Reizigers Tafelgesprekken

[peda]

Voor mij gaat voor een ieder op een gegeven moment het licht in de kamer-van-Reiziger uit en zit iedereen weer in de Grot van Plato.
In de Grot zitten dan ook de vele "' soorten "' van zeker-weters die allen menen dat zij in de absolute wereld van het licht verblijven en daarom ook het "" juiste licht- kaartje "" hebben.

[Petra]

Voor mij gaat voor een ieder op een gegeven moment het licht in de kamer-van-Reiziger uit en zit iedereen weer in de Grot van Plato.
In de Grot zitten dan ook de vele "' soorten "' van zeker-weters die allen menen dat zij in de absolute wereld van het licht verblijven en daarom ook het "" juiste licht- kaartje "" hebben.

[Yours]

Persoonlijk maken, is in mijn optiek tolerabel

Ik merk dat het gesprek op een conclusie afstevent.

Ik denk - iedereen kan en moet z'n eigen conclusie trekken - dat het meest ultieme verlangen is vermeld op het kaartje gelabeld: "Het Volmaakte Verlangen". Op de achterkant wordt dit verlangen nog toegelicht: "IK wens voor de ander Het Goede, Het Welgevallige en Het Volkomene".

Ik denk dat Reizigers kaartje het overdenken waard is.

Alleen dit verlangen brengt de machine tot rust tot het eind van het leven van die mens maar óók verlicht die wens de ruimte van of in zijn/haar leven optimaal.

Zolang dit kaartje NIET wordt ingevoerd, zal de machine om input blijven vragen. Ik zou zeggen, probeer het maar uit!

Het zou kunnen omdat het ego daardoor zou kunnen sterven.

[Michelangelo2]

De opgave is niet op te lossen. Er staat niet genoeg info in.
Hoezo is er een 'enig juist kaartje' ?

Ik wil je hartelijk bedanken dat je de moeite hebt genomen aan te schuiven en je gedachten met ons wilde delen.

Dat je de ‘opgave’ niet op kunt lossen, is jammer. Misschien had ik inderdaad de zaken wat meer moeten dichttimmeren. Maar ik kan het, helaas, niet iedereen naar de zin maken.

Maar goed, de opgave was bedoeld om wat te filosoferen over de ‘wil’. En dat op een ontspannen manier en zonder elkaar af te rekenen op een vermeende ‘foute’ mening/argumentatie. Misschien moet je nog een beetje wennen aan dat uitgangspunt?

Ik sta mijn zitplaats af aan dbi en neem forumpauze. Geen zin in al die haatberichten. Fijne sinterklaas en dito kerst en oud en nieuw. Zie jullie daarna wel weer.

[Tufkah]

Reizigers kaartje is nog in de hypnose van de wens-natuur. De wens-natuur is de natuur van het ego.

[Yours]

Reizigers kaartje is nog in de hypnose van de wens-natuur. De wens-natuur is de natuur van het ego.

Toch is het in de praktijk brengen van Reizigers kaartje een weg om het ego te verliezen als dat ego eenmaal aanwezig is.

[Tufkah]

Reizigers kaartje is nog in de hypnose van de wens-natuur. De wens-natuur is de natuur van het ego.

Toch is het in de praktijk brengen van Reizigers kaartje een weg om het ego te verliezen als dat ego eenmaal aanwezig is.

Reiziger spreekt over een volmaakt verlangen. Het goede, het welgevallige en het volkomene kan alleen verwezenlijkt middels het dragen van het kruis. Zou ik een volmaakt verlangen voor de ander uitspreken, dan zou ik 'de ander' juist het omgekeerde moeten toewensen: het lijden. Zoals je weet gaat het sterven van het ego met lijden (het kruis) gepaard, hetgeen ook de intrinsieke mededeling is van Jezus.

Het is immers de (geestelijke) wens-natuur welke sterft: het gelijkvormige aan de wereld. Dan blijkt ook (met de wijsheid achteraf) dat het het willen is, wat het probleem van het ego is. Het willen welke de menselijke geest voortbrengt. Het 'willen' an sich kan alleen gecanceld worden door de werking van de eigen geest te onderzoeken.

