Welke christelijke waarden en normen passen niet meer in een moderne samenleving

[peda]

Een samenleving zonder waarden en normen functioneert niet goed.
Maar welke waarden en normen passen bij een moderne samenleving.
Zijn dat eerder humanistische waarden en normen ( humanistische ethiek ) of zijn het christelijke waarden en normen ( christelijke ethiek).
Welke waarden en normen heeft het humanisme gemeen met het christendom en waar loopt het uiteen.
Is er wel sprake van één christelijke ethiek, of bepaalt elke specifieke christelijke geloofsstroming haar eigen ethiek.
Heeft God-afwijzing van doen met een afwijzing van God of eerder het afwijzen van een aan God toegeschreven verplichte ethiek.

[dingo]

Omdat er wellicht nog meer ethische visies zijn dan alleen humanistische en christelijke heb ik het topic maar in Levensbeschouwing geplaatst. Als je het ergens anders wil plaatsen hoor ik het wel.

[Robert Frans]

Wat versta je precies onder een moderne samenleving? Er zijn ook in deze moderne tijd immers vele culturen en samenlevingen met eigen normen en waarden, zelfs ook in ons eigen land, die dan weer conservatief en dan weer progressief zijn.

[Snelheid]

Tja als je op je zolderkamertje zit en heel de dag rond hangt op dit forum zie natuurlijk niet dat de zogenaamde moderne samenleving tot op het bot verrot is juist om dat ze ontworteld zijn.
Waar Christelijke normen en waarden zijn(want dat is de volgorde uit de normen komen de waarden ) daar is samenhang cultuur en compasie enz enz enz.

[Tiberius Claudius]

Men zou het wat positiever kunnen benaderen:
Welke waarden en normen uit vervlogen tijden passen nog steeds in onze samenleving?

Wel is het een lastige analyse:
Immers niet alle waarden van destijds waren gemeen goed, ook niet bij de (prille) christenen.

[Tiberius Claudius]

Tja als je op je zolderkamertje zit en heel de dag rond hangt op dit forum zie natuurlijk niet dat de zogenaamde moderne samenleving tot op het bot verrot is juist om dat ze ontworteld zijn.
Waar Christelijke normen en waarden zijn(want dat is de volgorde uit de normen komen de waarden ) daar is samenhang cultuur en compasie enz enz enz.

Het eerste is waar, het tweede lijkt me wensdenken.

[peda]

Wat versta je precies onder een moderne samenleving? Er zijn ook in deze moderne tijd immers vele culturen en samenlevingen met eigen normen en waarden, zelfs ook in ons eigen land, die dan weer conservatief en dan weer progressief zijn.

Een samenleving waar de mensenrechten centraal staan.
Dus grote scheiding tussen privaat en publiek.
Bijvoorbeeld democratische wetgeving i.p.v. theocratische wetgeving.
Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van keuze van godsdienst en levensbeschouwing.
Zelf ontplooing en zelf bepalen welke cultuur individueel het beste past.

De christelijke Goddelijke scheppingsorde zie ik bijvoorbeeld op een gespannen voet staan met een moderne samenleving.
Een aantal opvattingen uit de 10 geboden niet.
Andere opvattingen uit de tien geboden weer wel.

[Snelheid]

Tja als je op je zolderkamertje zit en heel de dag rond hangt op dit forum zie natuurlijk niet dat de zogenaamde moderne samenleving tot op het bot verrot is juist om dat ze ontworteld zijn.
Waar Christelijke normen en waarden zijn(want dat is de volgorde uit de normen komen de waarden ) daar is samenhang cultuur en compasie enz enz enz.

Het eerste is waar, het tweede lijkt me wensdenken.

Van dat tweede moet jij niets hebben dat is we duidelijk.

[Robert Frans]

Een samenleving waar de mensenrechten centraal staan.
Dus grote scheiding tussen privaat en publiek.
Bijvoorbeeld democratische wetgeving i.p.v. theocratische wetgeving.
Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van keuze van godsdienst en levensbeschouwing.
Zelf ontplooing en zelf bepalen welke cultuur individueel het beste past.

De christelijke Goddelijke scheppingsorde zie ik bijvoorbeeld op een gespannen voet staan met een moderne samenleving.
Een aantal opvattingen uit de 10 geboden niet.
Andere opvattingen uit de tien geboden weer wel.

Maar wat maakt deze kenmerken dan precies modern? Vanwaar de koppeling van deze kenmerken aan een bepaalde tijdsperiode? Volgens de Van Dale betekent 'modern' immers 'tot de nieuwere tijd behorend' of 'op de manier van onze tijd'. Maar in onze en toekomstige tijd blijkt de wereld zo pluriform te zijn en altijd te zijn geweest, dat het volgens mij vrij zinloos is om deze tijd in één bepaalde samenlevingsvorm samen te willen vatten. En een bepaalde tijdsperiode als waardeoordeel te gebruiken lijkt mij wat zinloos: alsof kwart over twaalf op zichzelf een betere tijd zou zijn dan kwart over twee. Hoe zie jij dat dan?

