Reizigers Tafelgesprekken

[Jon]

Je wordt dan een soort AI die teksten produceert, die in feite geen enkele diepgang of betekenis hebben.

Je bent je er kennelijk zelf niet van bewust dat juist het account J-W een A.I. account is. Je verwisselt de enkelvoudige diepgang die van, uit en tot Christus is met kunstmatige intelligentie.

[Tufkah]

Volgens de heer Reiziger communiceren normaal redenerende mensen altijd in positieve termen. Maar wat staat hier dan?

20 In dien dag zult gij bekennen, dat Ik in Mijn Vader ben, en gij in Mij, en Ik in u.
21 Die Mijn geboden heeft, en dezelve bewaart, die is het, die Mij liefheeft; en die Mij liefheeft, zal van Mijn Vader geliefd worden; en Ik zal hem liefhebben, en Ik zal Mijzelven aan hem openbaren.

(Joh 14)

Het is Jezus zelve welke hier in negatieve termen communiceert. Er staat ook dat er de dag kan zijn dat u zult bekennen dat Ik in u bent. Wat Jezus in Johannes 14 mededeelt is dat Christus innerlijk is. Maar er zijn wel voorwaarden aan verbonden zoals vers 21 vermeldt. Deze innerlijke Christus (Waar Paulus het ook over heeft) maakt geen deel uit van de wereld. De natuurlijke mens echter kent alleen dingen die wel in de wereld zijn, inclusief hemzelf.

Johannes 14:20 is negatieve theologie, omdat alleen zij die er kennis van dragen de betekenis er van kennen. Ook als ik het nauwkeurig uit ga leggen dan begrijpt de lezer het nog niet. En ja, Jezus heeft het in Johannes 14:20 over metafysica.

[Tufkah]

En zo kan ik eindeloos verzen aanhalen welke vol zitten met verborgenheden. Deze verzen worden de mens alleen duidelijk door de smalle weg te gaan. Lang verhaal kort: de wereld is als een spiegel voor ons mensen, de wereld reflecteert beelden in de menselijke geest waaraan hij/zij zijn identiteit ontleent. In deze spiegeling acht de natuurlijke mens zich meer of minderwaardig aan andere mensen, denk aan racisme, religieuze gekte, homofobie enz enz. In Christus echter zijn we allen in dezelfde Geest gedrenkt. De mens dient dan er ook aan te werken om zijn identiteit af te bouwen, racisten, homofobe en religieuze gekken komen er niet in. Bijvoorbeeld racisme is een spiegeling vanuit "de wereld".

Wat ik hier schrijf staat ook gewoon in 1 Kor 13 vers 12:

Want wij zien nu door een spiegel in een duistere rede, maar alsdan zullen wij zien aangezicht tot aangezicht; nu ken ik ten dele, maar alsdan zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben.

Jammer voor de letterlijk lezenden, maar de Bijbel is een gelaagd boek. Naarmate je op de smalle weg vordert zul je het beter begrijpen. Daar kunnen we het over hebben. Anderen afkraken omdat ze meer kennis hebben is wederom een spiegeling uit "de wereld".

[J-W]

............... Anderen afkraken omdat ze meer kennis hebben is wederom een spiegeling uit "de wereld".

Ik neem aan dat jij je aangesproken voelt. Kleine correctie dan op je reactie. Het is niet zozeer omdat je meer kennis zou hebben maar omdat je alle bijbelteksten door elkaar hutselt om je gelijk over de negatieve theologie hier aan te kunnen tonen waar niemand om vraagt. En tja, jij hebt er voor gekozen je hier als enige geestelijke te mengen in een werelds gezelschap dus hoe kan je dan een andere spiegeling verwachten? Beetje naïef van je. Kom op he, niet zielig gaan doen, zonder jou was de stoet een stuk minder bont en daar gaat het om.

[Reiziger]

Het "aanraken van Jezus"

Laatst las ik een opmerking op het forum over een ‘schijnbare’ tegenspraak in de Bijbel met betrekking tot het ‘aanraken’ van Christus na zijn opstanding.

Voor mij was het aanleiding om deze bewering kort na te gaan.

De opmerking was als volgt:

DBI schreef aan Alpha (onderstreping van DBI):

De teksten die je geeft gaan stuk voor stuk over het waarnemen van Jezus na zijn opstanding.
Dat zijn ook nog eens teksten die elkaar tegen spreken. Zo raken discipelen in Mattheüs 28 zijn voeten aan, terwijl Maria in Johannes 10 krijgt te horen dat ze hem niet mag aanraken omdat hij nog niet is opgevaren.

Het blijkt DBI te zijn die niet weet waar hij het over heeft. Ten eerste hebben Mattheüs 28 en Johannes 10 (DBI bedoelt echter Johannes 20:17) geen verband met elkaar en ten tweede gaat het over verschillende vormen van ‘aanraken’ of ‘vasthouden’.

Mattheüs begint het verhaal van de ontmoeting van de vrouwen met de opgestane Jezus als volgt:

• Matthew 28:1-10 (NBV21) „Na de sabbat, bij het ochtendgloren van de eerste dag van de week, kwam Maria van Magdala met de andere Maria naar het graf kijken. Plotseling begon de aarde hevig te beven, want een engel van de Heer daalde af uit de hemel, liep naar het graf, rolde de steen weg en ging erop zitten. Hij lichtte als een bliksem en zijn kleding was wit als sneeuw. De bewakers beefden van angst en vielen als dood neer. De engel richtte zich tot de vrouwen en zei: ‘Wees niet bang, ik weet dat jullie Jezus, de gekruisigde, zoeken. Hij is niet hier, Hij is immers uit de dood opgewekt, zoals Hij gezegd heeft. Kijk, dit is de plaats waar Hij gelegen heeft. En ga nu snel naar zijn leerlingen en zeg hun: “Hij is opgewekt uit de dood, en dit moeten jullie weten: Hij gaat jullie voor naar Galilea, daar zul je Hem zien.” Onthoud dat ik jullie dit gezegd heb.’
  Ontzet en opgetogen verlieten ze het graf; ze haastten zich om het aan zijn leerlingen te vertellen. Op dat moment kwam Jezus hun tegemoet en groette hen. Ze liepen op Hem toe, grepen zijn voeten vast en aanbaden Hem. Daarop zei Jezus: ‘Wees niet bang. Ga mijn broeders vertellen dat ze naar Galilea moeten gaan, daar zullen ze Mij zien.’“