Zo staat geschreven: De eerste mens Adam is geworden tot een levend wezen, de laatste Adam tot een levend makende Geest. De Geest kan de laatste Adam alleen levend maken als het eigen willen (de wens-natuur) afwezig is. Als dat het geval is dan zal de mens ook bemerken dat de afwezigheid van het willen een ander gemoedstoestand met zich meebrengt: de mens wordt niet langer meer bewogen door de wereld tegenover hem, maar door God. (Ontvankelijk zijn voor God) Alleen dan is het goede, het welgevallige en het volkomene helder: Gods wil blijkt liefde te zijn. (Zonder het woord 'liefde' nader in te vullen)

[Reiziger]

Reizigers kaartje is nog in de hypnose van de wens-natuur. De wens-natuur is de natuur van het ego.

Toch is het in de praktijk brengen van Reizigers kaartje een weg om het ego te verliezen als dat ego eenmaal aanwezig is.

Tufkah heeft gelijk als hij stelt: „De wens-natuur is de natuur van het ego.“ De vraag is echter of dat verkeerd is? God heeft de mens een ego gegeven (wie kán dat ontkennen?) en de natuur van die ego is wensen! Als de mens zich niet meer iets wenst, dan vervalt het wezen of kenmerk van de ego.

Stelling: Alles dat God heeft geschapen (er is niets dat God niet heeft geschapen), komt uit God voort.

Als ik God verbeeld als (A) en al het geschapene verbeeld als (B), dan kan de relatie tussen God (A) en het geschapene (B) weergeven als: (A) > (B).

De Bijbel vertelt ons:
- dat de mens de reden en bedoeling is van de schepping; al het geschapene beweegt zich rond één punt en dat is: de mens;
- dat de schepping één ding wil en dat is zich verbinden met de Bron waaruit ze is geschapen.

De mens, als primair onderdeel van het geschapene, wil dus van nature maar één ding en dat is zich verbinden met de Bron waaruit hij is voortgekomen. Dat is dus z’n ultieme wens.

Maar omdat de mens die wens niet concreet kan uiten (van nature ként hij z’n Bron niet), wordt het wensen voor de mens zichtbaar als een
verlangen dat hij niet onder woorden kan brengen. Van nature ontbreekt er iets aan de schepping en dat wordt zichtbaar als een onbestendig en onnoembaar verlangen.

Conclusie 1: De mens mist iets, maar weet niet wat; de natuur van de mens is dat hij zich wenst.

De Bijbel vertelt ons vervolgens:
- dat God zelf een weg heeft gegeven uit de impasse van het onbestendig en onnoembaar verlangen;
- dat die weg wordt getoond in Christus Jezus;
- maar ook dat de mens die weg geheel vrijwillig moet willen gaan;
- maar ook dat niemand een andere weg kán gaan.

De mens wenst zich van nature verbonden te worden met zijn Bron. Die verbinding kan alleen maar tot stand worden gebracht via/door één weg, Christus Jezus.

Conclusie 2: Het niet willen gaan van deze weg impliceert in feite het afwijzen van dat wat de mens bestaansrecht geeft.

Iemand die God en de door Hem gegeven Weg afwijst, zegt ten diepste dat hij geen mens wenst te zijn. Daarom zegt de Bijbel dat er buiten Christus Jezus geen hoop op redding te vinden is.

De schepping roept nog altijd (woordeloos) naar de verbinding met de schepper. Ondertussen heeft God een gebod aan de mens gegeven om zich bezig te houden, zodat iedereen nog de kans krijgt zich vrijwillig aan God’s wens en verlangen over te geven: „IK wens voor de ander Het Goede, Het Welgevallige en Het Volkomene“. Dit is een gebod voor de mens ’onderweg’.

[peda]

Een mooie formulering van jouw premisse/ axioma. De door Reiziger gevolgde theologie.
Het punt is nu of er deelnemers zijn die binnen jouw premisse/ axioma gaan meedenken, of dat afwijzing van de premisse/ axioma bij de deelnemers de voorrang heeft.
In mijn optiek hebben beide "' insteken "" een bestaansrecht.
Wat jouw premisse/ axioma aangaat, vind ik deze best theologisch gezien behoren tot de "" redelijken "" in theologieland.

[Yours]

Toch is het in de praktijk brengen van Reizigers kaartje een weg om het ego te verliezen als dat ego eenmaal aanwezig is.

Tufkah heeft gelijk als hij stelt: „De wens-natuur is de natuur van het ego.“ De vraag is echter of dat verkeerd is? God heeft de mens een ego gegeven (wie kán dat ontkennen?) en de natuur van die ego is wensen! Als de mens zich niet meer iets wenst, dan vervalt het wezen of kenmerk van de ego.