Mijns inziens is het heel eenvoudig: zodra genoeg mensen de christelijke normen en waarden op prijs stellen, zijn deze prima geschikt voor hun gemeenschap of samenleving en zij voor hun dus voldoende 'van deze tijd'. Ze leven er dan immers in hun eigen tijd naar. De verschillende (van oorsprong) christelijke landen laten daarbij zien dat christelijke politiek in verschillende bestuursvormen kan worden gegoten, met verschillende eigen accenten. Het christendom kent dus niet één bepaalde politieke bestuursvorm of één keurslijf voor de samenleving. Ook de katholieke sociale leer kan op verschillende wijzen handen en voeten worden gegeven.

[peda]

Een samenleving waar de mensenrechten centraal staan.
Dus grote scheiding tussen privaat en publiek.
Bijvoorbeeld democratische wetgeving i.p.v. theocratische wetgeving.
Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van keuze van godsdienst en levensbeschouwing.
Zelf ontplooing en zelf bepalen welke cultuur individueel het beste past.

De christelijke Goddelijke scheppingsorde zie ik bijvoorbeeld op een gespannen voet staan met een moderne samenleving.
Een aantal opvattingen uit de 10 geboden niet.
Andere opvattingen uit de tien geboden weer wel.

Maar wat maakt deze kenmerken dan precies modern? Vanwaar de koppeling van deze kenmerken aan een bepaalde tijdsperiode? Volgens de Van Dale betekent 'modern' immers 'tot de nieuwere tijd behorend' of 'op de manier van onze tijd'. Maar in onze en toekomstige tijd blijkt de wereld zo pluriform te zijn en altijd te zijn geweest, dat het volgens mij vrij zinloos is om deze tijd in één bepaalde samenlevingsvorm samen te willen vatten. En een bepaalde tijdsperiode als waardeoordeel te gebruiken lijkt mij wat zinloos: alsof kwart over twaalf op zichzelf een betere tijd zou zijn dan kwart over twee. Hoe zie jij dat dan?

Mijns inziens is het heel eenvoudig: zodra genoeg mensen de christelijke normen en waarden op prijs stellen, zijn deze prima geschikt voor hun gemeenschap of samenleving en zij voor hun dus voldoende 'van deze tijd'. Ze leven er dan immers in hun eigen tijd naar. De verschillende (van oorsprong) christelijke landen laten daarbij zien dat christelijke politiek in verschillende bestuursvormen kan worden gegoten, met verschillende eigen accenten. Het christendom kent dus niet één bepaalde politieke bestuursvorm of één keurslijf voor de samenleving. Ook de katholieke sociale leer kan op verschillende wijzen handen en voeten worden gegeven.

Zelf denk ik ook dat er common-sense bestaat over de algemene acceptatie van een aantal christelijke normen en waarden. Voor
een aantal posities in de 10 geboden gaat dit zeker op. Maar andere posities krijgen geen meerderheid meer achter zich. Zelf zie ik zulks als van blijvende aard, omdat de betekenis van de bijbelse-God als referentie punt van ethiek voor de meerderheid voorbij is. Dan wordt er gekeken naar het belang van de "" regel "" op zich beschouwd en niet meer dat de "" regel "" als dwingend na te volgen (van de Schepper afkomstig) wordt gezien. Eert God is m.i. structureel een gepasseerd station. Daarom hebben m.i. mensenrechten het overgenomen van de bijbelse scheppingsorde. Abortus, euthanasie, discriminatie ( man/vrouw, homo's etc ) , een andere rechtentoekenning het past in een moderne samenleving, waar de focus niet primair op de bijbel gericht is.

[Tiberius Claudius]

Zelf denk ik ook dat er common-sense bestaat over de algemene acceptatie van een aantal christelijke normen en waarden. Voor een aantal posities in de 10 geboden gaat dit zeker op.

Dat is dus een probleem, want ze staan in het Oude Testament.
Veel christenen kenden al heel snel geen Gezag meer toe aan het O.T. dus ook niet aan de tien geboden.

Dus of de tien geboden tot de christelijke waarden en normen moeten worden gerekend is nogal arbitrair.

Dat laat onverlet in hoeverre je ze van toepassing vindt op onze maatschappij.

[peda]

Zelf denk ik ook dat er common-sense bestaat over de algemene acceptatie van een aantal christelijke normen en waarden. Voor een aantal posities in de 10 geboden gaat dit zeker op.

Dat is dus een probleem, want ze staan in het Oude Testament.
Veel christenen kenden al heel snel geen Gezag meer toe aan het O.T. dus ook niet aan de tien geboden.

Dus of de tien geboden tot de christelijke waarden en normen moeten worden gerekend is nogal arbitrair.

Dat laat onverlet in hoeverre je ze van toepassing vindt op onze maatschappij.

Van oudsher werden de tien geboden als gezags-dwingend voor de christenen gezien en dit werd bijvoorbeeld zowel bij het Concilie van Trente als bij het 2e Vaticaans Concilie nog eens nadrukkelijk vastgesteld. Ook onder de protestanten worden de 10 geboden niet als achterhaalde regels gezien.

[Tiberius Claudius]

Dat is dus een probleem, want ze staan in het Oude Testament.
Veel christenen kenden al heel snel geen Gezag meer toe aan het O.T. dus ook niet aan de tien geboden.

