fine tuning

[Bonjour]

Je hebt iets wat je niet goed begrijpt en het lijkt daarom heel ingewikkeld. Dus zeg je dat het op bovennatuurlijke wijze is ontstaan. En prompt heb je bewezen, uit je onkunde, dat er bovennatuurlijke verschijnselen bestaan. Het bestaan van God is dan nog maar een kleine stap.

[Dat_beloof_ik]

Afstemmen op God heeft zijn werking in de uiterlijke wereld. De mens tracht niet langer zijn eigen wil te doen, maar de wil van God. Dat is m.i. de leerweg welke de mens kan gaan. Het is de "eigen wil" welke de fine tuning in de weg staat. Daarom is het chaos in de wereld, men doet de wil van God niet, maar de eigen zin. Met als resultaat oorlog en andere ellende.

Hoe kan het dan dat er mensen zijn die in deze wereld wél fine tuning herkennen?

[Tufkah]

Afstemmen op God heeft zijn werking in de uiterlijke wereld. De mens tracht niet langer zijn eigen wil te doen, maar de wil van God. Dat is m.i. de leerweg welke de mens kan gaan. Het is de "eigen wil" welke de fine tuning in de weg staat. Daarom is het chaos in de wereld, men doet de wil van God niet, maar de eigen zin. Met als resultaat oorlog en andere ellende.

Hoe kan het dan dat er mensen zijn die in deze wereld wél fine tuning herkennen?

Die zijn verlost van het eigen willen.

[Leon]

Hoe kan het dan dat er mensen zijn die in deze wereld wél fine tuning herkennen?

Die zijn verlost van het eigen willen.

Zullen we eerst proberen de eigen wil niet alleen afhankelijk van zichzelf te laten zijn?

[Tufkah]

Die zijn verlost van het eigen willen.

Zullen we eerst proberen de eigen wil niet alleen afhankelijk van zichzelf te laten zijn?

De eigen wil is per definitie afhankelijk van het 'zichzelf'. De eigen wil dient de belangen van de persoon in kwestie. Eigen wil betekent dat het ego zichzelf als het centrale middelpunt van het bestaan beschouwt en zich vastklampt aan uiterlijke dingen, beelden en eigen verlangens.

Om het innerlijk leven te begrijpen dient deze corrupte verstaanswijze met de wereld te eindigen. Zodat de "begeerte der ogen" (zoals Christus dat noemt) uitdooft. Wachten op anderen lijkt me niet zinvol.

[Tufkah]

Je hebt iets wat je niet goed begrijpt en het lijkt daarom heel ingewikkeld. Dus zeg je dat het op bovennatuurlijke wijze is ontstaan. En prompt heb je bewezen, uit je onkunde, dat er bovennatuurlijke verschijnselen bestaan. Het bestaan van God is dan nog maar een kleine stap.

Dat is de verkeerde volgorde. Als je het leven niet begrijpt en om die reden God er aan toevoegt dan heb je zelf een reden verzonnen waarom God noodzakelijk is. Dan komen weer de ID / ET discussie's uit de la, want dan moet bewezen worden hoe God dat allemaal geregeld heeft. Voor je het weet ben je als gelovige aan het buikspreken voor God.

Terwijl de kwestie in de kern niet ingewikkeld hoeft te zijn. Overal buiten mij zie ik levensvormen. Dat is simpel en overzichtelijk. Maar het leven in mij (en in jou) is een onzichtbare realiteit.

Er zijn twee manieren om het leven te beschouwen. De confrontatie met het leven in de mens maakt dat de mens uiteindelijk niet meer om God heen kan. Kletsen over de andere manier van beschouwen (over levensvormen en hoe ze ontstaan zijn ) is gemakkelijk, je kan op je eigen ID of ET eilandje blijven.

[Leon]

Zullen we eerst proberen de eigen wil niet alleen afhankelijk van zichzelf te laten zijn?

De eigen wil is per definitie afhankelijk van het 'zichzelf'. De eigen wil dient de belangen van de persoon in kwestie. Eigen wil betekent dat het ego zichzelf als het centrale middelpunt van het bestaan beschouwt en zich vastklampt aan uiterlijke dingen, beelden en eigen verlangens.

Om het innerlijk leven te begrijpen dient deze corrupte verstaanswijze met de wereld te eindigen. Zodat de "begeerte der ogen" (zoals Christus dat noemt) uitdooft. Wachten op anderen lijkt me niet zinvol.