Johannes vertelt dit verhaal als volgt:

• Johannes 20:1-17 (NBV21) „Vroeg op de eerste dag van de week, toen het nog donker was, kwam Maria van Magdala bij het graf. Ze zag dat de steen voor het graf was weggehaald. Ze liep snel weg, naar Simon Petrus en de andere leerling, van wie Jezus veel hield, en zei: ‘Ze hebben de Heer uit het graf weggehaald en we weten niet waar ze Hem nu neergelegd hebben.’ Petrus en de andere leerling gingen op weg naar het graf. Ze liepen beiden snel, maar de andere leerling rende vooruit, sneller dan Petrus, en kwam als eerste bij het graf. Hij boog zich voorover en zag de linnen doeken liggen, maar hij ging niet naar binnen. Even later kwam Simon Petrus en hij ging het graf wel in. Ook hij zag de linnen doeken, en hij zag dat de doek die Jezus’ gezicht bedekt had niet bij de andere doeken lag, maar apart opgerold op een andere plek. Toen ging ook de andere leerling, die het eerst bij het graf gekomen was, het graf in. Hij zag het en geloofde. Want ze hadden uit de Schrift nog niet begrepen dat Hij uit de dood moest opstaan. De leerlingen gingen terug naar huis.
  Maria stond bij het graf en huilde. Huilend boog ze zich naar het graf, en daar zag ze twee engelen in witte kleren zitten, een bij het hoofdeind en een bij het voeteneind van de plek waar het lichaam van Jezus had gelegen. ‘Waarom huil je?’ vroegen ze haar. Ze zei: ‘Ze hebben mijn Heer weggehaald en ik weet niet waar ze Hem hebben neergelegd.’ Na deze woorden keek ze om en zag ze Jezus staan, maar ze wist niet dat het Jezus was. ‘Waarom huil je?’ vroeg Jezus. ‘Wie zoek je?’ Maria dacht dat het de tuinman was en zei: ‘Als u Hem hebt weggehaald, vertel me dan waar u Hem hebt neergelegd, dan kan ik Hem meenemen.’ Jezus zei tegen haar: ‘Maria!’ Ze draaide zich om en zei: ‘Rabboeni!’ (Dit Hebreeuwse woord betekent ‘meester’.) ‘Houd Me niet vast,’ zei Jezus. ‘Ik ben nog niet opgestegen naar de Vader. Ga naar mijn broeders en zeg tegen hen dat Ik opstijg naar mijn Vader, die ook jullie Vader is, naar mijn God, die ook jullie God is.’“

Mattheüs en Johannes spreken elkaar niet tegen maar vertellen het vanuit verschillende gezichtspunten (perspectieven) en benadrukken allebei het belangrijkste aspect, namelijk de vertoning van de opgestane Jezus als eerste aan de vrouwen en vervolgens aan de discipelen. Het zijn getuigenissen van gelovigen die iets hebben meegemaakt en wat door verschillende schrijvers en op verschillende momenten (velen jaren later?) wordt genoteerd.

De vrouwen, die de voeten van Jezus vastgrijpen, doen dit omdat ze Jezus als Heer erkennen; Ze belijden Jezus als overwinnaar van de dood. Blijkbaar (volgens Johannes) wil Maria op dat moment nog iets meer en dat is Jezus vasthouden. Daarop zegt Jezus dat ze dat niet moet doen, want Jezus’ opstanding gaat alle mensen aan; de opstanding van Jezus krijgt z’n werkelijke inhoud op het moment dat de Heilige Geest wordt uitgestort. Jezus zal eerst plaatsnemen op de troon aan de rechterhand (beeld van autoriteit) van God. Dan wordt de Heilige Geest uitgestort op alle vlees en krijgen de gelovigen de gelegenheid om kinderen van God te worden.

Jezus zegt dus dat Maria Hem niet moet vasthouden, omdat de belofte van de Geest geldt voor al wat leeft en niet alleen geldt voor de selecte groep van volgelingen op dat moment. Dat komt overeen met wat Jezus daarna tegen Maria zegt.

Dat de vrouwen Jezus bij z’n voeten beetpakken wordt door Johannes niet vermeld maar dat wil niet zeggen dat ze dat niet hebben gedaan. Het is immers een uiting van hoogachting en respect die een overwinnaar of heerser in Jezus’ dagen ten deel viel.

[umit]

Het "aanraken van Jezus"

Laatst las ik een opmerking op het forum over een ‘schijnbare’ tegenspraak in de Bijbel met betrekking tot het ‘aanraken’ van Christus na zijn opstanding.

Voor mij was het aanleiding om deze bewering kort na te gaan.

De opmerking was als volgt:

DBI schreef aan Alpha (onderstreping van DBI):

De teksten die je geeft gaan stuk voor stuk over het waarnemen van Jezus na zijn opstanding.
Dat zijn ook nog eens teksten die elkaar tegen spreken. Zo raken discipelen in Mattheüs 28 zijn voeten aan, terwijl Maria in Johannes 10 krijgt te horen dat ze hem niet mag aanraken omdat hij nog niet is opgevaren.

Het blijkt DBI te zijn die niet weet waar hij het over heeft. Ten eerste hebben Mattheüs 28 en Johannes 10 (DBI bedoelt echter Johannes 20:17) geen verband met elkaar en ten tweede gaat het over verschillende vormen van ‘aanraken’ of ‘vasthouden’.

Leuk en aardig dat je DBI hebt "betrapt" op een foutje dat hij Johannes 10 zei in plaats van Johannes 20.
Maar nu je toch bezig bent. leg je ook meteen even de andere tegenstrijdigheden uit die je in je ijver toevallig blootgelegd hebt?

Bijvoorbeeld:
1

Matthew 28:1-10 (NBV21) „Na de sabbat, bij het ochtendgloren van de eerste dag van de week, kwam Maria van Magdala met de andere Maria naar het graf kijken. Plotseling begon de aarde hevig te beven, want een engel van de Heer daalde af uit de hemel, liep naar het graf, rolde de steen weg en ging erop zitten.

tegenover

Johannes 20:1-17 (NBV21) „Vroeg op de eerste dag van de week, toen het nog donker was, kwam Maria van Magdala bij het graf. Ze zag dat de steen voor het graf was weggehaald.

Was de steen nog voor het graf of niet?

2
was Maria Magdala alleen of ging de andere Maria ook mee?