Dus of de tien geboden tot de christelijke waarden en normen moeten worden gerekend is nogal arbitrair.

Dat laat onverlet in hoeverre je ze van toepassing vindt op onze maatschappij.

Van oudsher werden de tien geboden als gezags-dwingend voor de christenen gezien en dit werd bijvoorbeeld zowel bij het Concilie van Trente als bij het 2e Vaticaans Concilie nog eens nadrukkelijk vastgesteld. Ook onder de protestanten worden de 10 geboden niet als achterhaalde regels gezien.

Mij is het volgende voor gehouden:

Jezus zou alle Geboden vervallen hebben verklaart en hebben vervangen door:

Heb uw naasten lief als u zelf en God boven alles.

Natuurlijk zijn er weer teksten die dat tegen spreken, maar dat is met heel veel Bijbelse teksten zo.

[peda]

Van oudsher werden de tien geboden als gezags-dwingend voor de christenen gezien en dit werd bijvoorbeeld zowel bij het Concilie van Trente als bij het 2e Vaticaans Concilie nog eens nadrukkelijk vastgesteld. Ook onder de protestanten worden de 10 geboden niet als achterhaalde regels gezien.

Mij is het volgende voor gehouden:

Jezus zou alle Geboden vervallen hebben verklaart en hebben vervangen door:

Heb uw naasten lief als u zelf en God boven alles.

Natuurlijk zijn er weer teksten die dat tegen spreken, maar dat is met heel veel Bijbelse teksten zo.

Ik houd mij bij de 10 geboden aan de uitspraken van de kerkelijke gezagsdragers, dus aan de Concilie-bepalingen.

[Pyro_123]

Van oudsher werden de tien geboden als gezags-dwingend voor de christenen gezien en dit werd bijvoorbeeld zowel bij het Concilie van Trente als bij het 2e Vaticaans Concilie nog eens nadrukkelijk vastgesteld. Ook onder de protestanten worden de 10 geboden niet als achterhaalde regels gezien.

Mij is het volgende voor gehouden:

Jezus zou alle Geboden vervallen hebben verklaart en hebben vervangen door:

Heb uw naasten lief als u zelf en God boven alles.

Natuurlijk zijn er weer teksten die dat tegen spreken, maar dat is met heel veel Bijbelse teksten zo.

'Vervuld' is een wat werkbaardere term dan 'vervallen'. Het 'grote gebod': 'Heb uw naaste lief als uzelf en God boven alles' is daarmee de interpretatiesleutel van de andere geboden. Als de sleutel niet past, verworden de geboden tot harteloze regeltjes.

[Tiberius Claudius]

Mij is het volgende voor gehouden:

Jezus zou alle Geboden vervallen hebben verklaart en hebben vervangen door:

Heb uw naasten lief als u zelf en God boven alles.

Natuurlijk zijn er weer teksten die dat tegen spreken, maar dat is met heel veel Bijbelse teksten zo.

Ik houd mij bij de 10 geboden aan de uitspraken van de kerkelijke gezagsdragers, dus aan de Concilie-bepalingen.

Dat kan je doen.
Maar dan vernauw je wel het begrip christenen.
Want die concilies werden niet door een ieder geaccepteerd, al heel vroeg was er geen eenheid als die er al ooit is geweest.

[dingo]

Van oudsher werden de tien geboden als gezags-dwingend voor de christenen gezien en dit werd bijvoorbeeld zowel bij het Concilie van Trente als bij het 2e Vaticaans Concilie nog eens nadrukkelijk vastgesteld. Ook onder de protestanten worden de 10 geboden niet als achterhaalde regels gezien.

Mij is het volgende voor gehouden:

Jezus zou alle Geboden vervallen hebben verklaart en hebben vervangen door:

Heb uw naasten lief als u zelf en God boven alles.

Natuurlijk zijn er weer teksten die dat tegen spreken, maar dat is met heel veel Bijbelse teksten zo.

Nee, Jezus citeert daar iets wat al in het OT staat. Het grootste gebod is daarmee niet veranderd maar alle rituele wetten zijn wel vervuld (tenminste in christelijke optiek, Mart denkt daar uiteraard anders over).

[Robert Frans]

Zelf denk ik ook dat er common-sense bestaat over de algemene acceptatie van een aantal christelijke normen en waarden. Voor
een aantal posities in de 10 geboden gaat dit zeker op. Maar andere posities krijgen geen meerderheid meer achter zich. Zelf zie ik zulks als van blijvende aard, omdat de betekenis van de bijbelse-God als referentie punt van ethiek voor de meerderheid voorbij is.

De wereld is zodanig pluriform, dat je zulke algemene uitspraken niet kunt doen. Er zijn genoeg culturen waar men wel degelijk meerderheden weet te vinden voor normen en waarden die hier (op het moment) minder tot geen ingang vinden. En ook in onze cultuur zie je een duidelijke discussie tussen vooral conservatieven en progressieven, die ook op politiek niveau belangrijke meerderheden weten te halen. Er is dus helemaal niet zoveel eensgezindheid in het westen, hoe graag vooral progressievelingen doen alsof dat wel zo is.