Stelling: Alles dat God heeft geschapen (er is niets dat God niet heeft geschapen), komt uit God voort.

Als ik God verbeeld als (A) en al het geschapene verbeeld als (B), dan kan de relatie tussen God (A) en het geschapene (B) weergeven als: (A) > (B).

De Bijbel vertelt ons:
- dat de mens de reden en bedoeling is van de schepping; al het geschapene beweegt zich rond één punt en dat is: de mens;
- dat de schepping één ding wil en dat is zich verbinden met de Bron waaruit ze is geschapen.

De mens, als primair onderdeel van het geschapene, wil dus van nature maar één ding en dat is zich verbinden met de Bron waaruit hij is voortgekomen. Dat is dus z’n ultieme wens.

Maar omdat de mens die wens niet concreet kan uiten (van nature ként hij z’n Bron niet), wordt het wensen voor de mens zichtbaar als een
verlangen dat hij niet onder woorden kan brengen. Van nature ontbreekt er iets aan de schepping en dat wordt zichtbaar als een onbestendig en onnoembaar verlangen.

Conclusie 1: De mens mist iets, maar weet niet wat; de natuur van de mens is dat hij zich wenst.

De Bijbel vertelt ons vervolgens:
- dat God zelf een weg heeft gegeven uit de impasse van het onbestendig en onnoembaar verlangen;
- dat die weg wordt getoond in Christus Jezus;
- maar ook dat de mens die weg geheel vrijwillig moet willen gaan;
- maar ook dat niemand een andere weg kán gaan.

De mens wenst zich van nature verbonden te worden met zijn Bron. Die verbinding kan alleen maar tot stand worden gebracht via/door één weg, Christus Jezus.

Conclusie 2: Het niet willen gaan van deze weg impliceert in feite het afwijzen van dat wat de mens bestaansrecht geeft.

Iemand die God en de door Hem gegeven Weg afwijst, zegt ten diepste dat hij geen mens wenst te zijn. Daarom zegt de Bijbel dat er buiten Christus Jezus geen hoop op redding te vinden is.

De schepping roept nog altijd (woordeloos) naar de verbinding met de schepper. Ondertussen heeft God een gebod aan de mens gegeven om zich bezig te houden, zodat iedereen nog de kans krijgt zich vrijwillig aan God’s wens en verlangen over te geven: „IK wens voor de ander Het Goede, Het Welgevallige en Het Volkomene“. Dit is een gebod voor de mens ’onderweg’.

Een mooie beschrijving, Reiziger.

Tufkah bevindt zich geestelijk binnen de Bron en belichaamt aldus de negatieve theologie.
Jij bent onderweg, verlangt terug naar de Bron en bevind je binnen de positieve theologie.

Wat dan weer de gemeenschappelijk factor is, is dat jullie beiden ‘gevangen’ zijn binnen de Schepping.
Dat geldt overigens voor alle mensen, tenzij er een einde is gekomen aan de kringloop van vele levens (op aarde).

[J-W]

..........Tufkah bevindt zich op geestelijke wijze binnen de Bron en belichaamt aldus de negatieve theologie.
Jij (Reiziger) bent onderweg, verlangt terug naar de Bron en bevind je binnen de positieve theologie.

Wat dan weer de gemeenschappelijk factor is, is dat jullie beiden ‘gevangen’ zijn binnen de Schepping......

Het (aardse) leven is maar kort. Voor mij zijn er zoveel mooiere dingen te doen dan een rijker geestelijk leven voor nu of in het hiernamaals na te streven. Wandelen op een smalle weg of je bezig houden met bepaalde verlangens zonder zeker te weten of die ooit vervuld zullen worden lijkt mij niet de bedoeling van dit leven zonder oppervlakkig te leven, dan was ik zo nu en dan niet even op dit forum. Ik zou mezelf te kort doen als gevangene van een negatieve dan wel positieve theologie. Inbeelding de liefde van een Vader te voelen of daarnaar te verlangen, daar kan ik niet veel mee, met liefde van je dierbaren om je heen des te meer.

[Tufkah]

Toch is het in de praktijk brengen van Reizigers kaartje een weg om het ego te verliezen als dat ego eenmaal aanwezig is.

