Flirten met God. Religiositeit zonder geloof.

[Tufkah]

https://www.bertaltena.com/flirten-met-god/

Het lijkt erop of voor Van der Velde geloof samenvalt met het aanhangen van bepaalde geloofsvoorstellingen. Maar dat is maar de helft van het verhaal, en .. de minst interessante helft zou ik zeggen.

In de theologie geldt het klassieke onderscheid tussen geloof als houding en geloof als inhoud (fides qua en fides quae). Volgens mij nog steeds een prima te hanteren begrippenpaar, omdat het een bepaalde verheldering geeft.
Bij houding kun je denken aan al die religieuze capriolen die Van der Velde ook beschrijft en voor een deel zelf gepraktiseerd heeft (islamitisch gebed, gebruik van psychedelica, mediteren in een eeuwenoude kerk). Bij inhoud aan de voorstellingen die daarmee gepaard gaan.
De clou is tweeledig. In de eerste plaats dat beide niet zonder elkaar kunnen. Elke houding bergt een inhoud in zich en omgekeerd. Het is dan ook de vraag wat je opschiet met termen als agelovig religieus?
Het tweede deel van de clou is, dat het een het ander nooit uitputtend kan omschrijven. Er blijft een onbenoembare kern of rest, die zich aan iedere begripsmatigheid onttrekt en die misschien wel de harde kern van wat religie en geloof is, uitmaakt.

In deze stelling kan ik me wel vinden. Dat wat zich aan iedere begripsmatigheid onttrekt (het numineuze) is de harde kern van religie en geloof.

[Tufkah]

https://www.bertaltena.com/koert-van-de ... n-met-god/

Dit is een recensie van het boek "Flirten met God" van godsdienstwetenschapper Koert van der Velde.

Veel mensen hebben volgens Van der Velde het geloof in God zoals je dat in de kerk krijgt voorgeschoteld met alle buitenissigheden die daarbij hoort, achter zich gelaten, maar voelen wel een behoefte aan religiositeit. Ze zijn gevoelig voor intentionaliteit en transcendentie. Intentionaliteit betekent in zijn studie, dat er meer is dan het toeval en dat er daarom achter de dingen die je overkomen een bedoeling zou kunnen zitten. Transcendentie is het besef dat er een werkelijkheid achter de werkelijkheid van alledag ligt. Hoewel die onkenbaar blijft, wordt ze op allerlei manieren verbeeld.

Er zit wel een storende fout in zijn begrip van "intentionaliteit". Godservaringen zin juist non-intentioneel. Maar daar moeten we maar even over heen stappen.

‘Geloof’ wordt bij hem vrij eenzijdig geassocieerd met het kritiekloos aannemen van een set waarheden. Maar geloof is meer. Het is tevens ook de manier waarop mensen zich verhouden tot dat wat hen overstijgt. Geloof uit zich in ritueel, in gebed, in allerlei religieuze praktijken waarbij het van minder belang is wat mensen daarvan vinden (of belijden), maar waarbij het gaat om het doen. Als je religiositeit en geloof zo sterk uit elkaar houdt, als Van der Velde doet, dan is de vraag wat je ermee opschiet om de bedoelde ervaringen van intentionaliteit en transcendentie religieus te willen blijven noemen.

Wat Van der Velde doet is chargerend, daar moeten we wel even doorheen prikken. Uiteraard zijn er gelovigen die kritiekloos een set waarheden aannemen, maar als de mens kennis maakt met numineuze, dan kan hij niet anders constateren dan dat die waarheden van het geloof ook waar zijn. Het numineuze kan het het Evangelie juist ondersteunen.

[Leon]

https://www.bertaltena.com/flirten-met-god/

Het lijkt erop of voor Van der Velde geloof samenvalt met het aanhangen van bepaalde geloofsvoorstellingen. Maar dat is maar de helft van het verhaal, en .. de minst interessante helft zou ik zeggen.

In de theologie geldt het klassieke onderscheid tussen geloof als houding en geloof als inhoud (fides qua en fides quae). Volgens mij nog steeds een prima te hanteren begrippenpaar, omdat het een bepaalde verheldering geeft.
Bij houding kun je denken aan al die religieuze capriolen die Van der Velde ook beschrijft en voor een deel zelf gepraktiseerd heeft (islamitisch gebed, gebruik van psychedelica, mediteren in een eeuwenoude kerk). Bij inhoud aan de voorstellingen die daarmee gepaard gaan.
De clou is tweeledig. In de eerste plaats dat beide niet zonder elkaar kunnen. Elke houding bergt een inhoud in zich en omgekeerd. Het is dan ook de vraag wat je opschiet met termen als agelovig religieus?
Het tweede deel van de clou is, dat het een het ander nooit uitputtend kan omschrijven. Er blijft een onbenoembare kern of rest, die zich aan iedere begripsmatigheid onttrekt en die misschien wel de harde kern van wat religie en geloof is, uitmaakt.