Zeg verder nooit dat iets blijvend is. Veranderingen gaan tegenwoordig zo snel, dat wat nu nog onveranderlijk is, morgen al ter discussie staat. Menig rijk dat eeuwig meende te zijn is uiteindelijk ten onder gegaan. Ook de westerse cultuur zal uiteindelijk haar ondergang kennen, deels of helemaal, waarschijnlijk eveneens door decadentie, verdeeldheid, corruptie en verzwakking van haar fundamenten. Daar wordt nu al volop vanuit alle kanten voor gewaarschuwd, maar ze steekt liever haar kop in het zand. Het christendom wil daarbij nog weleens plotseling opbloeien in regio's waar ze lange tijd marginaal was.

Dan wordt er gekeken naar het belang van de "" regel "" op zich beschouwd en niet meer dat de "" regel "" als dwingend na te volgen (van de Schepper afkomstig) wordt gezien. Eert God is m.i. structureel een gepasseerd station.

Wat echter ook weer een katholieke redeneerwijze is. De geboden zijn van God omdat ze goed zijn, ze zijn niet goed omdat ze van God zijn. Je kunt ze dus beargumenteren aan de hand van de rede. Daarbij is God helemaal geen gepasseerd station, maar wordt het geloof anders en voor veel mensen minder gestructureerd. Het Evangelie zal altijd blijven bestaan en verkondigd worden. Ook in het westen.

Daarom hebben m.i. mensenrechten het overgenomen van de bijbelse scheppingsorde. Abortus, euthanasie, discriminatie ( man/vrouw, homo's etc ) , een andere rechtentoekenning het past in een moderne samenleving, waar de focus niet primair op de bijbel gericht is.

Je maakt een veelvoorkomende denkfout door verschillende echt uiteenlopende onderwerpen op één hoop te gooien. Iemand kan tegen abortus en euthanasie zijn, maar vóór het homohuwelijk en andersom. Iemand kan zelfs tegen abortus en vóór euthanasie zijn. Elk van deze onderwerpen heeft een eigen achtergrond en haar eigen argumentatie. En vooral medisch-ethische kwesties zijn heel goed wetenschappelijk te beredeneren vanuit de mensenrechten, zonder de Bijbel ook maar te hoeven citeren.

[Tufkah]

Van oudsher werden de tien geboden als gezags-dwingend voor de christenen gezien en dit werd bijvoorbeeld zowel bij het Concilie van Trente als bij het 2e Vaticaans Concilie nog eens nadrukkelijk vastgesteld. Ook onder de protestanten worden de 10 geboden niet als achterhaalde regels gezien.

Mij is het volgende voor gehouden:

Jezus zou alle Geboden vervallen hebben verklaart en hebben vervangen door:

Heb uw naasten lief als u zelf en God boven alles.

Natuurlijk zijn er weer teksten die dat tegen spreken, maar dat is met heel veel Bijbelse teksten zo.

Niet zo zeer vervallen, maar het zogeheten dubbelgebod gaat boven alles. Doch voor degenen die (nog) niet aan het dubbelgebod voldoen gelden gewoon de andere geboden.

[Snelheid]

Christelijke Normen en Waarden zijn van eeuwigheid,ze doen de mens goed geeft veiligheid ,vrede en welvaart en ook strijdbaarheid en moed als het nodig is.Eeen volk die deze waarden verlaat heeft smart op smart te vrezen zie ons land nu.......................... dat het zal terug keren op de weg van goedheid en liefde

[opzoek]

Een samenleving zonder waarden en normen kan inderdaad niet goed functioneren. De eigenlijke vraag is echter: wie bepaalt uiteindelijk wat goed en kwaad is? Veranderen morele maatstaven met de tijd en de cultuur, of bestaat er een hogere maatstaf?

Volgens de Bijbel heeft de Schepper het recht te bepalen wat goed is voor de mens. Jesaja 5:20 waarschuwt:

„Wee degenen die goed kwaad noemen en kwaad goed, die duisternis voor licht houden en licht voor duisternis.”

Dat betekent niet dat alles wat kerken in de loop van de geschiedenis als „christelijk” hebben voorgeschreven werkelijk van God afkomstig is. Jezus veroordeelde religieuze leiders die menselijke tradities tot goddelijke wetten maakten. Hij zei:

„Jullie maken het woord van God krachteloos ter wille van jullie traditie.” — Mattheüs 15:6-9.

Er moet daarom onderscheid worden gemaakt tussen:

de blijvende morele beginselen uit Gods Woord;
de wet die God destijds aan Israël gaf;
menselijke kerkelijke regels en tradities.

Welke voorschriften gelden niet meer voor christenen?

Christenen staan niet onder de wet van Mozes. Voorschriften over dierenoffers, besnijdenis, voedsel, sabbatten en ceremoniële reinheid werden aan het volk Israël gegeven. Christus heeft die wet vervuld. — Romeinen 10:4; Kolossenzen 2:13-17.

Dat zulke voorschriften niet meer gelden, komt dus niet doordat ze niet meer bij een moderne samenleving passen. Ze maakten deel uit van een verbond dat door het nieuwe verbond werd vervangen. — Hebreeën 8:6, 13.

De morele beginselen achter veel van die wetten blijven wel waardevol. Liefde voor God en liefde voor de medemens waren volgens Jezus de belangrijkste geboden. — Mattheüs 22:37-40.

