dingo schreef: 19 jun 2021, 10:26Het alom tegenwoordige beeldscherm en continue opnemen van alle conversaties, het herschrijven van de geschiedenis is anders iets wat al massaal aan de gang is. Alle "smart" tv's (inclusief microfoon), "smartphones" en "smart" speakers, beveiligingscamera's het doorgeven van al die informatie naar techbedrijven zoals Google, Apple en Facebook. Het aftappen van die informatie door overheden voor hun eigen sinistere doeleinden. En niet te vergeten het via sociale media creëren van informatie bubbles waar de grootst mogelijke onzin voor waar wordt aangenomen.
Als je dan bedenkt dat 1984 geschreven is in 1948, is het bizar hoe goed Orwell het beschreven heeft.
Klopt allemaal, maar het kan ook heel interessant zijn om naar de diepere beweegredenen van beide dystopieën te kijken. Oceanië is puur gebouwd op machtszucht. Zoals O'Brien er zegt: macht is niet het middel, maar het doel. Men martelt om het martelen. Men vervolgt om het vervolgen. Men verwerft macht om de macht. Een kerntekst die hij er uitspreekt is deze (Nederlandse vertaling):
Er zal geen nieuwsgierigheid bestaan, geen levensvreugde. Alle genoegens zullen zijn vernietigd. Maar steeds - vergeet dat niet, Winston - steeds zal er de roes zijn van de macht die almaar groter wordt en steeds subtieler. Steeds, op elk moment, zal er de opwinding van de overwinning zijn, de sensatie dat je een hulpeloze vijand vertrapt. Als je een beeld van de toekomst wil, stel je dan een laars voor die een menselijk gezicht intrapt - zonder ophouden.
Brave New World (BNW) daarintegen heeft heel andere intenties. Daarin staat niets macht, maar genotszucht centraal. Alles is erop gericht de mens in een constante staat van stabiliteit en genot te houden. Een kerntekst die er door een van de wereldleiders wordt uitgesproken (Nederlandse vertaling):
Zonder staal kun je geen bolides maken - en zonder sociale instabiliteit kun je geen tragedies maken. De wereld is nu stabiel. De mensen zijn gelukkig; ze krijgen wat ze willen, en ze willen nooit iets wat ze niet kunnen krijgen. Ze zitten er warmpjes bij; ze zijn veilig; ze zijn nooit ziek; ze zijn niet bang voor de dood; ze leven in zalige onwetendheid van hartstocht en ouderdom; [...] ze zijn zo geconditioneerd dat ze vrijwel niet anders kunnen dan zich gedragen zoals ze zich behoren te gedragen.
Natuurlijk is er geen enkele dystopie waar we één op één naar toe zouden ontwikkelen, want dystopieën zijn vrijwel altijd maatschappijkritisch bedoeld, door bepaalde ontwikkelingen te overdrijven. Maar de nadruk op genot, massaproductie en het vermijden van lijden, ten koste van vrijwel alles, resoneert mijns inziens wel veel meer met de rijke, westerse culturen dan het totalitairisme van 1984.
Het bijzondere is ook dat de betreffende wereldleider zeer sympathiek en bij tijd en wijle overtuigend overkomt. Deze kerntekst wordt bijvoorbeeld uitgesproken in een respectvolle discussie tussen hem en enkele dissidenten, waarin hij ook ruiterlijk toegeeft dat het niet altijd even fraai is allemaal, dat er inderdaad schoonheid, waarheid en kunst voor is opgeofferd, maar dat men bereid is die prijs te betalen.
Dissidenten gaan er dan ook niet naar Room 101, maar naar een gewoon eiland waar ze hun dissidente leven ongestoord kunnen voortzetten.
Het zal je zelf misschien ook opvallen dat jij als machthebbers vooral grote, internationale techbedrijven opnoemt, waar wij ons vrijwillig op aansluiten voor het gemak dat ze leveren.
In dat opzicht kan ik je ook de roman
De Cirkel van Dave Eggers aanbevelen, waarin een zeer invloedrijk techbedrijf steeds meer het monopolie verwerft op het internet en de datastromen. De roman is geschreven vanuit het gezichtspunt van een enthousiaste medewerkster, zodat je als lezer eens aan de andere kant van het verhaal staat.
Ook in dat boek, los van het bij tijd en wijle wat bizarre plot, zie je ontwikkelingen in onze samenleving heel scherp doorgetrokken worden. En we doen er allemaal aan mee, of we nu willen of niet.