Tufkah heeft gelijk als hij stelt: „De wens-natuur is de natuur van het ego.“ De vraag is echter of dat verkeerd is? God heeft de mens een ego gegeven (wie kán dat ontkennen?) en de natuur van die ego is wensen! Als de mens zich niet meer iets wenst, dan vervalt het wezen of kenmerk van de ego.

Stelling: Alles dat God heeft geschapen (er is niets dat God niet heeft geschapen), komt uit God voort.

Als ik God verbeeld als (A) en al het geschapene verbeeld als (B), dan kan de relatie tussen God (A) en het geschapene (B) weergeven als: (A) > (B).

De Bijbel vertelt ons:
- dat de mens de reden en bedoeling is van de schepping; al het geschapene beweegt zich rond één punt en dat is: de mens;
- dat de schepping één ding wil en dat is zich verbinden met de Bron waaruit ze is geschapen.

De mens, als primair onderdeel van het geschapene, wil dus van nature maar één ding en dat is zich verbinden met de Bron waaruit hij is voortgekomen. Dat is dus z’n ultieme wens.

Maar omdat de mens die wens niet concreet kan uiten (van nature ként hij z’n Bron niet), wordt het wensen voor de mens zichtbaar als een
verlangen dat hij niet onder woorden kan brengen. Van nature ontbreekt er iets aan de schepping en dat wordt zichtbaar als een onbestendig en onnoembaar verlangen.

Conclusie 1: De mens mist iets, maar weet niet wat; de natuur van de mens is dat hij zich wenst.

De Bijbel vertelt ons vervolgens:
- dat God zelf een weg heeft gegeven uit de impasse van het onbestendig en onnoembaar verlangen;
- dat die weg wordt getoond in Christus Jezus;
- maar ook dat de mens die weg geheel vrijwillig moet willen gaan;
- maar ook dat niemand een andere weg kán gaan.

De mens wenst zich van nature verbonden te worden met zijn Bron. Die verbinding kan alleen maar tot stand worden gebracht via/door één weg, Christus Jezus.

Conclusie 2: Het niet willen gaan van deze weg impliceert in feite het afwijzen van dat wat de mens bestaansrecht geeft.

Iemand die God en de door Hem gegeven Weg afwijst, zegt ten diepste dat hij geen mens wenst te zijn. Daarom zegt de Bijbel dat er buiten Christus Jezus geen hoop op redding te vinden is.

De schepping roept nog altijd (woordeloos) naar de verbinding met de schepper. Ondertussen heeft God een gebod aan de mens gegeven om zich bezig te houden, zodat iedereen nog de kans krijgt zich vrijwillig aan God’s wens en verlangen over te geven: „IK wens voor de ander Het Goede, Het Welgevallige en Het Volkomene“. Dit is een gebod voor de mens ’onderweg’.

Nee, het ego is niet verkeerd. Wie die aanname doet, kan in zichzelf een heksenjacht op het eigen ego veroorzaken. Wel kunnen we ons afvragen of het inderdaad zo is dat God de mens een ego heeft geschonken? Het hebben/zijn van een ego is inherent aan de schepping zelve. Dus ja, enerzijds kun je zeggen dat het ego is geschonken. Maar anderzijds kun je ook stellen dat het ego een noodzakelijk kwaad is. Het ego ziet zich binnen de schepping zichzelf noodzakelijkerwijs gepositioneerd tegenover de andere ego's. (Ik versus jij)

Verder zie ik een aantal punten waar ik het mee eens ben:

- De mens kent de Bron niet waar hij uit voortkomt.
- Er kan een verlangen ontstaan naar die Bron.

Maar deze twee punten zijn niet absoluut. Ik kan dat 'verlangen' een ander mens toe wensen, maar dat veranderd niet de feitelijke situatie. Dat wat 'Bron' is , is verborgen in de mens. Het verbergt wat het is zodat de mens er naar gaat verlangen. Zou de Bron Zichzelf meteen openbaren, dan kan de mens er ook niet naar gaan verlangen.

Zodoende zijn er voor de mens twee aantrekkings-velden. Waarmee ik poog te zeggen dat er van nature een dualiteit is in de mens tussen die twee velden. Het ene veld is de Bron zelf, het andere veld is de wereld en haar geneugtes. Maar let op, ik propageer geen ascese. Streng tegen en voor jezelf zijn wekt alleen maar 'dogmatisch denken' op. De mens moet 'voelen' aan deze twee velden, daarom is het goed voor de mens als hij zichzelf niet afzondert van de wereld, maar midden in de wereld blijft staan. De verleidingen van de wereld zijn alleen wezenlijk als je ook daadwerkelijk uit de snoeppot mag graaien.