Wat hebben humanisme en christendom gemeen?

Humanisten en christenen kunnen veel waarden gemeen hebben, zoals:

respect voor het menselijk leven;
eerlijkheid en rechtvaardigheid;
zorg voor zieken, armen en kwetsbaren;
vrijheid van geweten;
afwijzing van discriminatie en onnodig geweld;
verantwoordelijkheid voor de samenleving.

Dat hoeft een christen niet te verbazen. Volgens Romeinen 2:14, 15 bezitten mensen van nature een geweten. Ook mensen die de Bijbel niet als Gods Woord aanvaarden, kunnen liefdevol, eerlijk en rechtvaardig handelen.

Het zou daarom onjuist en onvriendelijk zijn om te beweren dat alleen gelovigen goede mensen kunnen zijn. De Bijbel zegt bovendien dat God niet partijdig is. — Handelingen 10:34, 35.

Waar lopen humanisme en christendom uiteen?

Het voornaamste verschil ligt niet altijd in de afzonderlijke waarden, maar in de bron en de uiteindelijke autoriteit ervan.

Binnen het humanisme bepaalt de mens, individueel of gezamenlijk, wat moreel aanvaardbaar is. Die opvattingen kunnen veranderen wanneer de samenleving verandert.

Een christen erkent daarentegen God als de hoogste morele autoriteit:

„Uw woord is waarheid.” — Johannes 17:17.

Daardoor kunnen Bijbelse maatstaven botsen met wat in een bepaalde periode maatschappelijk normaal wordt gevonden. Dat geldt bijvoorbeeld voor eerlijkheid, huwelijk, seksuele moraal, de heiligheid van het leven, vergeving en het weigeren anderen te doden.

De eerste christenen pasten hun geloof niet volledig aan de Grieks-Romeinse samenleving aan. Zij gehoorzaamden de overheid, maar wanneer menselijke wetten rechtstreeks in strijd kwamen met Gods wil, zeiden zij:

„Wij moeten God als regeerder meer gehoorzamen dan mensen.” — Handelingen 5:29.

Dat betekent niet dat christenen hun opvattingen met politieke macht aan anderen moeten opleggen. Jezus zei: „Mijn Koninkrijk is geen deel van deze wereld.” — Johannes 18:36.

Christenen behoren dus vredelievend en respectvol over hun overtuiging te spreken. Zij mogen niemand dwingen. — 1 Petrus 3:15, 16.

Bestaat er één christelijke ethiek?

Als we naar de vele kerken en geloofsstromingen kijken, bestaan er in de praktijk verschillende vormen van „christelijke ethiek”. Kerken denken onderling anders over oorlog, politiek, huwelijk, seksualiteit, rijkdom, geestelijke ambten en tal van andere onderwerpen.

Maar de vraag is of al die opvattingen werkelijk op het onderwijs van Christus zijn gebaseerd. Jezus sprak niet over verschillende waarheden voor verschillende kerkgenootschappen. Hij bad dat zijn volgelingen één zouden zijn. — Johannes 17:20-23.

Paulus schreef:

„Eén lichaam en één geest, (...) één Heer, één geloof, één doop.” — Efeziërs 4:4, 5.

Volgens de Bijbel zou er dus één christelijke morele maatstaf moeten zijn. De verdeeldheid ontstaat wanneer kerkelijke tradities, filosofieën, politieke belangen of veranderende maatschappelijke opvattingen boven Gods Woord worden gesteld.

Een duidelijk voorbeeld is oorlog. Jezus leerde zijn volgelingen hun vijanden lief te hebben. — Mattheüs 5:44. Hij zei ook: „Allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard omkomen.” — Mattheüs 26:52.

De eerste christenen vormden een internationale broederschap. Het zou daarom ondenkbaar zijn dat christenen uit verschillende landen elkaar op bevel van hun regering zouden doden. Jezus zei dat zijn discipelen vooral herkenbaar zouden zijn aan hun onderlinge liefde. — Johannes 13:34, 35.

Waarom wijzen mensen God af?

Daar kunnen verschillende redenen voor bestaan. Sommige mensen geloven eenvoudig niet dat God bestaat. Anderen hebben moeite met bepaalde Bijbelse maatstaven. Weer anderen verwerpen niet zozeer God, maar het beeld dat religieuze instellingen van hem hebben gegeven.

Denk bijvoorbeeld aan:

godsdienstoorlogen;
kindermisbruik en het verbergen daarvan;
politieke machtsuitoefening;
het vergaren van grote rijkdom;
dreiging met eeuwige pijniging;
discriminatie en hardvochtige veroordeling.

Het is begrijpelijk dat mensen hierdoor van religie vervreemd raken. Maar misbruik van Gods naam bewijst niet dat God zelf verkeerd is. Het kan juist betekenen dat religieuze organisaties hem verkeerd hebben voorgesteld.

Jezus waarschuwde dat mensen slechte dingen in zijn naam zouden doen, terwijl hij hen niet als zijn volgelingen erkende. — Mattheüs 7:21-23.

We moeten daarom voorzichtig zijn met het beoordelen van de beweegredenen van individuele mensen. Alleen God kan het hart volledig zien. — 1 Samuël 16:7.