Er is een speeltuinmetafoor, die van de wip-wap, ga jezelf omhoog dan gaat de ander omlaag, en even later andersom. de afhankelijkheid is daar heel direct, de ander hoeft alleen af te zetten van de grond en jij gaat omlaag. De eigen wil is afhankelijk. Niet iedereen houdt van de wip-wap, sommigen zitten liever op een stille schommel. Maar de eigen wil kan op de wip-wap de hoogte niet vasthouden. Mijn voorstel is dan eigenlijk van speeltoestel te wisselen (geestelijk) en de eigen wil afhankelijk te zien van de ander en de zwaartekracht. Dan weet je, door te wip-wappen dat je wil een onderdeel is van meerdere willen, ook de zwaartekracht, en dat je de dynamiek niet helemaal zelf kunt bepalen. Op de schommel lijkt dat van wel, en daar kan je het bereik verkleinen door de zwaartekracht te laten winnen, zelfverloochening, maar leven is spelen.

[Tufkah]

De eigen wil is per definitie afhankelijk van het 'zichzelf'. De eigen wil dient de belangen van de persoon in kwestie. Eigen wil betekent dat het ego zichzelf als het centrale middelpunt van het bestaan beschouwt en zich vastklampt aan uiterlijke dingen, beelden en eigen verlangens.

Om het innerlijk leven te begrijpen dient deze corrupte verstaanswijze met de wereld te eindigen. Zodat de "begeerte der ogen" (zoals Christus dat noemt) uitdooft. Wachten op anderen lijkt me niet zinvol.

Er is een speeltuinmetafoor, die van de wip-wap, ga jezelf omhoog dan gaat de ander omlaag, en even later andersom. de afhankelijkheid is daar heel direct, de ander hoeft alleen af te zetten van de grond en jij gaat omlaag. De eigen wil is afhankelijk. Niet iedereen houdt van de wip-wap, sommigen zitten liever op een stille schommel. Maar de eigen wil kan op de wip-wap de hoogte niet vasthouden. Mijn voorstel is dan eigenlijk van speeltoestel te wisselen (geestelijk) en de eigen wil afhankelijk te zien van de ander en de zwaartekracht. Dan weet je, door te wip-wappen dat je wil een onderdeel is van meerdere willen, ook de zwaartekracht, en dat je de dynamiek niet helemaal zelf kunt bepalen. Op de schommel lijkt dat van wel, en daar kan je het bereik verkleinen door de zwaartekracht te laten winnen, zelfverloochening, maar leven is spelen.

Mijn beschouwingen zijn per definitie die van de ongedeeldheid vs de gedeeldheid. Als je daar eenmaal de smaak van te pakken heb ben je geïnteresseerd. Anders gezegd: de liefde van de Vader sluit niets of niemand uit. Het is de dwalende mens die de Vader uit sluit. (De zondeval) Binnen de liefde van de Vader blijkt ook dat de mens zelf aan verandering onderhevig is door diezelfde liefde. Het is de liefde van de Vader die het ego (ik, zelf, de eigen wil) doodt en de mens transformeert.

En dan blijkt dat net zoals het fysieke universum door natuurkundige wetten gefine-tuned wordt, het geestelijke universum door de liefde van de Vader gefine-tuned wordt. Er zijn geestelijke constanten welke die waarden hebben dat het een verhouding met God mogelijk maakt. Dan is God geen idee/overtuiging maar net zoveel realiteit als de wereld voor mij.

[J-W]

De eigen wil is per definitie afhankelijk van het 'zichzelf'. De eigen wil dient de belangen van de persoon in kwestie. Eigen wil betekent dat het ego zichzelf als het centrale middelpunt van het bestaan beschouwt en zich vastklampt aan uiterlijke dingen, beelden en eigen verlangens.

Om het innerlijk leven te begrijpen dient deze corrupte verstaanswijze met de wereld te eindigen. Zodat de "begeerte der ogen" (zoals Christus dat noemt) uitdooft. Wachten op anderen lijkt me niet zinvol.

Om voor mij onbekenden redenen zit het tussen je oren dat iedereen die jouw geloof niet deelt een natuurlijk (=verkeerd) mens is met een eigen (=verkeerde) wil.
Je zou je eens wat meer kunnen verdiepen in je naasten en ik voorspel dat je dan tot de ontdekking zal komen dat ongelovigen echt niet allemaal de "begeerte der ogen" navolgen.

