reïncarnatie, herbevlezing, vindt géén énkele grond in de leer van Boeddha

[Tufkah]

https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhi ... rgeboorte/


Wie Boeddha zegt, die zegt reïncarnatie. Tenminste, dat dacht ik altijd. Ik begreep dat nooit, als de Boeddha zegt dat er niet zoiets als een 'zelf' is, hoe kan er dan sprake zijn van reïncarnatie (opnieuw in het vlees komen)? Dat blijkt ook niet het geval te zijn.

Wedergeboorte staat meer bepaald voor het steeds opnieuw ‘worden’ (P. bhava), i.c. het voortdurende ontstaan en vergaan van het ‘ik’ door onze sankhara’s ( = ‘datgene wat ons bezielt’) van verlangen en van afkeer. Verlangen en afkeer zijn een rechtstreeks gevolg van onze onwetendheid ( = het niet willen, kunnen, durven zien) van de ware aard van de dingen.

Laat dit voor eens en altijd duidelijk zijn: reïncarnatie, herbevlezing, vindt géén énkele grond in de Buddhadhamma.

(Buddhadhamma (of Dharma) verwijst naar de leer van de Boeddha, de weg naar verlichting en het begrijpen van de werkelijkheid, met kernprincipes zoals de Vier Edele Waarheden, het Achtvoudige Pad, meditatie en de natuurlijke wetten van het universum, en is een essentieel onderdeel van het boeddhisme dat leidt tot het overwinnen van lijden. )

Degene die dit schrijft -Guy E. Dubois- behoort tot de grootste kenners van het vroeg-boeddhisme in het Nederlandse taalgebied. Hij combineert een virulente vrijzinnige levenshouding met een grote genegenheid voor de diepe inzichten van de Boeddha.

[Tufkah]

Voor de helderheid, ik ben geen boeddhist of een volgeling van de leer. Volgens mij is de stelling dat er geen 'zelf' is onjuist. Wel ben ik met de leer van Boeddha eens dat het 'zelf' (de natuurlijke mens) onderworpen is aan dwaling, onwetendheid en begeerte.

In mijn zienswijze is de boeddhistische leer een prima opstapje voor het echte werk: de leer zoals Jezus ons die heeft verkondigd.

[peda]

Natuurlijk bestaat er een "" zelf "" bij de mens, dat is de bewuste persoonlijkheid, de bewuste identificatie of hoe het mens-zijn ook uitgedrukt moge worden.
De mens als een onbewuste bewustzijns-zombie die door het leven trekt, bestaat niet. De mens is een wezen dat beschikt over een hoger als bij de dieren ontwikkeld bewustzijn. Het hoger-ontwikkeld bewustzijn kent talloze keuzeopties en bijgevolg vele zingevings-richtingen die gevolgd kunnen worden en de keuze van de gevolgde richting bepaalt (mede) de unieke persoonlijkheid.
Zowel de "geestelijke mens "" als de "' natuurlijke mens "" beschikken over een "' zelf "" alleen is de zingevings-richting die het "' zelf "" bij beiden zoekt een andere.
Juist de grote verschillen in gekozen zingevings-richting levert de forum-discussie inbreng.

[Tufkah]

Natuurlijk bestaat er een "" zelf "" bij de mens, dat is de bewuste persoonlijkheid, de bewuste identificatie of hoe het mens-zijn ook uitgedrukt moge worden.
De mens als een onbewuste bewustzijns-zombie die door het leven trekt, bestaat niet. De mens is een wezen dat beschikt over een hoger als bij de dieren ontwikkeld bewustzijn. Het hoger-bewustzijn kent vele zingevings-richtingen die gevolgd kunnen worden en de keuze van de gevolgde richting bepaalt mede de unieke persoonlijkheid.
Zowel de "geestelijke mens "" als de "' natuurlijke mens "" beschikken over een "' zelf "" alleen is de zingevings-richting die het "' zelf "" bij beiden zoekt een andere.
Juist de grote verschillen in gekozen zingevings-richting levert discussie inbreng.

De leer van de Boeddha bestaat uit onderzoek dat en waarom het 'zelf' niet bestaat.

https://www.dharmatoevlucht.nl/over-de- ... n-niemand/

De stelling is dat het vergankelijke geen 'zelf' kent. Iets waarover Paulus en Boeddha het onmiddellijk eens zouden zijn. In 2 Korintiërs 4:18 schrijft Paulus dat de zichtbare dingen tijdelijk zijn , en de onzichtbare eeuwig zijn. Alle (serieus te nemen) wijsheids-leraren onderwijzen dat, het probleem is echter dat ieder mens overtuigt is van zichzelf. Het alombekende "Ik denk, dus ik besta" van Descartes. De mens kent zichzelf alleen als de 'denker'. Maar waar ben je dan als je niet meer denkt?

Reïncarnatie-opvattingen echter (die in het boeddhisme wijd verbreid zijn) houden het 'zelf' juist in stand. Maar deze gezaghebbende leraar zegt dat Boeddha nooit reïncarnatie heeft onderwezen. Hetgeen ook logisch is als er geen 'zelf' is.