Passen Bijbelse waarden nog in onze tijd?

De Bijbel voorspelde dat Gods maatstaven in „de laatste dagen” steeds minder populair zouden worden. Mensen zouden zichzelf en genoegens meer liefhebben dan God en toch soms „een schijn van toewijding aan God” bezitten. — 2 Timotheüs 3:1-5.

Paulus voorzegde ook:

„Er komt een tijd dat ze niet naar het gezonde onderwijs zullen luisteren, maar zich zullen omringen met leraren die hun oren strelen.” — 2 Timotheüs 4:3, 4.

Dat een Bijbelse waarde niet meer bij de moderne samenleving lijkt te passen, bewijst dus niet dat die waarde verkeerd is. Het kan ook betekenen dat de samenleving zich van Gods maatstaven verwijdert.

Tegelijkertijd mogen christenen nooit hard, zelfrechtvaardig of liefdeloos worden. Jezus veroordeelde zonde, maar behandelde mensen met waardigheid en mededogen. Christelijke waarheid zonder liefde wordt hard; liefde zonder waarheid verliest haar richting. Beide zijn nodig. — Efeziërs 4:15.

Mijn conclusie is daarom dat niet Gods morele maatstaven verouderd zijn. Wat kan en moet verdwijnen, zijn menselijke kerkregels, tradities en gedragingen die ten onrechte als christelijk worden voorgesteld.

De moderne samenleving zal blijven veranderen. Gods Woord verandert niet. Volgens 1 Johannes 2:17 gaat deze wereld met haar verlangens voorbij, „maar wie de wil van God doet, blijft voor eeuwig”.

[opzoek]

Volgens mij worden hier twee verschillende vragen door elkaar gehaald:

Erkennen christenen het Oude Testament als geïnspireerde Schrift?
Staan christenen nog onder het wetsverbond dat God met Israël sloot?

Op de eerste vraag antwoordt de Bijbel duidelijk bevestigend. Paulus schreef:

„De hele Schrift is door God geïnspireerd en nuttig om te onderwijzen, terecht te wijzen, dingen recht te zetten en te corrigeren.”
— 2 Timotheüs 3:16.

Toen Paulus dit schreef, bestond het grootste deel van de beschikbare „Schrift” uit wat wij nu het Oude Testament noemen. Ook schreef hij:

„Alles wat vroeger werd geschreven, werd tot ons onderricht geschreven.” — Romeinen 15:4.

De eerste christenen verwierpen het Oude Testament dus niet als waardeloos of gezagloos. Jezus en de apostelen verwezen er voortdurend naar.

Maar dat betekent niet dat christenen nog onder de wet van Mozes staan. Het wetsverbond was gesloten met het volk Israël. De tien geboden maakten deel uit van dat verbond en stonden daar niet als een afzonderlijke, losstaande wet boven.

Paulus spreekt in 2 Korinthiërs 3:7 over „de wet die met letters in stenen was gegrift”. Dat kan moeilijk op iets anders slaan dan op de tien geboden. Vervolgens zegt hij dat die regeling tijdelijk was en zou verdwijnen. — 2 Korinthiërs 3:7-11.

Hebreeën 8:13 zegt over het nieuwe verbond:

„Door over ‘een nieuw verbond’ te spreken, heeft hij het vorige verouderd gemaakt.”

Christenen staan daarom niet onder de tien geboden als het wettelijke verbond van Mozes. Zij staan onder „de wet van de Christus”.
— Galaten 6:2; 1 Korinthiërs 9:21.

Dat betekent echter niet dat christenen nu vrij zijn om te moorden, stelen, liegen of overspel te plegen. Vrijwel alle morele beginselen uit de tien geboden worden in het onderwijs van Jezus en de apostelen opnieuw bevestigd. Bijvoorbeeld:

geen afgoderij — 1 Korinthiërs 10:14;
geen moord — 1 Johannes 3:15;
geen overspel — Hebreeën 13:4;
niet stelen — Efeziërs 4:28;
niet liegen — Efeziërs 4:25;
niet hebzuchtig zijn — Kolossenzen 3:5;
ouders eren — Efeziërs 6:1-3.

Het sabbatsgebod wordt christenen daarentegen nergens als verplichting opgelegd. Paulus schreef juist dat niemand een christen mocht veroordelen wegens het wel of niet onderhouden van een sabbat. — Kolossenzen 2:16, 17; Romeinen 14:5.

Jezus bracht de morele kern van Gods wet als volgt onder woorden:

„Je moet Jehovah, je God, liefhebben met je hele hart” en: „Je moet je naaste liefhebben als jezelf.” — Mattheüs 22:37-40.

Paulus zei daarom dat liefde de wet vervult. Wie zijn medemens werkelijk liefheeft, zal hem niet vermoorden, bestelen, bedriegen of zijn huwelijk aantasten. — Romeinen 13:8-10.

De conclusie hoeft dus niet arbitrair te zijn. De Bijbel maakt zelf het onderscheid:

het Oude Testament blijft geïnspireerd en leerzaam;
het wetsverbond met Israël, inclusief de tien geboden als wettelijke codificatie, is niet meer bindend;
de morele beginselen ervan gelden nog steeds voor zover ze deel uitmaken van het onderwijs van Christus.