Daarom zal ik een ander mens niet 'het Goede' toewensen. Ieder mens heeft zelf de vrije keuze tussen de twee velden.

[Tufkah]

Terzijde: het verlangen naar de Bron is geen wens-natuur. Het verlangen naar aardse zaken is wel wens-natuur. De mens kan zich tussen deze twee polen verplaatsen door de wens-natuur naar aardse zaken op te geven.

[Reiziger]

Tufkah bevindt zich geestelijk binnen de Bron en belichaamt aldus de negatieve theologie.
Jij bent onderweg, verlangt terug naar de Bron en bevind je binnen de positieve theologie.

En waar bevind ik me 'geestelijk'?

Ik denk dat iedereen (letterlijk: ieder mens!) zich binnen de Bron - en 'onderweg' bevindt

Er bestaan geen niet-gelovige mensen; Ieder mens weet van nature dat God bestaat. Waarom weet ieder mens dat? Omdat de mens bestaat!

Er bestaan sinds de schepping slechts twee categorieën mensen: gelovigen en ongelovigen.

Ongelovigen kun je uitsplitsen in vele subcategorieën: Van atheïst tot agnost en alles wat zich daar tussen bevindt.

Zolang de mensheid nog 'onderweg' is, is iedere ongelovige in de praktijk een agnost. Als de mensheid echter niet meer 'onderweg' is (en van dat moment 'weet' alleen God zelf), wordt iedere ongelovige een 'gelovige'.

Er bestaat maar één uitvoering van positieve theologie en dat is de theologie die alleen Christus Jezus als absoluut middelpunt heeft; er zijn ontelbare uitvoeringen binnen de negatieve theologie; die hebben Christus Jezus niet als middelpunt, maar hebben zichzelf (de mens!) als absoluut middelpunt. Dat laatste geldt dus voor elke atheïst, maar ook voor elke agnost. Of ze het nu wel of niet erkenen en nog geen keuze hebben gemaakt. En zolang ze nog tijd hebben en God ze nog de gelegenheid geeft 'onderweg' te zijn. Maar, let op, het leven dat ze leiden is geleend kapitaal en op een bepaald moment vraagt de Schepper wat ze er mee gedaan hebben.

[J-W]

..................Er bestaat maar één uitvoering van positieve theologie en dat is de theologie die alleen Christus Jezus als absoluut middelpunt heeft; er zijn ontelbare uitvoeringen binnen de negatieve theologie; die hebben Christus Jezus niet als middelpunt, maar hebben zichzelf (de mens!) als absoluut middelpunt. Dat laatste geldt dus voor elke atheïst, maar ook voor elke agnost. Of ze het nu wel of niet erkenen en nog geen keuze hebben gemaakt. En zolang ze nog tijd hebben en God ze nog de gelegenheid geeft 'onderweg' te zijn. Maar, let op, het leven dat ze (ongelovigen) leiden is geleend kapitaal en op een bepaald moment vraagt de Schepper wat ze er mee gedaan hebben.

Hoho, of een Schepper dat laatste gaat vragen is niet te bewijzen, dat valt onder het "geloof"
Ook de stelling dat een ongelovige zichzelf als middelpunt zou hebben is niet hard te maken, er bestaat ook nog zoiets als er willen zijn voor je naasten. En wie weet stelt een Schepper dat wel meer op prijs dan dat Hij door gelovigen uit eigen belang hun leven lang achterna gelopen wordt. De eis van de Schepper Hem lief te hebben doet sowieso vreemd aan, liefde kun je niet opeisen maar moet je verdienen. Ik kan me ook niet voorstellen dat een God liefde van nietige schepsels te krijgen dat belangrijk vindt, daar zou HIj boven moeten staan en zoals gezegd meer naar het menselijk gedrag kijken, gelovig of ongelovig.

[Michelangelo2]

Tufkah bevindt zich geestelijk binnen de Bron en belichaamt aldus de negatieve theologie.
Jij bent onderweg, verlangt terug naar de Bron en bevind je binnen de positieve theologie.

Er bestaan sinds de schepping slechts twee categorieën mensen: gelovigen en ongelovigen.

Ongelovigen kun je uitsplitsen in vele subcategorieën: Van atheïst tot agnost en alles wat zich daar tussen bevindt.