[Leon]

Er is een speeltuinmetafoor, die van de wip-wap, ga jezelf omhoog dan gaat de ander omlaag, en even later andersom. de afhankelijkheid is daar heel direct, de ander hoeft alleen af te zetten van de grond en jij gaat omlaag. De eigen wil is afhankelijk. Niet iedereen houdt van de wip-wap, sommigen zitten liever op een stille schommel. Maar de eigen wil kan op de wip-wap de hoogte niet vasthouden. Mijn voorstel is dan eigenlijk van speeltoestel te wisselen (geestelijk) en de eigen wil afhankelijk te zien van de ander en de zwaartekracht. Dan weet je, door te wip-wappen dat je wil een onderdeel is van meerdere willen, ook de zwaartekracht, en dat je de dynamiek niet helemaal zelf kunt bepalen. Op de schommel lijkt dat van wel, en daar kan je het bereik verkleinen door de zwaartekracht te laten winnen, zelfverloochening, maar leven is spelen.

Mijn beschouwingen zijn per definitie die van de ongedeeldheid vs de gedeeldheid. Als je daar eenmaal de smaak van te pakken heb ben je geïnteresseerd. Anders gezegd: de liefde van de Vader sluit niets of niemand uit. Het is de dwalende mens die de Vader uit sluit. (De zondeval) Binnen de liefde van de Vader blijkt ook dat de mens zelf aan verandering onderhevig is door diezelfde liefde. Het is de liefde van de Vader die het ego (ik, zelf, de eigen wil) doodt en de mens transformeert.

En dan blijkt dat net zoals het fysieke universum door natuurkundige wetten gefine-tuned wordt, het geestelijke universum door de liefde van de Vader gefine-tuned wordt. Er zijn geestelijke constanten welke die waarden hebben dat het een verhouding met God mogelijk maakt. Dan is God geen idee/overtuiging maar net zoveel realiteit als de wereld voor mij.

de ongedeeldheid is als de schommel, er zijn nog andere manieren van spelen binnen de liefde van God, gedeeldheid ( de wip-wap) is ook een manier. De realiteit is spelen. De verhouding is niet anders.

[Bonjour]

Er zijn twee manieren om het leven te beschouwen. De confrontatie met het leven in de mens maakt dat de mens uiteindelijk niet meer om God heen kan.

Het lijkt mij een volkomen onnodige stap om God in het verhaal te betrekken. Leg uit: Welke stap van het beschouwen van het leven in de mens maakt God noodzakelijk?

[Tufkah]

Er zijn twee manieren om het leven te beschouwen. De confrontatie met het leven in de mens maakt dat de mens uiteindelijk niet meer om God heen kan.

Het lijkt mij een volkomen onnodige stap om God in het verhaal te betrekken. Leg uit: Welke stap van het beschouwen van het leven in de mens maakt God noodzakelijk?

Vanuit jouw positie bezien is dat logisch, jij beziet louter de levensvorm en niet het leven zelf. Het leven zelf is een innerlijke kracht welke voortdurend zichzelf ervaart. Maar door ons te richten op abstracte data buiten onszelf, raken we vervreemd van de werkelijke, intense ervaring van het leven zelf.

M.a.w. juist door de gerichtheid op levenvormen en hoe deze ja/nee ontstaan zijn verliezen we het contact met het leven zelf. Het ervaren van het leven i.p.v. praten en denken over de levensvorm.

[Bonjour]

Het lijkt mij een volkomen onnodige stap om God in het verhaal te betrekken. Leg uit: Welke stap van het beschouwen van het leven in de mens maakt God noodzakelijk?

Vanuit jouw positie bezien is dat logisch, jij beziet louter de levensvorm en niet het leven zelf. Het leven zelf is een innerlijke kracht welke voortdurend zichzelf ervaart. Maar door ons te richten op abstracte data buiten onszelf, raken we vervreemd van de werkelijke, intense ervaring van het leven zelf.

M.a.w. juist door de gerichtheid op levenvormen en hoe deze ja/nee ontstaan zijn verliezen we het contact met het leven zelf. Het ervaren van het leven i.p.v. praten en denken over de levensvorm.

Ik bestudeer het leven ook. Kijk naar andere levensvormen en naar de processen die in mij plaatsvinden. Ik heb nagedacht hoe bewustzijn kan werken. Ik heb niet alles opgelost, maar nergens zie ik een rol voor een god.