3
Was daar een engel aanwezig die Maria de opdracht gaf om naar de leerlingen te gaan of ging Maria naar de leerlingen om Jezus te zoeken?

4
Was daar één engel aanwezig of twee?

5
Verscheen Jezus in het graf nog aan Maria of op weg naar Galilea?

6
Herkenden ze Jezus of dachten ze eerst dat het de tuinman was?

Mattheüs en Johannes spreken elkaar niet tegen maar vertellen het vanuit verschillende gezichtspunten (perspectieven) en benadrukken allebei het belangrijkste aspect, namelijk de vertoning van de opgestane Jezus als eerste aan de vrouwen en vervolgens aan de discipelen.

DBI heeft gelijk, ze spreken elkaar wel degelijk tegen en duidelijk op meerdere onmisbare punten zelfs.

Het zijn getuigenissen van gelovigen die iets hebben meegemaakt en wat door verschillende schrijvers en op verschillende momenten (velen jaren later?) wordt genoteerd.

met andere woorden geef je hier dus zelf aan dat er wel degelijk tegenspraak in het verhaal voorkomen kan, aangezien het door verschillende schrijvers en op verschillende momenten genoteerd is...
Dus maak je keus...spreken ze elkaar tegen of niet?

De vrouwen, die de voeten van Jezus vastgrijpen, doen dit omdat ze Jezus als Heer erkennen; Ze belijden Jezus als overwinnaar van de dood.
Blijkbaar (volgens Johannes) wil Maria op dat moment nog iets meer en dat is Jezus vasthouden.

ik merk nergens uit de tekst op dat Maria op dat moment nog iets meer wilde. Je verzint er dingen bij.

Daarop zegt Jezus dat ze dat niet moet doen, want Jezus’ opstanding gaat alle mensen aan; de opstanding van Jezus krijgt z’n werkelijke inhoud op het moment dat de Heilige Geest wordt uitgestort. Jezus zal eerst plaatsnemen op de troon aan de rechterhand (beeld van autoriteit) van God. Dan wordt de Heilige Geest uitgestort op alle vlees en krijgen de gelovigen de gelegenheid om kinderen van God te worden.

Jezus zegt dus dat Maria Hem niet moet vasthouden, omdat de belofte van de Geest geldt voor al wat leeft en niet alleen geldt voor de selecte groep van volgelingen op dat moment. Dat komt overeen met wat Jezus daarna tegen Maria zegt.

Leuk verzonnen...dus als Maria hem daar zou vasthouden, dan zou ze dus de belofte van de Geest tegenhouden om te gelden voor al wat leeft?
Je snapt natuurlijk zelf ook wel dat de belofte van de Geest (Wat dat ook mag zijn) zo zwak is dat het zich laat blokkeren door een omarming van een persoon.

Dat de vrouwen Jezus bij z’n voeten beetpakken wordt door Johannes niet vermeld maar dat wil niet zeggen dat ze dat niet hebben gedaan. Het is immers een uiting van hoogachting en respect die een overwinnaar of heerser in Jezus’ dagen ten deel viel.

[Reiziger]

Het lezen van de Bijbel

Je kunt de Bijbel op twee manieren lezen: als een geloofwaardig getuigenis van mensen die iets hebben meegemaakt en beleefd (met hun hele wezen persoonlijk hebben ervaren) en je kunt de Bijbel lezen als een ongeloofwaardig document.

Voor mij is de Bijbel het eerste. Mijn uitgangspunt is dat ze geloofwaardig is. Met die gezindheid bestudeer ik de Bijbel tracht ik te verstaan wat ze in de kern tot mij persoonlijk te zeggen heeft.

Mijn ontdekking is (en die wordt door ontelbare gelovigen gedeeld; alhoewel belangrijk en opmerkelijk, maar absoluut niet noodzakelijk) dat de hele Schrift slechts om één enkel gegeven draait en dat is Christus Jezus.
Jezus Christus is het enige Bewijs, dat God naar zijn schepping heeft omgezien. Hij is de Redder van alle mensen, want God heeft zijn enige Zoon gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. God heeft zijn Zoon niet naar de wereld (de mens als samenleving) gestuurd om een oordeel over haar te vellen, maar om de wereld (de mens als samenleving) door Hem te redden.

Dat is in feite waar het getuigenis van de hele Bijbel op uitdraait: Jezus was als vleesgeworden Woord van God tijdens zijn aardse leven in de wereld. En ondanks dat de wereld door datzelfde Woord is ontstaan, kende de wereld Hem niet. Hij kwam naar wat van Hem was, maar wie van Hem waren hebben Hem niet ontvangen. Wie Hem echter wél ontvingen en in zijn naam geloven, heeft Hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden. Zij zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God. De schrijver van het evangelie van Johannes getuigt: „Het Woord is mens geworden en heeft in ons midden gewoond, vol van genade en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader“.

Alles wat ik in de Bijbel lees, bestudeer en overdenk, heeft dat gegeven als middelpunt: Christus leeft en werkt door zijn Geest in mij. Het getuigenis van de opstanding van Christus is derhalve voor mij meer dan geloofwaardig, want realiteit. De geloofwaardigheid van de Bijbel geldt ook voor mij vandaag de dag. God spreekt (getuigt!) dagelijks in mijn werkelijkheid. De Geest van God getuigt immers heden aan mijn eigen, menselijke, geest dat ik een kind van God ben!

Als nu Christus wordt verkondigd als opgestane Heer, hoe kunnen sommigen van jullie dan beweren dat de doden niet zullen opstaan? Als de doden niet opstaan, is ook Christus niet opgewekt; en als Christus niet is opgewekt, is het getuigenis van de Bijbel zonder inhoud en mijn geloof zinloos. Dan blijkt dat ik als getuige van God lieg, omdat ik verklaar dat Hij Christus heeft opgewekt – want als er geen doden worden opgewekt, dan kan Hij dat niet hebben gedaan. Wanneer de doden niet worden opgewekt, is ook Christus niet opgewekt. Maar als Christus niet is opgewekt, is mijn geloof nutteloos, ben ik nog een gevangene van mijn zonden en worden de doden die Christus toebehoren niet gered. Als we alleen voor dit leven op Christus hopen, zijn wij de beklagenswaardigste mensen die er zijn.

