformeren in een liefdevol wezen. Waar men vol van liefde is, is men leeg van zichzelf. Of omgekeerd: waar men vol van zichzelf is, is men leeg van liefde. Het 'zelf' heeft een magnetische aantrekkingskracht voor ons zelf. zo ontstaat het ego, zelf, de persoon. Liefde kent een van de persoon (het ego, het zelf) afbewegende kracht. Normaliter bevindt een mens zich tussen die twee krachten. Maar het 'zelf' kan sterven, dat is i.m.o. de daadwerkelijke boodschap van het N.T. Niet als een geloof of een idee, maar als een ervaringsweg.

Uiteraard valt er nog veel meer te vertellen over het Niets, de Leegte waaruit alles emaneert. Maar niet overal kan over gesproken worden.
Negeer hen die je angstig en verdrietig maken, ze voeren je mee terug naar de dood. -Rumi-

Gebruikersavatar
Wim Nusselder
Gespreksleider Gedeelte Oecumene
Berichten: 3816
Lid geworden op: 03 mar 2013, 18:13
Man/Vrouw: M
Locatie: Den Haag, tel. 06-24184801
Contacteer:

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Wim Nusselder »

hopper schreef:
07 apr 2020, 22:08
Nee, ik ben geen deïst.
Wat je schreef over 'God als bestaansgrond van alles' deed me daar wel aan denken.
hopper schreef:
07 apr 2020, 22:08
Het is mogelijk gebleken om in de innerlijke mens te zoeken. Om jezelf te transformeren in een liefdevol wezen.
Hoe verhoudt zich dat tot je ontkenning van zijn van een deïst?
Kun je volgens jou geen deïst zijn als je je de mogelijkheid realiseert om liefdevoller te worden (een mogelijkheid die me nogal evident lijkt)??

hopper
Berichten: 3551
Lid geworden op: 19 jan 2020, 17:06
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door hopper »

Wim Nusselder schreef:
09 apr 2020, 23:00
hopper schreef:
07 apr 2020, 22:08
Nee, ik ben geen deïst.
Wat je schreef over 'God als bestaansgrond van alles' deed me daar wel aan denken.
hopper schreef:
07 apr 2020, 22:08
Het is mogelijk gebleken om in de innerlijke mens te zoeken. Om jezelf te transformeren in een liefdevol wezen.
Hoe verhoudt zich dat tot je ontkenning van zijn van een deïst?
Kun je volgens jou geen deïst zijn als je je de mogelijkheid realiseert om liefdevoller te worden (een mogelijkheid die me nogal evident lijkt)??
Wim, als ik schrijf God als bestaansgrond, dan dient er een innerlijk begrijpen te zijn hoe liefde, zijn en niet-zijn tesamen de bestaansgrond van alles vormen. Een begrijpen dat er tegelijkertijd een gedeeldheid mogelijk is en een ongedeeldheid, wat een contradictie is. Dat kan niet als in een religieuze of filosofische opvatting begrepen worden. Het draagt geen naam. Zelfs Spinoza's Deus sive Natura schiet te kort, omdat we een beeld hebben bij de natuur. Als ik woorden zou gebruiken dan kan ik alleen het "Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?" kunnen aanhalen. Om God te ervaren dient men God te verlaten, zichzelf te verlaten, alles te verlaten. Het mystieke niets.

Sub2

Uiteraard kan men zich een deïst noemen als men de mogelijkheid realiseert om liefdevoller te worden. Maar ik begrijp van het deïsme dat men alleen tot Godskennis kan komen middels de rede. Ik deel die mening nadrukkelijk niet. De rede gebruikt verbeeldingen, de rede is ook altijd een scheiding in zichzelf: de denker en de gedachte. Om tot Godsbegrip te komen als in 'bestaansgrond' dient de mens in zichzelf te begrijpen waar hij gedeeld is:

De denkende ik en de gedachte.
De waarnemende ik en het waargenomen object.
De liefhebbende ik en het object of de persoon van mijn liefde.

Alles achter het woordje 'en' kan gekend worden. Het waarachtige 'ik' is onkenbaar en daarmee identiek aan God.
Maar hoewel het waarachtige 'ik' onkenbaar is, is het wel te ervaren. Het vraagt wel om ontkenning, uiteindelijk ook een ontkenning van de ik-ben notie. De weg naar ontkenning is de weg naar het stoppen met reflecteren op de wereld en dan m.n. op de medemens. In christelijke termen: stoppen met anderen oordelen, stoppen met anderen de maat nemen, stoppen met gehechtheid aan ideeën, materie, alles. Om zodoende uit te komen waar je altijd al was.