[Tufkah]

Vanuit jouw positie bezien is dat logisch, jij beziet louter de levensvorm en niet het leven zelf. Het leven zelf is een innerlijke kracht welke voortdurend zichzelf ervaart. Maar door ons te richten op abstracte data buiten onszelf, raken we vervreemd van de werkelijke, intense ervaring van het leven zelf.

M.a.w. juist door de gerichtheid op levenvormen en hoe deze ja/nee ontstaan zijn verliezen we het contact met het leven zelf. Het ervaren van het leven i.p.v. praten en denken over de levensvorm.

Ik bestudeer het leven ook. Kijk naar andere levensvormen en naar de processen die in mij plaatsvinden. Ik heb nagedacht hoe bewustzijn kan werken. Ik heb niet alles opgelost, maar nergens zie ik een rol voor een god.

Nadenken is nadenken over iets. Dan beschouw je bewustzijn van de buitenkant. Je denken maakt dan bewustzijn tot 'object'. Bij bewustzijn kan dat niet, want bij bewustzijn ben je je bewust van een 'object'. Hetzelfde geldt voor het begrip 'leven' , iedere levensvorm is in jouw denken/beschouwen 'object'.

Het innerlijke leven is geen object, het is momentaan. Het leven ervaart zichzelf als je het loskoppelt van al je ideeën over levensvorm(en). En in die zelfervaring kan de mens bemerken 'wat' leven is. Dat is verschillend van 'wie' er leeft (de levensvorm). In het bemerken van 'wat' leven is, is het helder dat leven zonder God niet kan bestaan.

Dat is een totaal verschillende benaderingswijze dan welke het denken voortbrengt. Als ik over mijzelf als levensvorm nadenk ben ik een Homo Sapiens en over de afstamming kan ik allerlei verhalen vertellen. (Waar of onwaar) In het momentane leven daarentegen, bemerk ik dat ik ieder moment weer geschapen wordt, want ik schep mijzelf niet, het 'gebeurd'.

Dat maakt een Schepper noodzakelijk, maar ook een Schepper welke niet gedacht kan worden. De letterlijk-lezende gelovige leest dat er toen (in den beginne) geschapen werd. De werkelijkheid is dat de Schepper het leven voortdurend schept. (Momentaan)

[Bonjour]

Nadenken is nadenken over iets. Dan beschouw je bewustzijn van de buitenkant. Je denken maakt dan bewustzijn tot 'object'. Bij bewustzijn kan dat niet, want bij bewustzijn ben je je bewust van een 'object'.

Ik denk ook veel na over software en alle stadia waar het in zit, hoe het zich uit. Maar dat het geen object.
Of je hanteert een hele andere definitie van object.

Bovendien ken je de rol van bewustzijn niet. Volgens mij is die nog steeds niet vastgesteld. Dus trek je conclusies die gebaseerd zijn op drijfzand. Je kan een eigen definitie verzinnen, maar dat maakt het niet beter.

[Tufkah]

Nadenken is nadenken over iets. Dan beschouw je bewustzijn van de buitenkant. Je denken maakt dan bewustzijn tot 'object'. Bij bewustzijn kan dat niet, want bij bewustzijn ben je je bewust van een 'object'.

Ik denk ook veel na over software en alle stadia waar het in zit, hoe het zich uit. Maar dat het geen object.
Of je hanteert een hele andere definitie van object.

Bovendien ken je de rol van bewustzijn niet. Volgens mij is die nog steeds niet vastgesteld.

Het bewustzijn is altijd gericht op iets buiten zichzelf. Op deze wijze kent de mens zichzelf ook als levensvorm. Deze gerichtheid zorgt er voor dat de mens zichzelf alleen als secundair wezen kent. In de fenomenologische reductie houdt de mens alles wat fenomenaal is in. (Een fenomeen is dat wat verschijnt, de levensvorm dus) Wat dan resteert (het restant) is het leven zelf.

Bovendien ken je de rol van bewustzijn niet. Volgens mij is die nog steeds niet vastgesteld.

De rol van bewustzijn is alleen intern vast te stellen. De wetenschap kan bewustzijn op geen enkele manier bestuderen omdat bewustzijn niet tot de objecten/fenomenen behoort. Hier zit ook de link met naastenliefde zoals Christus die predikt. Naastenliefde legt het brandpunt van bewustzijn bij "de ander" waardoor de mens kennis verkrijgt van de werking van bewustzijn. Dit brandpunt van bewustzijn kennen we onder de naam "aandacht".