Christelijke waarden zijn dus niet simpelweg gelijk aan „onder de tien geboden staan”. De maatstaf voor christenen is het volledige onderwijs van Jezus Christus. Dat onderwijs gaat op sommige punten zelfs verder dan alleen het uiterlijke verbod. Jezus veroordeelde niet alleen moord, maar ook haat; niet alleen overspel, maar ook het bewust voeden van verkeerde verlangens. — Mattheüs 5:21, 22, 27, 28.

Het Oude Testament heeft voor christenen daarom beslist gezag als Gods geïnspireerde Woord, maar niet iedere wet die destijds aan Israël werd gegeven, is automatisch een gebod voor christenen.

[opzoek]

Dat de tien geboden van oudsher binnen de grote kerken als gezaghebbend werden beschouwd, klopt. Zowel in het katholicisme als in veel protestantse stromingen hebben ze een belangrijke plaats behouden.

Maar voor de Bijbelse vraag is kerkelijke traditie uiteindelijk niet beslissend. De vraag blijft: wat zeggen Jezus en de apostelen zelf over de wet van Mozes?

De uitspraak dat Jezus eenvoudigweg alle geboden afschafte en ze verving door:

„Heb God lief boven alles en uw naaste als uzelf”

is niet helemaal juist.

Die twee geboden waren namelijk niet nieuw. Ze stonden al in de wet van Mozes:

liefde voor God — Deuteronomium 6:5;
liefde voor de naaste — Leviticus 19:18.

Jezus citeerde dus uit het Oude Testament. Hij zei vervolgens:

„Aan deze twee geboden hangt de hele Wet en de Profeten.” — Mattheüs 22:40.

Hij zei niet dat de honderden bepalingen van de wet eenvoudig tot twee voorschriften werden teruggebracht. Hij wees op het beginsel waarop de gehele wet rustte. Wie God werkelijk liefhad, zou geen afgoden aanbidden. Wie zijn naaste werkelijk liefhad, zou hem niet vermoorden, bestelen, bedriegen of zijn huwelijk aantasten.

Jezus schafte de wet tijdens zijn leven niet af

Jezus werd als Jood „onder de wet” geboren. — Galaten 4:4. Tijdens zijn aardse leven hield hij de wet en zei hij:

„Denk niet dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om af te schaffen, maar om te vervullen.” — Mattheüs 5:17.

„Vervullen” is echter niet hetzelfde als de wet voor altijd ongewijzigd laten voortbestaan. Jezus vervulde ook profetieën. Nadat een profetie vervuld is, blijft ze als Gods Woord waardevol, maar men wacht niet meer op dezelfde vervulling.

Jezus vervulde de wet volmaakt en bracht het offer waarnaar de dierenoffers vooruitwezen. Door zijn dood werd het oude wetsverbond beëindigd en kon het nieuwe verbond in werking treden. — Lukas 22:20; Hebreeën 9:15-17.

Paulus schreef daarom:

„Christus is het einde van de wet, zodat iedereen die geloof toont rechtvaardigheid kan verkrijgen.” — Romeinen 10:4.

En:

„Nu zijn we ontslagen van de wet.” — Romeinen 7:6.

Dat betekent niet dat de wet slecht was. Paulus noemt haar „heilig, rechtvaardig en goed”. — Romeinen 7:12. Maar zij was gegeven aan Israël en had een tijdelijk doel: mensen bewust maken van zonde en hen naar Christus leiden. — Galaten 3:19, 24, 25.

De tien geboden vormden een onderdeel van dat verbond

De tien geboden stonden niet los van de rest van de wet. De Bijbel noemt de stenen tafelen zelfs „de tafelen van het verbond”. — Deuteronomium 9:9, 11.

Paulus verwijst naar de bepalingen die „met letters in stenen waren gegrift” en zegt dat die regeling zou verdwijnen. — 2 Korinthiërs 3:7-11.

Daarom kan men niet zeggen: de offerwetten zijn afgeschaft, maar de stenen tafelen vormen nog steeds letterlijk het wettelijke verbond waaronder christenen staan. De Bijbel maakt die verdeling zelf niet op die manier.

Dat wordt ook zichtbaar bij het sabbatsgebod. Het vierde gebod verplichtte Israël de zevende dag, onze zaterdag, als sabbat te onderhouden. Toch vieren de meeste kerken de zondag en niet de Bijbelse zevendedagssabbat. Paulus schreef bovendien:

„Laat niemand jullie oordelen om wat jullie eten en drinken of om de viering van een feestdag, de nieuwemaan of een sabbat.” — Kolossenzen 2:16.

Als de tien geboden als onveranderd wettelijk geheel bindend zijn, zou ook het sabbatsgebod letterlijk moeten worden onderhouden.

Betekent dit dat christenen zonder geboden leven?

Nee. Christenen staan niet zonder wet. Paulus zegt dat hij „onder de wet van Christus” stond. — 1 Korinthiërs 9:21; Galaten 6:2.