De mens heeft zelfbewustzijn verworven door kennis van goed en kwaad. Deze kennis heeft begeerte mogelijk gemaakt. Begeerte naar zowel het goede als het kwade. Begeerte is een groot goed, maar het heeft ook een prijs. Geen enkele begeerte kan bevredigd worden, noch begeerte naar het goede , noch begeerte naar het kwade.
Negeer hen die je angstig en verdrietig maken, ze voeren je mee terug naar de dood. -Rumi-

Gebruikersavatar
Wim Nusselder
Gespreksleider Gedeelte Oecumene
Berichten: 3816
Lid geworden op: 03 mar 2013, 18:13
Man/Vrouw: M
Locatie: Den Haag, tel. 06-24184801
Contacteer:

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Wim Nusselder »

hopper schreef:
10 apr 2020, 00:17
God als bestaansgrond […] liefde, zijn en niet-zijn tesamen de bestaansgrond van alles […] tegelijkertijd een gedeeldheid […] en een ongedeeldheid […] Dat kan niet als in een religieuze of filosofische opvatting begrepen worden. […] Om God te ervaren dient men God te verlaten, zichzelf te verlaten, alles te verlaten. Het mystieke niets.

[…] ik begrijp van het deïsme dat men alleen tot Godskennis kan komen middels de rede. Ik deel die mening nadrukkelijk niet. […] Om tot Godsbegrip te komen als in 'bestaansgrond' dient de mens in zichzelf te begrijpen waar hij gedeeld is:

De denkende ik en de gedachte.
De waarnemende ik en het waargenomen object.
De liefhebbende ik en het object of de persoon van mijn liefde.

Alles achter het woordje 'en' kan gekend worden. Het waarachtige 'ik' is onkenbaar en daarmee identiek aan God.
Maar hoewel het waarachtige 'ik' onkenbaar is, is het wel te ervaren. Het vraagt wel om ontkenning, uiteindelijk ook een ontkenning van de ik-ben notie. De weg naar ontkenning is de weg naar het stoppen met reflecteren op de wereld en dan m.n. op de medemens. In christelijke termen: stoppen met anderen oordelen, stoppen met anderen de maat nemen, stoppen met gehechtheid aan ideeën, materie, alles. Om zodoende uit te komen waar je altijd al was.
Ik heb even samengevat wat me aanspreekt.
Ik begin je wat beter te begrijpen, geloof ik.

Voor mijn gevoel druk ik in mijn gedicht Genesis 3 iets vergelijkbaars uit.
Ik gebruik daarin echter woorden die tegenstrijdig lijken aan de jouwe.
Ik ontken daarin "de ik-ben notie" niet, maar geef er twee tegenstrijdige betekenissen aan.
Paradoxen verwijzen naar ervaring die niet in taal te vangen valt.
'Ik zijn' en tegelijkertijd meer dan dat zijn, in dit geval.

Genesis 3

`Ik' is een vat vol andermens' citaten,
een bundeltje herinnering, verlangen, hoop.
Ik ben verbonden, één met al wat leeft en bloeit.

`Ik' zoekt contact, zoekt status, wekt indruk.
Indruk roept angst op, wekt weerstand, ketst af.
'Ik' wordt die ik ben, altoos als immer.

`Ik' versus ik.
Ik omvat `ik'.

`Ik' is een golf, opgezweept door de wind,
een golf van verlangen, om meer te zijn dan ik ben.
Ik ben de zee, een oceaan van liefde.
Ik neem op al wat terugstroomt, terug naar de bron.

hopper
Berichten: 3551
Lid geworden op: 19 jan 2020, 17:06
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door hopper »

Wim Nusselder schreef:
10 apr 2020, 22:15

Ik heb even samengevat wat me aanspreekt.
Ik begin je wat beter te begrijpen, geloof ik.

Voor mijn gevoel druk ik in mijn gedicht Genesis 3 iets vergelijkbaars uit.
Ik gebruik daarin echter woorden die tegenstrijdig lijken aan de jouwe.
Ik ontken daarin "de ik-ben notie" niet, maar geef er twee tegenstrijdige betekenissen aan.
Paradoxen verwijzen naar ervaring die niet in taal te vangen valt.
'Ik zijn' en tegelijkertijd meer dan dat zijn, in dit geval.