Ik wil toch nog even reageren...

De echte 'ongelovige' zal niet over geloof beginnen, praten of nadenken. Ook zal hij zich niet als zodanig benoemen want het laat hem koud. Onverschillig.

Zodra je jezelf atheïst of agnost of wat dan ook gaat noemen dan ben je in mijn ogen een gelovige met een agenda.

[Tufkah]

Wie beweert dat ieder mens binnen de Bron is, die heeft Genesis niet begrepen, daar staat beschreven hoe 'de mens' van God is verwijderd. God echter kan zijn Eenheid niet verlaten, het is de mens die God heeft verlaten (alweer volgens Genesis). Waar de mens naar toe kan is zijn eigen eerste oorzaak. Alleen 'daar' is de mens zoals hij was toen hij geboren werd. (Johannes 1:9) En alleen daar schijnt het licht in de duisternis. (Joh 1:5)

[Messenger]

..................Er bestaat maar één uitvoering van positieve theologie en dat is de theologie die alleen Christus Jezus als absoluut middelpunt heeft; er zijn ontelbare uitvoeringen binnen de negatieve theologie; die hebben Christus Jezus niet als middelpunt, maar hebben zichzelf (de mens!) als absoluut middelpunt. Dat laatste geldt dus voor elke atheïst, maar ook voor elke agnost. Of ze het nu wel of niet erkenen en nog geen keuze hebben gemaakt. En zolang ze nog tijd hebben en God ze nog de gelegenheid geeft 'onderweg' te zijn. Maar, let op, het leven dat ze (ongelovigen) leiden is geleend kapitaal en op een bepaald moment vraagt de Schepper wat ze er mee gedaan hebben.

Hoho, of een Schepper dat laatste gaat vragen is niet te bewijzen, dat valt onder het "geloof"
Ook de stelling dat een ongelovige zichzelf als middelpunt zou hebben is niet hard te maken, er bestaat ook nog zoiets als er willen zijn voor je naasten. En wie weet stelt een Schepper dat wel meer op prijs dan dat Hij door gelovigen uit eigen belang hun leven lang achterna gelopen wordt. De eis van de Schepper Hem lief te hebben doet sowieso vreemd aan, liefde kun je niet opeisen maar moet je verdienen. Ik kan me ook niet voorstellen dat een God liefde van nietige schepsels te krijgen dat belangrijk vindt, daar zou HIj boven moeten staan en zoals gezegd meer naar het menselijk gedrag kijken, gelovig of ongelovig.

Pure liefde is niet wederkerig, die hoeft niet met liefde beantwoord te worden.
Mensen zeggen tegen elkaar : "Ik hou van jou."
Als de ander dan niets terug zegt, wordt de ene ongerust.
Het is vaak pas goed als direct het antwoord "Ik hou ook van jou." komt.
En mensen denken dat dit ook zo werkt bij God. En dat is flauwekul.

Liefde van God is puur, onvoorwaardelijk en om niet. Ook gebiedt die liefde niets vanwege de vrije wil en oordeelt en veroordeelt evenmin.

[Dat_beloof_ik]

Stelling: Alles dat God heeft geschapen (er is niets dat God niet heeft geschapen), komt uit God voort.

Als ik God verbeeld als (A) en al het geschapene verbeeld als (B), dan kan de relatie tussen God (A) en het geschapene (B) weergeven als: (A) > (B).

De Bijbel vertelt ons:
- dat de mens de reden en bedoeling is van de schepping; al het geschapene beweegt zich rond één punt en dat is: de mens;
- dat de schepping één ding wil en dat is zich verbinden met de Bron waaruit ze is geschapen.

De mens, als primair onderdeel van het geschapene, wil dus van nature maar één ding en dat is zich verbinden met de Bron waaruit hij is voortgekomen. Dat is dus z’n ultieme wens.

Maar omdat de mens die wens niet concreet kan uiten (van nature ként hij z’n Bron niet), wordt het wensen voor de mens zichtbaar als een
verlangen dat hij niet onder woorden kan brengen. Van nature ontbreekt er iets aan de schepping en dat wordt zichtbaar als een onbestendig en onnoembaar verlangen.

Conclusie 1: De mens mist iets, maar weet niet wat; de natuur van de mens is dat hij zich wenst.