Jezus en de apostelen bevestigden de morele inhoud van bijna alle tien geboden opnieuw. Moord, afgoderij, overspel, diefstal, leugen en hebzucht worden in de christelijke geschriften uitdrukkelijk veroordeeld.

Die zaken zijn voor een christen dus niet verkeerd omdat hij nog onder het verbond van Mozes staat, maar omdat ze in strijd zijn met de wet van Christus en met liefde voor God en de naaste.

Jezus gaf zijn volgelingen bovendien een „nieuw gebod”:

„Zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten ook jullie elkaar liefhebben.” — Johannes 13:34.

Het nieuwe zat niet in het enkele feit dat zij liefde moesten tonen. Dat stond al in de oude wet. Jezus’ zelfopofferende liefde werd nu hun maatstaf.

Spreken de Bijbelteksten elkaar tegen?

Op het eerste gezicht kan „ik ben niet gekomen om de wet af te schaffen” botsen met „we zijn ontslagen van de wet”. Maar wanneer we rekening houden met het tijdstip en het verbond, hoeft er geen tegenspraak te bestaan.

Tijdens zijn leven stond Jezus onder de wet en hield hij die volmaakt.
Door zijn dood vervulde hij de wet en bracht hij het nieuwe verbond tot stand.
Daarna stonden zijn volgelingen niet meer onder de wet van Mozes, maar onder de wet van Christus.

Ook Handelingen 15 is veelzeggend. Toen de apostelen bespraken welke verplichtingen aan niet-Joodse christenen moesten worden opgelegd, eisten zij niet dat zij zich moesten laten besnijden of de hele wet van Mozes moesten onderhouden. — Handelingen 15:5, 10, 19, 20, 28, 29.

Mijn conclusie is daarom:

Jezus heeft niet alle moraal afgeschaft en vervangen door twee vage liefdesregels. Hij vervulde het wetsverbond en bracht zijn volgelingen onder een nieuw verbond. De liefde voor God en de naaste vormt daarvan de grondslag, maar die liefde krijgt een concrete inhoud door het volledige onderwijs van Jezus en de apostelen.

De tien geboden blijven dus waardevol en leerzaam als onderdeel van Gods geïnspireerde Woord. Maar christenen staan niet onder de stenen tafelen als hun wettelijke verbond. Zij staan onder de veelomvattender wet van Christus.

[opzoek]

Daar ben ik het voor een belangrijk deel mee eens. Jezus introduceerde met die twee geboden geen nieuwe gedachte.

Hij citeerde Deuteronomium 6:5 en Leviticus 19:18:

„Je moet Jehovah, je God, liefhebben met je hele hart” en: „Je moet je naaste liefhebben als jezelf.” — Mattheüs 22:37-39.

Daarna zei hij:

„Aan deze twee geboden hangt de hele Wet en de Profeten.” — Mattheüs 22:40.

Deze twee geboden vervingen op dat moment dus niet de overige geboden. Ze vormden de grondslag en samenvatting ervan. Alle andere bepalingen moesten uiteindelijk voortkomen uit liefde voor God en de medemens.

Alleen zou ik niet zeggen dat uitsluitend de rituele wetten werden vervuld. Het Nieuwe Testament maakt zelf geen formele driedeling in rituele, burgerlijke en morele wetten. Het gehele wetsverbond was met Israël gesloten en werd door het nieuwe verbond vervangen.
— Jeremia 31:31-33; Hebreeën 8:6, 13.

Paulus schreef zelfs over de wet „die met letters in stenen was gegrift”.
— 2 Korinthiërs 3:7-11. Daarmee werden kennelijk de tien geboden bedoeld. Ook die behoorden dus tot het oude verbond.

Dat betekent uiteraard niet dat moord, diefstal, afgoderij, overspel of liegen voor christenen opeens waren toegestaan. Die zaken worden in het onderwijs van Jezus en de apostelen opnieuw verboden. Christenen staan niet zonder wet, maar onder „de wet van Christus”.
— 1 Korinthiërs 9:21; Galaten 6:2.

Het verschil is daarom:

christenen staan niet onder het wetsverbond van Mozes als bindend wetboek;
de morele beginselen ervan keren terug in het onderwijs van Christus;
liefde voor God en de naaste is geen vrijblijvende vervanging, maar de grondslag waarop concreet christelijk gedrag rust.

Romeinen 13:9, 10 verwoordt dat mooi. Paulus noemt verschillende geboden — geen overspel, moord, diefstal of hebzucht — en zegt vervolgens dat ze worden samengevat in: „Je moet je naaste liefhebben als jezelf.” Want liefde doet de naaste geen kwaad.

De wet van Christus is dus niet: „Alles mag zolang iemand het zelf maar liefde noemt.” Jezus en de apostelen leggen uit wat die liefde in de praktijk wel en niet toestaat.

Dat Jezus de wet heeft vervuld, betekent daarom niet dat hij alle morele grenzen liet vervallen. Het betekent dat het oude verbond zijn doel had bereikt en plaatsmaakte voor het nieuwe verbond, met Christus als wetgever en voorbeeld.

[modbreak Bonjour]
Ook hier geldt: Lees de richtlijnen van subforum "Levensbeschouwing"

[Mullog]

Gewoon uit nieuwsgierigheid, is er iemand die deze lappen tekst leest?