Genesis 3

`Ik' is een vat vol andermens' citaten,
een bundeltje herinnering, verlangen, hoop.
Ik ben verbonden, één met al wat leeft en bloeit.

`Ik' zoekt contact, zoekt status, wekt indruk.
Indruk roept angst op, wekt weerstand, ketst af.
'Ik' wordt die ik ben, altoos als immer.

`Ik' versus ik.
Ik omvat `ik'.

`Ik' is een golf, opgezweept door de wind,
een golf van verlangen, om meer te zijn dan ik ben.
Ik ben de zee, een oceaan van liefde.
Ik neem op al wat terugstroomt, terug naar de bron.
Dit drukt ongeveer wel uit waar ik het over heb. Jij spreekt over twee ikken, ik zou de 'ik' het reflecterend bewustzijn noemen en ik het Christusbewustzijn. (Of zoals in mijn vorige bericht mijn waarachtige ik)

Omdat het Christusbewustzijn universeel van aard is (d.w.z. dat het zich in ieder mens verscholen houdt) dient er één van de twee ikken te sterven.
Dat sterven noemde ik in eerdere berichten het ontkennen van de ik-ben notie. Het is in mijn optiek de diepere betekenis van het verlossende lijdensverhaal van Jezus. Jezus sterft, de Christus staat op. Waarbij ik wil benadrukken dat 'dit' niet gelooft dient te worden, het is een ervaren waarin men iets blijvends tot stand brengt. Voor mijzelf sprekend uiteraard, misschien zijn er meerdere wegen naar Rome?

Zoals ik jou lees heb je het bij de 'ik' over de 'ik' die waarneemt in de gekende wereld, daar zijn status aan ontleent en zichzelf vorm geeft.
Met deze 'ik' zal op enige manier afgerekend moeten worden. Dat is de tijdelijke 'ik' die per definitie ooit dood gaat.

De omvattende ik (het Christusbewustzijn) is weliswaar ook in de tijd aanwezig, maar is zelf niet tijdelijk.
Mijn denken (denkend in concepten) kan dat niet begrijpen omdat mijn denken gericht is op iets om óver te denken.
Daarom dien ik de stilte van de leegte te betreden, zodat er een 'gedachtenloos' begrijpen ontstaat over dat wat niet-tijdelijk is.
Ik heb het dus eigenlijk altijd over een inkering in mijzelf.

Het is een en al paradox. Het reflecterend bewustzijn is in de dagdagelijkse realiteit gewoon weer aanwezig, anders zou ik niet kunnen handelen in de gekende wereld. Maar in de dagdagelijkse realiteit is het Christusbewustzijn óók aanwezig. Het Christusbewustzijn 'schouwt' alleen anders. Het is niet-oordelend van karakter, kent empathie noch antipathie, is zacht van aard en is in staat om het Christusbewustzijn bij 'de ander' open te breken. Vandaar dat ik het identiek van aard noem.

Als mens betreden van het 'niets' (zelf-ontkenning) heeft een brug nodig. De Christus in mij fungeert als die brug omdat ik anders 'zelf' zou verdwijnen in de afgrond. Ik zie het zo dat de mens uit vrije wil zichzelf kan opgeven en vervolgens weer opnieuw opbouwen. Daar zien we ook de wederopstanding terug. Waar de mens met het reflecterend bewustzijn in feite slaaf is van zijn begeertes (ego), is in de wederopstanding de mens in staat om zichzelf terug op te bouwen met volledige vrijheid. Zoiets denk ik tenminste, want het Christusbewustzijn is een relatief nieuw begrip voor mijzelf, ca een jaar of 7. Ik moet dus nog veel leren.
Negeer hen die je angstig en verdrietig maken, ze voeren je mee terug naar de dood. -Rumi-

peda
Berichten: 10481
Lid geworden op: 08 apr 2016, 09:51
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door peda »

Hallo Hopper,

Het christus-ik is blijvend, het tijdelijke-ik heeft als bedoeling te sterven. Dat betekent dat uiteindelijk de christus-ikken blijven voortbestaan en vermoedelijk niet meer in een stoffelijk/materiele wereld, maar in een status van onkenbaarheid. Voortbestaan betekent niet een versmelting, maar ook geen individualiteit ( individualiteit = tijdelijk-ik ) . Het is voor de tijdelijke-ik mens niet te begrijpen. Met de christus-ik zit je m.i. wel dicht op de huid van Messenger met zijn Godsvonken.

hopper
Berichten: 3551
Lid geworden op: 19 jan 2020, 17:06
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door hopper »

Peda,

Waar ik/we het eigenlijk over hebben is idd het tijdelijke vs het eeuwige. De tijdelijke ik is geheel en al gericht op de wereld om hem heen. Dat wat we 'zelf' noemen wordt zich 'zelf' bewust in de verhouding van "ik tot de wereld om mij heen".