Als je de Bijbel leest als ongeloofwaardig document, kan ik niets voor jou betekenen: je zult dan altijd wel iets vinden dat jouw ongeloof bevestigt. Als je de Schrift echter benadert als een waardevol getuigenis van de werken van God in het verleden, het heden en de toekomst van de mensheid en in het verlengde daarvan, de gehele schepping, zul je ontdekken dat die vele ‘strijdigheden’ vanzelf oplossen. Het is gewoon een kwestie van oprecht jouw vooroordelen opruimen, wat mij betreft.

[umit]

Het lezen van de Bijbel

Je kunt de Bijbel op twee manieren lezen: als een geloofwaardig getuigenis van mensen die iets hebben meegemaakt en beleefd (met hun hele wezen persoonlijk hebben ervaren) en je kunt de Bijbel lezen als een ongeloofwaardig document.

Voor mij is de Bijbel het eerste.

laten we dat eens relativeren:
Binnen de Islaam kennen wij twee bronnen:
1.
De absolute letterlijke woorden van God...dus de Koraan. Waarvan we zeggen dat je dit ook letterlijk kunt lezen. Elk woord, elke letter absoluut gegarandeerd waar.

2.
de overleveringen van mensen die in de tijd van de Profeet Mohammed (sas) geleefd hebben en daarover gerapporteerd hebben.
Deze overleveringen worden gecategoriseerd van uiterst betrouwbaar tot niet betrouwbaar, aan de van een aantal criteria, zoals hoeveel mensen hebben dezelfde overlevering gerapporteerd?, welke mensen, hoe was hun geestelijke gesteldheid, etc. etc.

Jij zegt nu dus dat als we de Bijbel vergelijken met onze bronnen, dan is het vergelijkbaar met onze onbetrouwbare overleveringen.

Als jij dat zegt, dan ben ik het absoluut met je eens.

Mijn uitgangspunt is dat ze geloofwaardig is. Met die gezindheid bestudeer ik de Bijbel tracht ik te verstaan wat ze in de kern tot mij persoonlijk te zeggen heeft.

nee, je moet het nog iets voorzichtiger uitdrukken. Het is mogelijk dat er een kern van waarheid in zit.

[Reiziger]

Het lezen van de Bijbel

Je kunt de Bijbel op twee manieren lezen: als een geloofwaardig getuigenis van mensen die iets hebben meegemaakt en beleefd (met hun hele wezen persoonlijk hebben ervaren) en je kunt de Bijbel lezen als een ongeloofwaardig document.

Voor mij is de Bijbel het eerste.

laten we dat eens relativeren:
Binnen de Islaam kennen wij twee bronnen:

De Bijbel is voor mij volstrekt geloofwaardig. Ik zie niet in hoe dat te relativeren valt. Dat jij binnen de Islam twee bronnen kent, is in dat opzicht absoluut irrelevant. De Bijbel is voor mij genoeg. Waarom? Omdat de Bijbel van Christus getuigt!

Als het gaat om God, aan Wie we allemaal onze oorsprong te danken hebben, vertelt de Bijbel mij dat God een relatie wil met de mens. De Schrift vertelt me ook, dat die relatie tot nu toe met slechts één mens tot stand is gekomen en dat is Christus. Christus is derhalve de enige mens die kan zeggen dat Hij God kent, want het heeft de ganse volheid van God behaagt in Christus woning te maken en via Hem de overige mensheid aan te spreken. Toen Jezus zichzelf bij zijn doop aan de wereld presenteerde klonk klonk een stem uit een wolk, die zei: ‘Dit is mijn Zoon, mijn uitverkorene, luister naar Hem!’ Jezus is de uitverkoren Zoon van God. Dat betekent dat God zijn Vader is.
Tegen de discipel Thomas zegt Jezus: “Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.” Als je dus iets van God wilt weten of iets over God wil zeggen, dat er werkelijk toe doet, is die kennis of wetenschap enkel bij Christus te verkrijgen.

Voor ieder ander mens, niemand uitgezonderd, geldt dat ze in onwetendheid blijven hangen in hun zonden en geen deel kunnen krijgen aan het eeuwige leven. Dat geldt ook voor iedereen die zijn of haar vertrouwen stelt op zogenaamde heilige geschriften, van welke origine die ook zijn. Even ter verduidelijking: ik voor mij stel mijn vertrouwen niet op de Bijbel (ik geloof haar wel onvoorwaardelijk), maar op Christus: Ik heb een relatie met Hem, als mijn Redder en Verlosser en als zodanig niet met de Bijbel. De Bijbel is in dit geval niet meer dan (ik bedoel dat met het meeste respect) een richtingaanwijzer. Maar dan wel een foutloze en bijzonder nauwkeurige.

[Petra]

Als het gaat om God, aan Wie we allemaal onze oorsprong te danken hebben, vertelt de Bijbel mij dat God een relatie wil met de mens.

Waarom God zoveel verschillende boeken met zoveel verschillende boodschappen de wereld in heeft geholpen ?
Voor ieder wat wils, leek een aardig idee. Ware het niet dat mensen mekaar de koppen afhakken over de kwestie wat het juiste boek is en zelfs als ze het over het juiste boek eens zijn dan is het weer over hoe je dat interpreteert.

[umit]

De Bijbel is voor mij volstrekt geloofwaardig. Ik zie niet in hoe dat te relativeren valt. Dat jij binnen de Islam twee bronnen kent, is in dat opzicht absoluut irrelevant.

Juist! Absoluut verklaarbaar gedrag. Eerst proberen te claimen dat de Bijbel geen tegenstrijdigheden bevat, dat het alleen maar tegenstrijdigheden lijkt te hebben omdat DBI het niet juist gelezen heeft...dus vanwege onwetendheid....en nu je ziet dat die claim niet te verdedigen valt, gooi je het over een andere boeg.

Maar zoals je ziet, bevat de Bijbel dus wel degelijk onontkenbare tegenstrijdigheden, en dat is logisch omdat de Bijbel
1 Geschreven is door onbekende mensen die nooit Jezus, noch de discipelen ooit in hun leven ontmoet hebben,
2 eeuwen na de kruisiging zijn geschreven,
3 door de eeuwen heen door de kerk is aangepast zodat het past binnen de eigen geloofsleer,
4 elke groep christenen voor zichzelf bepaalt welke boeken een deel van de Bijbel moeten worden en welke boeken uitgesloten worden,
5 vertaling op vertaling betekent gegarandeerd verloren informatie.

Als je de Bijbel zou moeten meten met de criteria die moslims hanteren voor de betrouwbaarheid van hun bronnen, zou het weggelegd worden als volstrekt onbetrouwbaar.

