In 1 Thessalonicenzen 5:23 vinden we de drie elementen waar wij als mensen uit zijn opgebouwd: geest, ziel en lichaam.
En moge de God van de vrede Zelf u geheel en al heiligen, en mogen uw geheel oprechte geest, de ziel en het lichaam onberispelijk bewaard worden bij de komst van onze Heere Jezus Christus.
Het functioneren van de drie onderdelen van ons mens-zijn, kan in een notendop als volgt worden samengevat:
de geest is God-bewust.
de ziel is zelf-bewust
het lichaam is wereld-bewust
De belangrijkste functie van onze geest is om in eenheid en gemeenschap te leven met God. We zijn geschapen om in contact te staan met onze Schepper, en onze geest is het enige element van ons wezen dat daartoe in staat is door de Heer Jezus
Soms is het gemakkelijk als je de dingen even op een rijtje zet. Het lichaam is wereld-bewust, dat kent iedereen. Maar de geest is God-bewust, dat vergt een lange weg. Daarmee ontwaakt de geest tevens, het onbewuste wordt bewust van zichzelf door zich bewust te zijn van wat anders: God in dit geval. En daarmee ontwaakt ook de ziel, want deze is bewust van het zelf wat geestelijk vermogen heeft. Waarmee de ziel zelf ook tot het geestelijk domein behoort. Geest-zelf. Waar het lichaam alleen maar lichamelijk-zelf kent. (Welke ontwaakt is in de zelf-wereldverhouding. )
Waar een wil is, daar is een omweg. Naar de waarheid...
mogen uw geheel oprechte geest, de ziel en het lichaam onberispelijk bewaard worden
Maar er blijft geen enkel lichaam onberispelijk bewaard, hoe kijk je daar tegen?
Deze vers valt alleen geestelijk te verklaren. Het fysieke lichaam takelt af, dat valt niet tegen te spreken. De uitleg zit hem vooral in het begrip 'bewaren'. Bewaren betekent: veilig houden, opslaan. De ziel is zelf-bewust, wat wil zeggen dat de ziel zichzelf kan kennen en tegelijkertijd het lichaam 'bewaart'. Dit is het lichaam waar-nemen, waardoor ik alleen nog maar zelf-bewust ben (de ziel) en afstand doe van het lichaam bezitten.
De zelf-bewuste ziel is zonder restwaarde, zonder bezit. In deze bezitsloosheid -welke voortkomt uit het gaan van de smalle weg- heb ik ook afstand gedaan van het lichaam met zijn wereld-bewust'zijn. (Paulus noemt het wereldbewustzijn/lichaamsbewustzijn elders "de geest der wereld".)
Waar een wil is, daar is een omweg. Naar de waarheid...
Dat_beloof_ik schreef: Vandaag, 05:24Maar er blijft geen enkel lichaam onberispelijk bewaard, hoe kijk je daar tegen?
Met onberispelijk wordt vooral bedoeld dat je lichaam vrij blijft van ontucht en zich ook niet schuldig maakt aan andere voornamelijk vleselijke zonden, zoals vraatzucht en ledigheid. Onberispelijk voor God verschijnen betekent dus als een heilige, in staat van genade.
We gaan echter ook uit van de opstanding der doden bij Jezus' wederkomst, waardoor je lichaam in verheerlijkte, verloste staat verenigd wordt met je eveneens verheerlijkte, verloste ziel en met God zelf. Natuurlijk raakt het lichaam tot ontbinding na je sterven, hoewel van sommige heiligen het lichaam erg goed bewaard schijnt te zijn gebleven, maar dat zal niet altijd zo blijven.
Dat_beloof_ik schreef: Vandaag, 05:24Maar er blijft geen enkel lichaam onberispelijk bewaard, hoe kijk je daar tegen?
Met onberispelijk wordt vooral bedoeld dat je lichaam vrij blijft van ontucht en zich ook niet schuldig maakt aan andere voornamelijk vleselijke zonden, zoals vraatzucht en ledigheid. Onberispelijk voor God verschijnen betekent dus als een heilige, in staat van genade.
Degene die ontuchtig met zijn lichaam omgaat worden automatisch ook "bezitter" van zijn lichaam. Denk maar aan de uitdrukking "je lichaam verkopen". 1 Korintiërs 6:19-20 verhaalt ook hoe het lichaam niet van jou is. De mens is niet van zichzelf, het is mogelijk om iedere eigenaarschap van het lichaam af te leggen. Dat resulteert in de ware betekenis van bewustzijn: namelijk het bewust zijn van iets anders. Dat "iets anders" is het lichaam wat geen eigenaar meer heeft. De mens "bewaart" het alleen nog maar.
Waar een wil is, daar is een omweg. Naar de waarheid...