De tijdelijke ik zit mentaal gevangen in de tijd en ontleent zijn belangen en begeertes aan de hem omringende wereld.
De mens -ieder mens- is de mogelijkheid geboden om te ontsnappen aan het tijdelijke.
Maar dat houdt ook een onthechting in van het tijdelijke.
Iemand die andermans vrouw begeert (om het bijbels te zeggen) wekt zichzelf met die begeerte tot leven.
Iemand die geld of goederen begeert idem. Maar ook iemand die een maakbare wereld wenst, begeert iets buiten hem.

En nu we toch in het paasweekend zitten: de weg terug is onthechting. Dat gaat met lijden gepaard, want de mens is gehecht aan zich 'zelf'.

In het taoïsme geldt hetzelfde principe, de niet-doener (wei wu wei) is degene die ongehecht is aan zijn denken en handelen.
De doener is de mens welke gevangen zit in het tijdelijke.
Negeer hen die je angstig en verdrietig maken, ze voeren je mee terug naar de dood. -Rumi-

peda
Berichten: 10481
Lid geworden op: 08 apr 2016, 09:51
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door peda »

hopper schreef:
11 apr 2020, 12:40
Peda,

Waar ik/we het eigenlijk over hebben is idd het tijdelijke vs het eeuwige. De tijdelijke ik is geheel en al gericht op de wereld om hem heen. Dat wat we 'zelf' noemen wordt zich 'zelf' bewust in de verhouding van "ik tot de wereld om mij heen".

De tijdelijke ik zit mentaal gevangen in de tijd en ontleent zijn belangen en begeertes aan de hem omringende wereld.
De mens -ieder mens- is de mogelijkheid geboden om te ontsnappen aan het tijdelijke.
Maar dat houdt ook een onthechting in van het tijdelijke.
Iemand die andermans vrouw begeert (om het bijbels te zeggen) wekt zichzelf met die begeerte tot leven.
Iemand die geld of goederen begeert idem. Maar ook iemand die een maakbare wereld wenst, begeert iets buiten hem.

En nu we toch in het paasweekend zitten: de weg terug is onthechting. Dat gaat met lijden gepaard, want de mens is gehecht aan zich 'zelf'.

In het taoïsme geldt hetzelfde principe, de niet-doener (wei wu wei) is degene die ongehecht is aan zijn denken en handelen.
De doener is de mens welke gevangen zit in het tijdelijke.
Hallo Hopper,

Wanneer het tijdelijke-ik geheel afgestorven is en het eeuwige christus-ik ""resteert"', is het bewegen/ bevinden in de stoffelijke wereld voorbij. maar waar '' verblijft "' dan het eeuwige christus-ik resp. alle christus-ikken wanneer je een totale "'geestelijke versmelting "' uitschakelt. De Godsvonk van Messenger zie ik als de christus-ik. Alleen gaat bij Messenger de Godsvonk ( christus-ik ) na de dood direct naar het Goddelijke en herinnert zich na de dood onmiddellijk weer de Goddelijke afkomst. Geen langzame afsterving derhalve bij hem over een veelheid van reincarnaties in de stoffelijkheid van het tijdelijke-ik.

hopper
Berichten: 3551
Lid geworden op: 19 jan 2020, 17:06
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door hopper »

peda schreef:
11 apr 2020, 12:54

Hallo Hopper,

Wanneer het tijdelijke-ik geheel afgestorven is en het eeuwige christus-ik ""resteert"', is het bewegen/ bevinden in de stoffelijke wereld voorbij. maar waar '' verblijft "' dan het eeuwige christus-ik resp. alle christus-ikken wanneer je een totale "'geestelijke versmelting "' uitschakelt. De Godsvonk van Messenger zie ik als de christus-ik. Alleen gaat bij Messenger de Godsvonk ( christus-ik ) na de dood direct naar het Goddelijke en herinnert zich na de dood onmiddellijk weer de Goddelijke afkomst. Geen langzame afsterving derhalve bij hem over een veelheid van reincarnaties in de stoffelijkheid van het tijdelijke-ik.
Peda, je stelt een interessante vraag. Waar verblijft de eeuwige Christus-ik? Het antwoord: nergens!