Zelfkennis is alleen innerlijk te verwezenlijken en niet gehele toevallig is het dat het Evangelie hier over gaat. Naastenliefde kent geen beloningen in het hiernamaals, naastenliefde resulteert in zelfkennis welke geestelijk van aard is. Dat staat trouwens ook gewoon in de Bijbel.

[J-W]

.......... Naastenliefde kent geen beloningen in het hiernamaals, naastenliefde resulteert in zelfkennis welke geestelijk van aard is. Dat staat trouwens ook gewoon in de Bijbel.

Onzin, Voor jou had dit proces waarschijnlijk een geestelijke lading, voor een ongelovige is het vaak een sociaal leerproces. Jouw weg is daarom niet meer waardevol dan die van een ongelovige.

[peda]

Dat het heelal er is zoals het is, dat is een hard feit.
Dat bij andere natuurwetten het huidige heelal niet zou bestaan, is ook een met het weten per heden, een hard feit.
Waarom, waardoor of hoe door welke veroorzaking dan ook, bestaat dit bijzondere heelal met zijn eigen natuurwetten, waarin wij allen, met ons eigen bewustzijn, kunnen/ mogen leven.
Een grote hoeveelheid in mijn optiek best wel interessante inbreng rond het onderwerp is geleverd, dat zeer zeker, maar het vraagstuk is ondanks velerlei oplossings-suggesties nog steeds niet met Absolute Zekerheid opgelost. De empirie die een Juiste Oplossing garandeert, kan bij de aangeleverde oplossingen, niet meegeleverd worden.

[Inktvlam]

Ik heb nagedacht hoe bewustzijn kan werken. Ik heb niet alles opgelost, maar nergens zie ik een rol voor een god.
Bovendien ken je de rol van bewustzijn niet. Volgens mij is die nog steeds niet vastgesteld.

Bewustzijn is hartstikke echt, anders had je bovenstaande woorden niet eens kunnen schrijven.

Ik heb niet alles opgelost, maar nergens zie ik een rol voor een god.

Ik ben van mening dat de bewijzen voor het bestaan van God overweldigend zijn en dat we die bewijzen in de natuur, in de schepping, kunnen vinden.
Alle miljoenen soorten op aarde, in heden en verleden, waren in staat zichzelf voort te planten. Dat betekent een enorme onvoorstelbare doelgerichtheid. Bedenk dat vanuit een bevrucht eitje stapsgewijs een kind gebouwd moet worden, botje voor botje, orgaan voor orgaan. Daar is een intelligent doordacht stappenplan voor nodig.
Verder, Darwin is dood. Het bekende riedeltje: geen stamboom van het leven, geen geleidelijke ontwikkeling, maar explosief ontstaan (de Avalon explosie, Cambrische explosie, de Ordovicische explosie, bloemplant-explosie, zoogdieren-explosie en nog veel meer).
De genetische informatie, goed geordende informatie komt altijd van een intelligentie. In de digitale wereld draait alles om codes en informatie, allemaal afkomstig van intelligent denkwerk.

Bekijk de lezing van Michael Denton (46 minuten) (About the fitness of nature for mankind) over de geschiktheid van de natuur voor de mensheid, Nederlands ondertiteld. Als je geen zin hebt de hele video te bekijken, kun je beginnen bij het belang van water op 8.00. De rol en eigenschappen met betrekking tot water noemt Denton: absoluut verbazingwekkend en verbluffend en de krachtigste bewijzen voor ontwerp in de natuur. Verder spreekt hij in dezelfde video over de grote rol en het belang van zuurstof en het maken van vuur. Zonder dat laatste zou onze moderne maatschappij niet kunnen bestaan.
https://privilegedspecies.com/

[Peter79]

Uit het topic dat volgens mij over biologische evolutie zou moeten gaan:

Klopt. Of veel langzamer natuurlijk.

Dus misschien wel in het juiste tempo (wat dan weer in het fine-tuning topic besproken kan worden )

Wat me dan weer tot de vraag brengt: hoe wordt fine tuning afgebakend? Ik ken het niet als biologisch onderwerp, het is volgens mij iets van natuur- en sterrenkundigen.

[Bonjour]

Bewustzijn is hartstikke echt, anders had je bovenstaande woorden niet eens kunnen schrijven.