De Bijbel vertelt ons vervolgens:
- dat God zelf een weg heeft gegeven uit de impasse van het onbestendig en onnoembaar verlangen;
- dat die weg wordt getoond in Christus Jezus;
- maar ook dat de mens die weg geheel vrijwillig moet willen gaan;
- maar ook dat niemand een andere weg kán gaan.

De mens wenst zich van nature verbonden te worden met zijn Bron. Die verbinding kan alleen maar tot stand worden gebracht via/door één weg, Christus Jezus.

Conclusie 2: Het niet willen gaan van deze weg impliceert in feite het afwijzen van dat wat de mens bestaansrecht geeft.

Iemand die God en de door Hem gegeven Weg afwijst, zegt ten diepste dat hij geen mens wenst te zijn. Daarom zegt de Bijbel dat er buiten Christus Jezus geen hoop op redding te vinden is.

De schepping roept nog altijd (woordeloos) naar de verbinding met de schepper. Ondertussen heeft God een gebod aan de mens gegeven om zich bezig te houden, zodat iedereen nog de kans krijgt zich vrijwillig aan God’s wens en verlangen over te geven: „IK wens voor de ander Het Goede, Het Welgevallige en Het Volkomene“. Dit is een gebod voor de mens ’onderweg’.

-Er is zoveel in dit stuk dat niet klopt, dat er bijna geen beginnen aan is.
De stelling aan het begin is geen stelling, maar een herhaling van zichzelf. Alsof je zegt: ik heb een broodje met pindakaas, en daarom zit er pindakaas op mijn broodje. Met de conclusie zeg je niets nieuws en daarom is het een nietszeggende stelling.
-Nergens zegt de bijbel dat mensen de reden van de schepping is.
-Nergens zegt de Bijbel dat 'de schepping iets wil', laat staan dat het 'vereniging met de bron' is.
-Verbinding met de bron is derhalve ook niet de ultieme wens van de mens., althans: dat staat nergens en blijkt nergens uit.
-Volgens de Bijbel kent de mens zijn bron wel, die vertelde hem immers dat hij van bepaalde bomen niet mocht eten.
Etc. Etc.
Regel voor regel poneer je zaken die niet uit de bijbel volgen.

Om dan nog even bij conclusie 2 stil te staan. Er is helemaal niets dat de mensen bestaansrecht geeft. De mens heeft wat dat betreft nergens 'recht op', net zo min als elk ander dier.

[Reiziger]

Wie beweert dat ieder mens binnen de Bron is, die heeft Genesis niet begrepen, daar staat beschreven hoe 'de mens' van God is verwijderd. God echter kan zijn Eenheid niet verlaten, het is de mens die God heeft verlaten (alweer volgens Genesis). Waar de mens naar toe kan is zijn eigen eerste oorzaak. Alleen 'daar' is de mens zoals hij was toen hij geboren werd. (Johannes 1:9) En alleen daar schijnt het licht in de duisternis. (Joh 1:5)

Handelingen 17:23-32 (HSV):

• "Want toen ik de stad doorging en uw heiligdommen bekeek, trof ik ook een altaar aan waarop het opschrift stond: AAN EEN ONBEKENDE GOD. Deze dan, Die u dient zonder dat u Hem kent, verkondig ik u:

• De God Die de wereld gemaakt heeft en alles wat daarin is,

• Deze, Die een Heere van de hemel en van de aarde is, woont niet in tempels die met handen gemaakt zijn. Hij wordt ook door mensenhanden niet gediend alsof Hij iets nodig heeft, omdat Hij Zelf aan allen het leven, de adem en alle dingen geeft.

• En Hij maakte uit één bloed heel het menselijke geslacht om op heel de aardbodem te wonen; en Hij heeft de hun van tevoren toegemeten tijden bepaald, en de grenzen van hun woongebied, opdat zij de Heere zouden zoeken, of zij Hem misschien al tastend zouden mogen vinden, hoewel Hij niet ver is van ieder van ons.

• Want in Hem leven wij, bewegen wij ons en bestaan wij; zoals ook enkelen van uw dichters gezegd hebben: Want wij zijn ook van Zijn geslacht. Wij nu, die van Gods geslacht zijn, moeten niet denken dat de Godheid gelijk is aan goud, zilver of steen, een product van de kunstzinnigheid en gedachten van een mens.

• God dan verkondigt, met voorbijzien van de tijden van de onwetendheid, nu overal aan alle mensen dat zij zich moeten bekeren, en wel omdat Hij een dag vastgesteld heeft, waarop Hij de wereld rechtvaardig zal oordelen door een Man Die Hij daartoe aangesteld heeft. Daarvan heeft Hij aan allen het bewijs geleverd door Hem uit de doden te doen opstaan.".