De Bijbel is voor mij genoeg. Waarom? Omdat de Bijbel van Christus getuigt!

Dat noemen we ook wel "blind geloven" in het nederlands. De Koraan getuigt ook van Jezus, en is als bron een stuk betrouwbaarder...

Als het gaat om God, aan Wie we allemaal onze oorsprong te danken hebben, vertelt de Bijbel mij dat God een relatie wil met de mens. De Schrift vertelt me ook, dat die relatie tot nu toe met slechts één mens tot stand is gekomen en dat is Christus. Christus is derhalve de enige mens die kan zeggen dat Hij God kent, want het heeft de ganse volheid van God behaagt in Christus woning te maken en via Hem de overige mensheid aan te spreken. Toen Jezus zichzelf bij zijn doop aan de wereld presenteerde klonk klonk een stem uit een wolk, die zei: ‘Dit is mijn Zoon, mijn uitverkorene, luister naar Hem!’ Jezus is de uitverkoren Zoon van God. Dat betekent dat God zijn Vader is.
Tegen de discipel Thomas zegt Jezus: “Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.” Als je dus iets van God wilt weten of iets over God wil zeggen, dat er werkelijk toe doet, is die kennis of wetenschap enkel bij Christus te verkrijgen.

Voor ieder ander mens, niemand uitgezonderd, geldt dat ze in onwetendheid blijven hangen in hun zonden en geen deel kunnen krijgen aan het eeuwige leven. Dat geldt ook voor iedereen die zijn of haar vertrouwen stelt op zogenaamde heilige geschriften, van welke origine die ook zijn. Even ter verduidelijking: ik voor mij stel mijn vertrouwen niet op de Bijbel (ik geloof haar wel onvoorwaardelijk), maar op Christus: Ik heb een relatie met Hem, als mijn Redder en Verlosser en als zodanig niet met de Bijbel. De Bijbel is in dit geval niet meer dan (ik bedoel dat met het meeste respect) een richtingaanwijzer. Maar dan wel een foutloze en bijzonder nauwkeurige.

Foutloos nog wel...je bedoelt te zeggen dat je de tegenstrijdigheden niet kunt verklaren, maar toch haal je je schouders op en blijf je nee schudden.
Ook daarvoor hebben we een mooi gezegde in het nederlands: Je kop in het zand steken.

[umit]

Als het gaat om God, aan Wie we allemaal onze oorsprong te danken hebben, vertelt de Bijbel mij dat God een relatie wil met de mens.

Waarom God zoveel verschillende boeken met zoveel verschillende boodschappen de wereld in heeft geholpen ?
Voor ieder wat wils, leek een aardig idee. Ware het niet dat mensen mekaar de koppen afhakken over de kwestie wat het juiste boek is en zelfs als ze het over het juiste boek eens zijn dan is het weer over hoe je dat interpreteert.

Doet God niet. God zendt altijd dezelfde boodschap over de eeuwen heen met verschillende boodschappers. Het is de mens zelf die speelt met de woorden van God en deze naar zijn believen aanpast.
Kijk maar naar de Thora en de Koraan die in essentie exact hetzelfde is.
Zie bijvoorbeeld de naam van God "Elohim"
de -im suffix in het hebreeuws is de meervoudsvorm wat in dit geval gebruikt wordt uit respect.
Dus het gaat om de naam "Eloh" wat niet ver is van "Allah".

Daarnaast moet ook nog gezegd worden dat zowel het hebreeuwse als het arabische schrift uitsluitend uit medeklinkers bestaat.

[Tufkah]

Als het gaat om God, aan Wie we allemaal onze oorsprong te danken hebben, vertelt de Bijbel mij dat God een relatie wil met de mens.

Waarom God zoveel verschillende boeken met zoveel verschillende boodschappen de wereld in heeft geholpen ?
Voor ieder wat wils, leek een aardig idee. Ware het niet dat mensen mekaar de koppen afhakken over de kwestie wat het juiste boek is en zelfs als ze het over het juiste boek eens zijn dan is het weer over hoe je dat interpreteert.

Rumi had daar een aardige quote over:

De kamer is donker.
Op de tast voelen we, allemaal.
De een voelt een slurf:
het lijkt wel een tuinslang.
De ander een poot:
nee, ’t is een pilaar.
Een oor: een waaier.
Een rug: een troon van leer.

Allen voelen een deel,
en denken aan het geheel.

Wat we nodig hebben is licht,
een enkele kaars volstaat
en weg zijn de verschillen.

De moraal? Aan boekenwijsheid heb je niks. Christus is niet waar omdat het in een boek staat. Alle boeken liegen, ook de Bijbel. Dat gezegd hebbende dient de mens zelf de waarheid van de Bijbel vast te stellen. Dat is een paradox. Wat we nodig hebben is het licht wat in de duisternis schijnt.

[peda]

Inderdaad iedereen zijn/ haar eigen licht dat voor hem/ haar in de duisternis schijnt.
Dat vervolgens velen hun eigen "" licht "" aan anderen presenteren als het ook voor hen geldige licht, dat is zeer menselijk.
Wat zelf goed doet, wordt in de praktijk gaarne ook anderen voorgehouden.
Denk aan persoonlijk prima zittende "" smalle weg "" schoenen die evenwel totaal niet passen aan de voeten van een ander.
Het gaat wel mis wanneer het eigen licht met dwang aan anderen wordt opgelegd zoals op sommige plaatsen in de wereld gebeurt.
Maar het autoritair opleggen van eigen licht aan anderen, gebeurt ook door niet godsdienstige "" licht-dragers "".
In Nederland beschermt de grondwet diegenen die niet wensen te lopen in voor hen niet passend schoeisel van welk merk ook.
Een democratische grondwet, goede zaak.
Hoewel veel mij aangeboden "" licht "" niet bij mij past, wijs ik niet bij voorbaat zonder verder onderzoek "' lichtbronnen "" af, daarom ook mijn
interesse voor het domein metafysica ofwel het omvangrijke lichtbronnen-landschap.
Bij Reizigers tafelgesprekken volg ik het Licht van Reiziger bij de wandeling.

[Tufkah]

Hallo Peda,

Als je zelfs het licht al gaat onderverdelen, dan wordt het een lastig gesprek. Christus is het Licht der wereld. Het is het Licht wat één maakt. Dat is ook wat Rumi duidelijk maakt: een enkele kaars volstaat. Het Christuslicht is enkelvoudig.

Dan wordt het interessant, een moslim als Rumi kende ook het Christuslicht. Ook al zal hij het niet zo genoemd hebben.