Dat klinkt als een flauw antwoord. Het is echter de tijdelijke-ik die schouwt en leeft in ruimte en tijd en ook gehecht is aan ruimte en tijd.
Hoewel ruimte en tijd natuurkundig gezien hetzelfde is, kijk ik er toch wat anders tegen aan. Ruimte is voor mij (vanuit de Christus-ik bekeken) de tussen-ruimte tussen de objecten die ik waarneem. Kijk vanavond omhoog naar de sterren en de tussen-ruimte tussen 2 sterren maakt dezelfde sterren als object mogelijk. Tijd is het voortschrijdend waarnemen van de gebeurtenissen. Gebeurtenissen welke plaats hebben tussen 'objecten'. Er is wel een correlatie tussen ruimte en tijd, ze kunnen niet zonder elkaar bestaan, maar ze hebben verschillende 'eigenschappen'.

Na de dood gaat het Christus-ik nergens heen in mijn optiek. Het is immers bij leven al nergens. Het is de tijdelijke ik die bij leven reeds kan sterven. I.m.o. gaat dáár het lijdensverhaal en kruisdood van Jezus over. (Jezus is dus ook al 2000 jaar morsdood en dat blijft ook zo.) Ergens in zijn leven kan de mens middels zelf-overgave de tijdelijke ik verlaten. Zelf-overgave wil zeggen ontkenning van het (gedachte) zelf.

Over reïncarnatie of herinnering na de dood weet ik niks. Reïncarnatie is mss best mogelijk en herinnering na de dood is mss ook best mogelijk.
Maar dan moet ik aannames doen (geloven). Geloof zie ik niet als een mogelijkheid om tot zelfkennis te komen. De Christus in mij is de eeuwige en wat dat in een (gedachte) toekomst of hiernamaals brengt daar is de Christus in mij helemaal niet mee bezig. Hoe kan iets wat eeuwig is met de toekomst of het verleden bezig zijn? Alleen het tijdelijke ik is bezig met overleven in een (gedachte) toekomst of in een (gedacht) hiernamaals. M.a.w. de Christus staat voortdurend in de actualiteit en is juist daarom eeuwig.
Negeer hen die je angstig en verdrietig maken, ze voeren je mee terug naar de dood. -Rumi-

Gebruikersavatar
Petra
Berichten: 2030
Lid geworden op: 07 nov 2019, 02:55
Man/Vrouw: V
Locatie: Hanoi

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door Petra »

hopper schreef:
11 apr 2020, 12:40
Peda,

Waar ik/we het eigenlijk over hebben is idd het tijdelijke vs het eeuwige. De tijdelijke ik is geheel en al gericht op de wereld om hem heen. Dat wat we 'zelf' noemen wordt zich 'zelf' bewust in de verhouding van "ik tot de wereld om mij heen".

De tijdelijke ik zit mentaal gevangen in de tijd en ontleent zijn belangen en begeertes aan de hem omringende wereld.
De mens -ieder mens- is de mogelijkheid geboden om te ontsnappen aan het tijdelijke.
Maar dat houdt ook een onthechting in van het tijdelijke.


De doener is de mens welke gevangen zit in het tijdelijke.
Ik word vanzelf van mijn tijdelijke gevangenschap bevrijd als mijn tijd erop zit.
Tot die tijd ga ik niet mijn best doen om te ontsnappen want ik mag een boon zijn als ik snap waar die tijd op zit, soms probeer ik het te snappen, en dan ont snapt ook dat ...vanzelf.
Nooit te oud om te leren met gedachten te jongleren
@Possibilianism: comfortable with multiple ideas

hopper
Berichten: 3551
Lid geworden op: 19 jan 2020, 17:06
Man/Vrouw: M

Re: Wat is de meerwaarde van God?

Bericht door hopper »

Petra schreef:
12 apr 2020, 06:21


Ik word vanzelf van mijn tijdelijke gevangenschap bevrijd als mijn tijd erop zit.
Tot die tijd ga ik niet mijn best doen om te ontsnappen want ik mag een boon zijn als ik snap waar die tijd op zit, soms probeer ik het te snappen, en dan ont snapt ook dat ...vanzelf.
Dat doen de meeste mensen, die verkiezen de gevangenschap van het tijdelijke.
Best wel merkwaardig als je er over nadenkt. Verder lost het idd wel op als je dood gaat.
Negeer hen die je angstig en verdrietig maken, ze voeren je mee terug naar de dood. -Rumi-

Plaats reactie