[Dat_beloof_ik]

• God dan verkondigt, met voorbijzien van de tijden van de onwetendheid, nu overal aan alle mensen dat zij zich moeten bekeren, en wel omdat Hij een dag vastgesteld heeft, waarop Hij de wereld rechtvaardig zal oordelen door een Man Die Hij daartoe aangesteld heeft. Daarvan heeft Hij aan allen het bewijs geleverd door Hem uit de doden te doen opstaan.".

Dat stelt de schrijver van Handelingen, inderdaad.
Niet God.
God heeft wel ergens in het OT duidelijk gemaakt dat hij het minder grappig vindt als zijn naam wordt misbruikt.
En dat is wat de schrijver van Handelingen hier toch onmiskenbaar doet.

Jeremia 23:35.
Ik heb gehoord wat de profeten zeggen die in Mijn Naam leugen profeteren door te zeggen: Ik heb gedroomd, ik heb gedroomd!
Hoelang nog? Is er dan een droom in het hart van de profeten die leugen profeteren? Ja, profeten zijn ze van het bedrog uit hun eigen hart.

[Petra]

• God dan verkondigt, met voorbijzien van de tijden van de onwetendheid, nu overal aan alle mensen dat zij zich moeten bekeren, ..

Maar waarom oproepen tot bekeren?
Dat is helemaal niet nodig, als...

Er bestaan geen niet-gelovige mensen; Ieder mens weet van nature dat God bestaat. Waarom weet ieder mens dat? Omdat de mens bestaat!

waarop Hij de wereld rechtvaardig zal oordelen door een Man Die Hij daartoe aangesteld heeft. .".[/list]

Wie zou dan die Man zijn die ZHij heeft aangesteld?
Jezus is het i.i.g niet:

Johannes 3:17 (NBV):
"God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om een oordeel over haar te vellen, maar om de wereld door Hem te redden."

En in Johannes 12:47 zegt Jezus:
"Als iemand mijn woorden hoort maar ze niet bewaart, veroordeel ik hem niet. Want ik ben niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld te redden."

[peda]

In Johannes 5 verzen 22 en 27, wordt de Zoon wel weer het Oordeel gegeven.
Dat is het lastige wanneer de verzen letterlijk en los van elkaar worden begrepen.
Ook in het boek "" Openbaring "" komt Christus als ""Rechter"" in beeld.
Het punt is wel dat iedereen die een bepaalde theologie inbrengt onmiddellijk met een andere theologie
naar de"' geloofs-exit "' kan worden begeleid.
Zelf zoek ik in Reizigers' Tafelgesprekken naar zijn antwoord op de theologische vraag "" waarom heeft God de mens geschapen "".
Wanneer die fundamentele startvraag niet beantwoord is, kom je m.i. nooit tot een goed beargumenteerde gedachten-uitwisseling.
Om met de mens een Relatie te hebben, roept weer de vraag op "' waarom Wil God Die niets nodig heeft, een Relatie met een niet- goddelijk wezen"".

[Petra]

Zelf zoek ik in Reizigers' Tafelgesprekken naar zijn antwoord op de theologische vraag "" waarom heeft God de mens geschapen "".
Wanneer die fundamentele startvraag niet beantwoord is, kom je m.i. nooit tot een goed beargumenteerde gedachten-uitwisseling.

Waarom..
Nou... om te heersen en de aarde onder ons gezag te brengen.
Volgens Genesis 1.

[peda]

Zelf zoek ik in Reizigers' Tafelgesprekken naar zijn antwoord op de theologische vraag "" waarom heeft God de mens geschapen "".
Wanneer die fundamentele startvraag niet beantwoord is, kom je m.i. nooit tot een goed beargumenteerde gedachten-uitwisseling.

Waarom..
Nou... om te heersen en de aarde onder ons gezag te brengen.
Volgens Genesis 1.

Zou de fundamentele Bedoeling van God zijn om te kunnen heersen over een wereld van per definitie niet-goddelijke kwaliteitsstatus ?
Dat God de best mogelijke wereld ( Leibniz ) heeft geschapen dat bewijst de theologische realiteit, maar Waarom schept God de "' best mogelijke wereld "'. Is God theologisch in Zich niet Volkomen ?