[Reiziger]

Als het gaat om God, aan Wie we allemaal onze oorsprong te danken hebben, vertelt de Bijbel mij dat God een relatie wil met de mens.

Waarom God zoveel verschillende boeken met zoveel verschillende boodschappen de wereld in heeft geholpen ?
Voor ieder wat wils, leek een aardig idee. Ware het niet dat mensen mekaar de koppen afhakken over de kwestie wat het juiste boek is en zelfs als ze het over het juiste boek eens zijn dan is het weer over hoe je dat interpreteert.

God heeft geen enkel boek in de wereld geholpen. ALLE boeken hebben hun oorsprong in het denken van mensen.

De Bijbel claimt zelf niet de Waarheid te zijn; het zijn mensen (veelal gelovigen die bij een bepaalde kerkrichting horen), die de Bijbel autoriteit geven. In feite geven ze zichzelf daarmee (de eigen groep of denominatie) autoriteit.

Echter: Het Woord (logos) van God is dé Waarheid, maar de Bijbel is NIET het woord (logos) van God; ergo de Bijbel is ook niet dé Waarheid.

Het Woord van God is levend, actueel en in beweging (dat geldt uiteraard nooit voor een boek, want statisch). God spreekt nog steeds, maar wel via (door) één mens, Jezus Christus, de levende, eniggeboren Zoon van God.

De Bijbel getuigt van dit spreken van God, maar is niet zelf het gesprokene!

[peda]

Hallo Peda,

Als je zelfs het licht al gaat onderverdelen, dan wordt het een lastig gesprek. Christus is het Licht der wereld. Het is het Licht wat één maakt. Dat is ook wat Rumi duidelijk maakt: een enkele kaars volstaat. Het Christuslicht is enkelvoudig.

Dan wordt het interessant, een moslim als Rumi kende ook het Christuslicht. Ook al zal hij het niet zo genoemd hebben.

Als er inderdaad één metafysisch Licht Waarheid zou zijn dan zijn de verschillende "" Licht-beschouwingen "" verschillende kleur-voorstellingen van één en dezelfde Licht-Bron. Elke kleur-invulling, waaraan dan persoonlijk Waarheid wordt toegekend, is dan ten diepste een illusie van het Werkelijke Licht.
De Tufkah kleur is dan een andere licht-kleur als bijvoorbeeld de kleur van Reiziger, de kleur van Umit, de kleur van Messenger, de kleur van Alpha, de kleur van Dingo, de kleur van Rumi etc, etc. Zelf laat ik alle voor mij "" redelijke "" kleuren op mij inwerken, zonder vervolgens een bepaalde kleur als het "" LICHT "" te omarmen. Dat is mijn interesse voor de metafysica en ik kan dat persoonlijk prima combineren met tevens "' vriend der wetenschap "" zijn.

[Tufkah]

Hallo Peda,

Als je zelfs het licht al gaat onderverdelen, dan wordt het een lastig gesprek. Christus is het Licht der wereld. Het is het Licht wat één maakt. Dat is ook wat Rumi duidelijk maakt: een enkele kaars volstaat. Het Christuslicht is enkelvoudig.

Dan wordt het interessant, een moslim als Rumi kende ook het Christuslicht. Ook al zal hij het niet zo genoemd hebben.

Als er inderdaad één metafysisch Licht Waarheid zou zijn dan zijn de verschillende "" Licht-beschouwingen "" verschillende kleur-voorstellingen van één en dezelfde Licht-Bron. Elke kleur-invulling, waaraan dan persoonlijk Waarheid wordt toegekend, is dan ten diepste een illusie van het Werkelijke Licht.
De Tufkah kleur is dan een andere licht-kleur als bijvoorbeeld de kleur van Reiziger, de kleur van Umit, de kleur van Messenger, de kleur van Alpha, de kleur van Dingo, de kleur van Rumi etc, etc. Zelf laat ik alle voor mij "" redelijke "" kleuren op mij inwerken, zonder vervolgens een bepaalde kleur als het "" LICHT "" te omarmen. Dat is mijn interesse voor de metafysica en ik kan dat persoonlijk prima combineren met tevens "' vriend der wetenschap "" zijn.

Het is het geloof dat er maar één Licht is. Dat is het Licht der wereld leert het Evangelie. Dit is het waarachtige Licht, welke ieder mens, komende in de wereld verlicht. (Joh 1:9) Daarom kan het Licht niet met allerlei beschouwingen worden ingevuld, dat doen pasgeborenen immers niet. Wat de Johannes Proloog ook vermeldt is dat de Zijnen het niet hebben aangenomen (vers 11)

Het is dus geen kwestie van Alpha-licht, Tufkah-licht, Dingo-licht (enz). Het is steeds hetzelfde Licht. De kwestie is of Alpha, Tufkah, Dingo (enz) dat Licht aannemen. Niet inkleuren dus, maar aannemen. Vers 12 vermeldt dat zij die Hem aannemen , daar heeft Hij (Christus) de macht gekregen om kinderen van God te worden.

Ieder spreken over het Licht is niet het Licht zelf. Ook mijn spreken niet uiteraard.

[peda]

Ieder spreken over het Licht is niet het Licht zelf. Ook mijn spreken niet uiteraard.

Hierover zijn wij het beiden snel eens.
Alleen wordt jouw fictief spreken over het Tufkah-licht door sommigen alhier wel als zeer dwingend ervaren.
Jij stelt wel dat jouw spreken over het Licht een Tufkah interpretatie van het Licht is ( de Tufkah-inkleuring ), maar in het uitdragen van de Tufkah-kleuring kiest Tufkah in mijn optiek wel qua verwoording voor een aan anderen behoorlijk dwingende oplegging van de Tufkah-waarheid.
Wie het met de Tufkah-waarheid niet eens is, dan is het voor hij/ zij ........

[Tufkah]

Ieder spreken over het Licht is niet het Licht zelf. Ook mijn spreken niet uiteraard.

Hierover zijn wij het beiden snel eens.
Alleen wordt jouw fictief spreken over het Tufkah-licht door sommigen alhier wel als zeer dwingend ervaren.
Jij stelt wel dat jouw spreken over het Licht een Tufkah interpretatie van het Licht is ( de Tufkah-inkleuring ), maar in het uitdragen van de Tufkah-kleuring kiest Tufkah in mijn optiek wel qua verwoording voor een aan anderen behoorlijk dwingende oplegging van de Tufkah-waarheid.
Wie het met de Tufkah-waarheid niet eens is, dan is het voor hij/ zij ........

