Ik kwam een quote tegen die precies het verschil uitdrukt tussen het denken en gevoelens. Ieder gevoel welke de mens gewaar wordt is een eenheid, welke door het denken uiteen getrokken wordt. Wil een mens afdalen in zijn eigen gevoelswereld en zijn gevoelens ten volle beleven, dan dient het denken er buiten gehouden te worden. Dan wordt je je gevoelens gewaar zonder er een oordeel over te vellen.De mens zal met denken alleen nooit het leven kunnen begrijpen, omdat dit leidt tot verlies van gevoelens, zegt Stevens. Een gevoel vormt een eenheid, een waarheid, en als je dat gevoel wilt begrijpen, wordt die eenheid uit elkaar getrokken in tegengestelde componenten om het verstandelijk te kunnen bevatten. Zo bestaat ‘positief’ niet zonder ‘negatief’. Zonder dal bestaat een berg niet en andersom. Aangezien je niet positief en negatief tegelijk kunt denken, moet je een keuze maken. Kies je voor positief dan wijs je negatief af. Dat noemt de auteur de afgekeurde keuze. Die kan echter niet verdwijnen omdat het zijn bestaansrecht dankt aan de aanwezigheid van de positieve optie. Ze zijn afhankelijk van elkaar. Al die afgekeurde opties noemt de auteur zijn donkere kant, zijn schaduwzijde. Maar die horen wel bij hem. Er bestaan echter geen ‘goede’ of ‘slechte’ keuzes: ze komen immers voort uit het oorspronkelijke gevoel, ‘een eenheid die puur is, die heel is, zonder oordeel’.
En dan is het de mens ook duidelijk dat het denken duaal van aard is, maar je gevoelens zijn nonduaal van aard.
Middels het gevoelsleven is de mens schepper van zijn eigen werkelijkheid. Door mijn denk en voorstellingswereld gesloten te houden kan ik tot een daadwerkelijke liefde komen voor en met de medemens. In de blik van "de ander" spreekt een gevoel tot mij dat ik kan begrijpen zonder er gedachten bij te hebben. De intenties van de ander komen woordloos tot mij.Stevens haalt bij sommige onderwerpen de kwantumfysica erbij. Het is even doorbijten om dit goed te kunnen volgen. Wanneer je begint te beseffen dat je zelf de schepper bent van je eigen werkelijkheid, ga je ook begrijpen dat je verantwoordelijk bent voor wat er in je werkelijkheid, in jouw wereld, gebeurt: het geeft je volgens Stevens de mogelijkheid om de manier waarop je de wereld ervaart te veranderen. Hij is ervan overtuigd dat je een leven kunt leiden dat ‘in de buurt van verlichting komt’.
Met een knipoog naar Yours;-)Als je je bewust wordt van het mechanisme van het leven, zo stelt Stevens, durf je je over te geven aan de weg terug naar de ‘Tuin van Eden’. Hij verwijst onder meer naar de Kabbala, die stelt dat je door ‘het nemen van de verantwoordelijkheid van het eigen leven, gelukzaligheid kunt gaan ervaren’.