In deze stelling kan ik me wel vinden. Dat wat zich aan iedere begripsmatigheid onttrekt (het numineuze) is de harde kern van religie en geloof.

Als het numineuze (als inhoud) niet corrigeerbaar is, of niet onderzoekbaar, dan verdwijnt de houding van onderzoekend vertrouwen in dogma.

[Tufkah]

https://www.bertaltena.com/flirten-met-god/

Het lijkt erop of voor Van der Velde geloof samenvalt met het aanhangen van bepaalde geloofsvoorstellingen. Maar dat is maar de helft van het verhaal, en .. de minst interessante helft zou ik zeggen.

In de theologie geldt het klassieke onderscheid tussen geloof als houding en geloof als inhoud (fides qua en fides quae). Volgens mij nog steeds een prima te hanteren begrippenpaar, omdat het een bepaalde verheldering geeft.
Bij houding kun je denken aan al die religieuze capriolen die Van der Velde ook beschrijft en voor een deel zelf gepraktiseerd heeft (islamitisch gebed, gebruik van psychedelica, mediteren in een eeuwenoude kerk). Bij inhoud aan de voorstellingen die daarmee gepaard gaan.
De clou is tweeledig. In de eerste plaats dat beide niet zonder elkaar kunnen. Elke houding bergt een inhoud in zich en omgekeerd. Het is dan ook de vraag wat je opschiet met termen als agelovig religieus?
Het tweede deel van de clou is, dat het een het ander nooit uitputtend kan omschrijven. Er blijft een onbenoembare kern of rest, die zich aan iedere begripsmatigheid onttrekt en die misschien wel de harde kern van wat religie en geloof is, uitmaakt.

In deze stelling kan ik me wel vinden. Dat wat zich aan iedere begripsmatigheid onttrekt (het numineuze) is de harde kern van religie en geloof.

Als het numineuze (als inhoud) niet corrigeerbaar is, of niet onderzoekbaar, dan verdwijnt de houding van onderzoekend vertrouwen in dogma.

Dat klopt. Wie het geloof als een set van waarheden aanneemt (de dogma) , die zal bij aanraking van het numineuze het vertrouwen in dogma verliezen. Het numineuze (als inhoud) dient dan ook kritisch onder de loep te worden genomen door de mens. Daar komt het denkvermogen weer goed van pas.

[peda]

Ook het numineuze is in mijn optiek een dogma.
Daarmede ga ik niet glimlachend om met het "' numineuze "', maar reeds het wijden van enkele woorden aan het ""numineuze"" haalt een dogma binnenboord. Kortom razendsnel een dogma-bespreking. Niets op tegen overigens, maar een dogma wordt niet door iedereen op gelijke wijze gewaardeerd.
Transcendentie is Onkenbaar, de verbeelding ( het wijden van woorden ) van/ aan/over de transcendentie is een dogma.
Openbaring maakt voor de volgers het Transcendente Onkenbare wel voor de aardelingen kenbaar en dat kenbaar gemaakte wordt in een dogma gegoten. De Bron van Openbaring is dan weer bron voor verschil in visie.

[Tufkah]

Het numineuze kan per definitie geen dogma zijn, het is een niet-zintuigelijke ervaring. Het woord komt van het Latijnse numen. Numen betekent letterlijk 'goddelijke kracht' of 'een voelbare heilige aanwezigheid'. Ook de Bijbel geeft numineuze ervaringen weer. Efeziërs 3:19 rept over de volheid Gods die de kennis te boven gaat.

Dan kun je om je gelijk te gaan halen weer gaan schrijven dat Efeziërs 3:19 een dogma is, maar een dogma is een leerstelling of grondbeginsel dat door een religie, ideologie of organisatie als een onbetwistbare waarheid wordt beschouwd. Als je zo dan maar door kletst is de hele Bijbel een dogma.

[dingo]

Het numineuze kan per definitie geen dogma zijn, het is een niet-zintuigelijke ervaring. Het woord komt van het Latijnse numen. Numen betekent letterlijk 'goddelijke kracht' of 'een voelbare heilige aanwezigheid'. Ook de Bijbel geeft numineuze ervaringen weer. Efeziërs 3:19 rept over de volheid Gods die de kennis te boven gaat.