Wie het als dwingend ervaart begrijpt niet dat het Licht een zachte kracht is. (De voetwassing) En dat geen enkel mens 'eigenaar' van het Licht kan zijn.

[Reiziger]

De Bijbel is voor mij volstrekt geloofwaardig. Ik zie niet in hoe dat te relativeren valt. Dat jij binnen de Islam twee bronnen kent, is in dat opzicht absoluut irrelevant.

Juist!

Wat heeft Jeruzalem gemeen met Athene? Ik zou nog kunnen aanvullen: Wat heeft Jeruzalem gemeen met Mekka? Met Rome? Met Lumbini?

Het antwoord is, dat al deze plaatsen geloofssystemen vertegenwoordigen. Al deze geloofssystemen hebben gemeen, dat ze mensen verenigen die in slavernij zijn. Zonder uitzondering maken ze deel uit van religieuze denkwerelden, die bijeen gehouden worden in dogma’s en leerstellingen. Op grond van die dogma’s en leerstellingen zijn ze in staat elkaar en anderen, die evenwel niet behoren tot hun eigen ‘kaste“, de maat te nemen.

Paulus vergelijkt Jeruzalem in zijn dagen expliciet met de berg Sinai in Egypte. Israël ontving daar de tien geboden via Mozes. Paulus zegt vervolgens: „Het staat op één lijn met het tegenwoordige Jeruzalem, want dat is met zijn kinderen in slavernij.“

Egypte is een beeld van de wereldse en natuurlijke mens, die zich in zonde bevindt. Paulus bedoelt dus naar mijn mening te zeggen, dat ieder mens, religieus of niet, gelovig of niet, in slavernij is.

Voor degenen die Christus hebben aanvaard als hun verlosser geldt echter: „Maar het hemelse Jeruzalem is vrij; en dat is onze moeder.“

Sinds de komst van Christus is Jeruzalem dus gelijkgesteld met Egypte. Zoals het aardse Jeruzalem het Israëlische geloofsteem vertegenwoordigt en Mekka het geloofssysteem van de moslim vertegenwoordigt, staat Lubini voor de Boeddhist en Athene voor de atheïst.

Er is echter slechts één plek die volkomen vrij is van geloofssystemen en waar niemand elkaar de maat kan nemen op grond van dogma’s en leerstellingen. De reden is simpel: die zijn daar niet! Het enige dat daar geleerd wordt, is de liefde. En dan nauwkeuriger: de Goddelijke liefde. Die wordt uitgestort in het hart (het wezen) van elke inwoner van dat hemelse Jeruzalem.

Het hemelse Jeruzalem is „nederdalende“. Dus (nog) niet, voltooid, nedergedaald. Ik sta, bijvoorbeeld, nog voor de poort van dat hemelse Jeruzalem, maar kan al wel de zon zien die daar schijnt en de warmte ervaren die van die zon uitgaat.

Intussen kan ik dogma en leerstellig vrij leven, zolang ik me vasthoud aan Christus Jezus en zijn juk op me neem en van Hem leer, want Hij is zachtmoedig en nederig van hart, en ik vind rust vinden voor mijn ziel. Dat wil zeggen, voor mijn gehele mens in alle facetten.

Dat een Moslim, of Boeddhist, of Atheïst de Bijbel totaal anders leest (interpreteert) dan ik, is ongetwijfeld een waarheid als een koe. Ik verwacht dan ook niet, dat we het op enig punt met betrekking tot het verstaan van de Bijbel eens worden. Daarvoor verschillen onze uitgangspunten teveel. Mijn uitgangspunt is namelijk Christus als opgestane en verheerlijkte Heer en Hem alleen. Zoals ik al heb aangegeven, geloof ik tevens dat de alleen Bijbel het enige echt geloofwaardige getuigenis van Hem geeft. Let er wel op, dat ik niet schrijf „foutloos“ want, nogmaals, de bijbel is net als ieder ander boek, mensenwerk. Maar het „getuigenis“ dat de Bijbel geeft, is volstrekt geloofwaardig.

We kunnen discussiëren over de weergave, vertalingen en ook over elke brontekst van onze bijbel, alhoewel mijn kennis dan te kort zal schieten; ik weet echt niet alles. Maar het getuigenis dat de Bijbel geeft, staat echter als een huis op een onaantastbaar fundament, want een ander fundament, dan dat er ligt, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen.

Ik zal dus geen discussie beginnen over welke buitenbijbelse zienswijze dan ook. Het enige dat ik zal doen is getuigen van de hoop die in mij leeft op de manier zoals Petrus schrijft: „Wees daarom niet bang voor de mensen en laat u door niets in verwarring brengen; erken Christus als Heer en eer Hem met heel uw hart. Vraagt iemand u waarop de hoop die in u leeft gebaseerd is, wees dan steeds bereid om u te verantwoorden.“

[Dat_beloof_ik]

De Bijbel claimt zelf niet de Waarheid te zijn; het zijn mensen (veelal gelovigen die bij een bepaalde kerkrichting horen), die de Bijbel autoriteit geven. In feite geven ze zichzelf daarmee (de eigen groep of denominatie) autoriteit.

Echter: Het Woord (logos) van God is dé Waarheid, maar de Bijbel is NIET het woord (logos) van God; ergo de Bijbel is ook niet dé Waarheid.

En eerder schreef je:

laten we dat eens relativeren:
Binnen de Islaam kennen wij twee bronnen:

De Bijbel is voor mij volstrekt geloofwaardig. Ik zie niet in hoe dat te relativeren valt.....
....
De Bijbel is in dit geval niet meer dan (ik bedoel dat met het meeste respect) een richtingaanwijzer. Maar dan wel een foutloze en bijzonder nauwkeurige.

Wellicht is het en goed idee zijn om eens kritisch naar je eigen schrijven te houden en nadenken of gaat wel geloofwaardig overkomt.
Nu beweer je allerlei zaken die tegenstrijdig zijn.

En zaken in de Bijbel die tegenstrijdig zijn, zoals door mij een Umit genoemd, die weet je niet anders te beantwoorden dan met 'er staan geen tegenstrijdigheden in de Bijbel', zonder dat je daar inhoudelijk op in gaat. Je kunt wel met een uitgebreid betoog, maar dat gaat maar over de Bijbel in zijn algemeen en niet over het punt dat ik aan haalde.