Dat bedoel ik niet. Ik ga ervan uit dat bewustzijn door de hersenen gevormd wordt. We kennen geen andere processen dan materialistische processen. Waarom de hersenen een soort terugkoppel mechanisme ontwikkeld hebben is mij onduidelijk. Volgens mij kan het onderbewuste prima zonder die terugkoppeling besluiten iets op een forum te typen.

[Mullog]

Uit het topic dat volgens mij over biologische evolutie zou moeten gaan:

Dus misschien wel in het juiste tempo (wat dan weer in het fine-tuning topic besproken kan worden )

Wat me dan weer tot de vraag brengt: hoe wordt fine tuning afgebakend? Ik ken het niet als biologisch onderwerp, het is volgens mij iets van natuur- en sterrenkundigen.

Ik heb werkelijk geen idee. Het was meer een kwinkslag richting fine-tuning. Zoiets als we zijn precies op een bepaald tijdstip ergens aangekomen omdat we precies de juiste snelheid om precies op dat tijdstip daar aan te komen. Dat is eigenlijk hoe ik over fine-tuning denk, het is zoals het is, daar is niks bijzonders aan.

[Bonjour]

Wat me dan weer tot de vraag brengt: hoe wordt fine tuning afgebakend? Ik ken het niet als biologisch onderwerp, het is volgens mij iets van natuur- en sterrenkundigen.

Dank dat je iets terugbrengt naar het juiste topic.
De grens tussen natuurkunde, scheikunde en biologie is minder scherp dan we vaak denken. Ik pestte een vriend die scheikunde studeerde regelmatig met de grap dat het toegepaste natuurkunde was. Scheikunde is erg afhankelijk van het atoommodel en dat is weer een gevolg van het natuurkundige quantumfysika. En biologie is weer afhankelijk van de scheikunde.
Punt blijft dat chemische processen sterk afhankelijk zijn van de waarde van gravitatieconstante en van de elementaire lading en vast nog een stuk meer. Dat is dus een stuk natuurkunde met gevolgen voor alles.

[Peter79]

Wat me dan weer tot de vraag brengt: hoe wordt fine tuning afgebakend? Ik ken het niet als biologisch onderwerp, het is volgens mij iets van natuur- en sterrenkundigen.

Ik heb werkelijk geen idee. Het was meer een kwinkslag richting fine-tuning. Zoiets als we zijn precies op een bepaald tijdstip ergens aangekomen omdat we precies de juiste snelheid om precies op dat tijdstip daar aan te komen. Dat is eigenlijk hoe ik over fine-tuning denk, het is zoals het is, daar is niks bijzonders aan.

Ik ken het onderwerp fine tuning alleen in deze context - Wikipedia: Het fijn afgestemde universum is de hypothese dat, omdat "leven zoals wij dat kennen" niet zou kunnen bestaan ​​als de natuurconstanten – zoals de lading van het elektron of de zwaartekrachtconstante – ook maar een klein beetje anders waren geweest, het universum specifiek afgestemd moet zijn op leven. In de praktijk wordt deze hypothese geformuleerd in relatie tot dimensieloze fysische constanten. Deze fysische constanten, parameters en beginvoorwaarden van het universum ten tijde van of rond de oerknal speelden een cruciale rol in het ontstaan ​​en de evolutie van leven. Er zijn ongeveer 31 fysische constanten in het standaardmodel van de deeltjesfysica en het standaardmodel van de kosmologie samen, en ze lijken een ongewone precisie te hebben.
https://en.wikipedia.org/wiki/Fine-tuned_universe

In tegenstelling tot de biologie, waar de vraag is hoe genetische variatie in de loop der tijd tot stand is gekomen, gaat het m.i. bij fine tuning om zaken die vanaf het begin van het heelal onveranderd zo zijn geweest.

[Bonjour]

Ik denk ook veel na over software en alle stadia waar het in zit, hoe het zich uit. Maar dat het geen object.
Of je hanteert een hele andere definitie van object.

Bovendien ken je de rol van bewustzijn niet. Volgens mij is die nog steeds niet vastgesteld.

Het bewustzijn is altijd gericht op iets buiten zichzelf. ...

Dat is een stelling van jou, maar je overtuigt mij niet. Ik denk na over de manier waarop ik denk. Dus is mijn bewustzijn bezig over mijn bewustzijn.