Dan kun je om je gelijk te gaan halen weer gaan schrijven dat Efeziërs 3:19 een dogma is, maar een dogma is een leerstelling of grondbeginsel dat door een religie, ideologie of organisatie als een onbetwistbare waarheid wordt beschouwd. Als je zo dan maar door kletst is de hele Bijbel een dogma.

Bepalen dat een niet-zintuigelijke ervaring per definitie geen dogma kan zijn is al een dogma (namelijk een niet aantoonbaar onderbouwde definitie die voor waar wordt gehouden).

[peda]

Het numineuze kan per definitie geen dogma zijn, het is een niet-zintuigelijke ervaring. Het woord komt van het Latijnse numen. Numen betekent letterlijk 'goddelijke kracht' of 'een voelbare heilige aanwezigheid'. Ook de Bijbel geeft numineuze ervaringen weer. Efeziërs 3:19 rept over de volheid Gods die de kennis te boven gaat.

Dan kun je om je gelijk te gaan halen weer gaan schrijven dat Efeziërs 3:19 een dogma is, maar een dogma is een leerstelling of grondbeginsel dat door een religie, ideologie of organisatie als een onbetwistbare waarheid wordt beschouwd. Als je zo dan maar door kletst is de hele Bijbel een dogma.

De bijbel is m.i. een combinatie van menselijk spreken over God en het Spreken van God Zelve ( Goddelijk Geïnspireerde Openbaring ).
Het is de exegese die een geloofsgroep volgt, die uitsluitsel geeft over dogma ( God Spreekt Zelve ) of geen dogma ( de mens spreekt over God ).
Openbaring wordt exclusief geleverd door God Zelve ( buiten de mens ) tot aan het diepste innerlijk van de mens zelve levert Openbaring ( esoterie ).
Vele bronnen die als Openbaring worden gezien. De Openbaring van beschouwer A is niet de Openbaring van beschouwer B; kortom geen uniformiteit inzake Openbaring.

[Tufkah]

Het numineuze kan per definitie geen dogma zijn, het is een niet-zintuigelijke ervaring. Het woord komt van het Latijnse numen. Numen betekent letterlijk 'goddelijke kracht' of 'een voelbare heilige aanwezigheid'. Ook de Bijbel geeft numineuze ervaringen weer. Efeziërs 3:19 rept over de volheid Gods die de kennis te boven gaat.

Dan kun je om je gelijk te gaan halen weer gaan schrijven dat Efeziërs 3:19 een dogma is, maar een dogma is een leerstelling of grondbeginsel dat door een religie, ideologie of organisatie als een onbetwistbare waarheid wordt beschouwd. Als je zo dan maar door kletst is de hele Bijbel een dogma.

Bepalen dat een niet-zintuigelijke ervaring per definitie geen dogma kan zijn is al een dogma (namelijk een niet aantoonbaar onderbouwde definitie die voor waar wordt gehouden).

Ik wil graag 2 Korintiërs 3:6 inbrengen: Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen Testaments, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de Geest maakt levend.

Het dogma doodt, maar de Geest maakt levend. Ik maak even een paralel naar jouw (of een willekeurig ander) eigen leven. De letterlijke betekenis (de feiten van jouw leven): Dat is de opeenvolging van gebeurtenissen die objectief vaststaan. Denk aan je geboortedatum, de werkplekken die je hebt vervuld, de plekken waar je woont en woonde , de dagelijkse routines. Dit is wat er feitelijk 'staat'.

Maar jouw leven naar de Geest, dat is de rode draad, de emotionele waarde, de lessen die je leert en al hebt geleerd, en de verbindingen die je legt tussen losse gebeurtenissen. Dit is wat er 'niet staat', maar wel aanwezig is voor wie beter kijkt naar zijn of haar eigen leven.

Wat de vraagstelling maakt tot: ben jij je geboortedatum, je beroepsinvulling en alle andere feiten van jouw leven? Of ben jij degene die van geboorte tot nu zich heeft ontwikkelt?

De feiten van jouw leven zijn op dogmatische wijze vastgelegd. Alles betreffende jouw leven kun je op zintuigelijke wijze vast leggen (denk aan foto's, video's enz). Maar is jouw liefde voor (eventueel) vrouw, kinderen, vrienden ook zintuigelijk vast te leggen? Is jouw geloof zintuigelijk vast te leggen?