Ik zal dus geen discussie beginnen over welke buitenbijbelse zienswijze dan ook

Dat doe je wel door mijn tekst over de tegenstelling aan te halen en te stellen dat die niet klopt.
Wat is dit? En discussie beginnen en bij het eerste het beste weerwoord er mee stoppen omdat je het niet meer weet? Dan moet je wel erg zwak in je schoenen staan.
Daarnaast is dit best wel een grappige bewering, aangezien je zelf ook schreef

Het is gewoon een kwestie van oprecht jouw vooroordelen opruimen, wat mij betreft.

Misschien eerst eens de balk uit je eigen ogen verwijderen voordat je aan de splinter van anderen begint.

[Petra]

Waarom God zoveel verschillende boeken met zoveel verschillende boodschappen de wereld in heeft geholpen ?
Voor ieder wat wils, leek een aardig idee. Ware het niet dat mensen mekaar de koppen afhakken over de kwestie wat het juiste boek is en zelfs als ze het over het juiste boek eens zijn dan is het weer over hoe je dat interpreteert.

Doet God niet. God zendt altijd dezelfde boodschap over de eeuwen heen met verschillende boodschappers. Het is de mens zelf die speelt met de woorden van God en deze naar zijn believen aanpast.
Kijk maar naar de Thora en de Koraan die in essentie exact hetzelfde is.

Nee ze zijn niet hetzelfde.
De Thora kent de erfzonde. De Koran niet.
Om maar een voorbeeldje te noemen.
Is de oorspronkelijke Boodschap veranderd? Of had de nieuwe Boodschapper gespeeld met de woorden van God en die naar believen aangepast ?

[peda]

Hallo Petra,

In mijn optiek leert de Thora ( de joodse godsdienst ) de erfzonde niet.
De erfzonde is op latere leeftijd in het christendom opgenomen/ binnen gekomen.
Jezus Christus de Verlosser ( o.m. van de erfzonde ).
De leer van de erfzonde werd op meerdere concilies bevestigd, m.i. met als theologische basis
de Romeinen-brief van Paulus.

[Reiziger]

De Bijbel claimt zelf niet de Waarheid te zijn; het zijn mensen (veelal gelovigen die bij een bepaalde kerkrichting horen), die de Bijbel autoriteit geven. In feite geven ze zichzelf daarmee (de eigen groep of denominatie) autoriteit.

Echter: Het Woord (logos) van God is dé Waarheid, maar de Bijbel is NIET het woord (logos) van God; ergo de Bijbel is ook niet dé Waarheid.

En eerder schreef je:

De Bijbel is voor mij volstrekt geloofwaardig. Ik zie niet in hoe dat te relativeren valt.....
....
De Bijbel is in dit geval niet meer dan (ik bedoel dat met het meeste respect) een richtingaanwijzer. Maar dan wel een foutloze en bijzonder nauwkeurige.

Wellicht is het en goed idee zijn om eens kritisch naar je eigen schrijven te houden en nadenken of gaat wel geloofwaardig overkomt.
Nu beweer je allerlei zaken die tegenstrijdig zijn.

Het is een kwestie van goed lezen, DBI. Aan Umit schreef ik "schijnbare" tegenstrijdigheden. Schijnbare tegenstrijdigheden zijn eigenlijk misverstanden (het niet correct 'verstaan' van informatie) die, als het o.a. om de Bijbel gaat, vaak het gevolg zijn van het uit verband halen van de boodschap die in z'n geheel wordt gecommuniceerd. Die 'misverstanden' ontstaan als vanzelf, als je de boodschap van de Bijbel vanuit een dogmatisch denken benaderd. Dogmatisch denken is het denken vanuit een vooroordeel. Ik denk overigens, dat ieder mens de neiging heeft vanuit vooroordelen te denken. Ik ook. Even kort door de bocht: mijn vooroordeel is dat alles in de Bijbel in hoofdzaak draait om Christus en om het Koninkrijk van God. Als ik een schijnbare tegenstrijdigheid in de Bijbel tegenkom, dan laat ik de kwestie even rusten en kom er later op terug; het is altijd mijn interpretatie die bijstelling behoeft en daar is vaak wat tijd voor nodig.

Ik denk dat de Bijbel niet per definitie het Woord van God is. Dat heb ik al uitvoerig betoogd in een vorig bericht. De Bijbel is voor mij een verzameling getuigenissen, waarvan de meeste (alle?) zijn genoteerd door mensen die zelf niet bij de gebeurtenissen aanwezig waren.

Het punt bij het noteren van een getuigenis is dat het altijd gaat om een interpretatie van iemand. Vaak zelfs om meerdere en gestapelde interpretaties Vandaar dat men ook altijd vraagt om meerdere getuigen. Getuigen geven praktisch nooit een letterlijk (chronologisch) relaas weer van 'wat' ze hebben meegemaakt, maar wel van 'hoe' ze het hebben beleefd en/of ervaren. Zo kan iemand getuigen dat er grond schudde en een stem vanuit de hemel kwam. Als later dan iemand dat getuigenis opschrijft, dat kan diegene iets weglaten uit het getuigenis, omdat deze dat op dat moment niet relevant vindt. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat dat bepaalde aspect niet heeft plaatsgevonden. Ik kan je uit de Bijbel vele voorbeelden geven. waarbij de getuigenissen in detail niet overeenkomen, maar die wel degelijk contextueel "geloofwaardig" zijn. "Geloofwaardig" is iets anders dan "foutloos".

Als het om de opstanding van Christus gaat is niet het belangrijkste 'hoe' die opstanding heeft plaatsgevonden, maar 'dat' die heeft plaatsgevonden. Daarom geven de evangeliën alle een verschillend 'beeld' van de opstanding. Over één ding zijn ze het echter volkomen eens: de opstanding hééft plaatsgevonden. Ik ben van mening, dat de getuigenissen ook chronologisch en feitelijk met elkaar overeen zijn te stemmen. Het punt is dat elk evangelie andere zaken belicht.

De vraag is wel, hoe je de Bijbel benadert: vanuit een ongelovig of gelovig ingesteld denken. Het gaat dus bij de Schrift altijd om de intentie van de lezer. Die intentie (de geest of "bedoeling/uitgangspunt" van het denken) is als een ijksteen; Alles wat je bouwt wordt er op uitgelijnd.

Ik denk dat de meeste mensen de Bijbel lezen met 21e-eeuwse ogen en niet door de ogen van