[peda]

Natuurlijk bestaat er een "" zelf "" bij de mens, dat is de bewuste persoonlijkheid, de bewuste identificatie of hoe het mens-zijn ook uitgedrukt moge worden.
De mens als een onbewuste bewustzijns-zombie die door het leven trekt, bestaat niet. De mens is een wezen dat beschikt over een hoger als bij de dieren ontwikkeld bewustzijn. Het hoger-bewustzijn kent vele zingevings-richtingen die gevolgd kunnen worden en de keuze van de gevolgde richting bepaalt mede de unieke persoonlijkheid.
Zowel de "geestelijke mens "" als de "' natuurlijke mens "" beschikken over een "' zelf "" alleen is de zingevings-richting die het "' zelf "" bij beiden zoekt een andere.
Juist de grote verschillen in gekozen zingevings-richting levert discussie inbreng.

De leer van de Boeddha bestaat uit onderzoek dat en waarom het 'zelf' niet bestaat.

https://www.dharmatoevlucht.nl/over-de- ... n-niemand/

De stelling is dat het vergankelijke geen 'zelf' kent. Iets waarover Paulus en Boeddha het onmiddellijk eens zouden zijn. In 2 Korintiërs 4:18 schrijft Paulus dat de zichtbare dingen tijdelijk zijn , en de onzichtbare eeuwig zijn. Alle (serieus te nemen) wijsheids-leraren onderwijzen dat, het probleem is echter dat ieder mens overtuigt is van zichzelf. Het alombekende "Ik denk, dus ik besta" van Descartes. De mens kent zichzelf alleen als de 'denker'. Maar waar ben je dan als je niet meer denkt?

Reïncarnatie-opvattingen echter (die in het boeddhisme wijd verbreid zijn) houden het 'zelf' juist in stand. Maar deze gezaghebbende leraar zegt dat Boeddha nooit reïncarnatie heeft onderwezen. Hetgeen ook logisch is als er geen 'zelf' is.

Een hogere vorm van bewustzijn dat geen "' zelf "" kent, daar ga ik zoals mijn eerdere inbreng blijkt niet in mee.
Zelf-bewustzijn ontkennen is voor mij geen serieuze benadering van het thema. Bij zelfbewustzijn herkent een bewust zelf zichzelf, onder andere zelven en weet/ begrijpt dat het op aarde in een stoffelijke outfit ( lichaam ) rondloopt en filosofeert zelve over het mogelijke bedoelingen waarom op aarde door het zelf wordt rondgelopen. Een vlieg heeft geen zelf, of het vliegen-zelf is niet-waarneembaar, daarom is er ook verschil tussen een mens en een vlieg. Wat de kern is van het "" zelf "" daarover lopen de visies wel stevig uiteen, van een door God geschapen ziel, een emanatie-atman tot een specifiek in de hersenen werkzaam neuronen-netwerk. Het zelf is bij mij derhalve geen illusie ( zinsbegoocheling ).
""Zelf""" houd ik mij veel bezig met het "" zelf "", omdat voor mij het "' zelf "" geen illusie is.
Aan echte illusies ga ik snel voorbij.

[Tufkah]

De leer van de Boeddha bestaat uit onderzoek dat en waarom het 'zelf' niet bestaat.

https://www.dharmatoevlucht.nl/over-de- ... n-niemand/

De stelling is dat het vergankelijke geen 'zelf' kent. Iets waarover Paulus en Boeddha het onmiddellijk eens zouden zijn. In 2 Korintiërs 4:18 schrijft Paulus dat de zichtbare dingen tijdelijk zijn , en de onzichtbare eeuwig zijn. Alle (serieus te nemen) wijsheids-leraren onderwijzen dat, het probleem is echter dat ieder mens overtuigt is van zichzelf. Het alombekende "Ik denk, dus ik besta" van Descartes. De mens kent zichzelf alleen als de 'denker'. Maar waar ben je dan als je niet meer denkt?

Reïncarnatie-opvattingen echter (die in het boeddhisme wijd verbreid zijn) houden het 'zelf' juist in stand. Maar deze gezaghebbende leraar zegt dat Boeddha nooit reïncarnatie heeft onderwezen. Hetgeen ook logisch is als er geen 'zelf' is.

Een hogere vorm van bewustzijn dat geen "' zelf "" kent, daar ga ik zoals mijn eerdere inbreng blijkt niet in mee.
Zelf-bewustzijn ontkennen is voor mij geen serieuze benadering van het thema. Bij zelfbewustzijn herkent een bewust zelf zichzelf, onder andere zelven en weet/ begrijpt dat het op aarde in een stoffelijke outfit ( lichaam ) rondloopt en filosofeert zelve over het mogelijke bedoelingen waarom op aarde door het zelf wordt rondgelopen. Een vlieg heeft geen zelf, of het vliegen-zelf is niet-waarneembaar, daarom is er ook verschil tussen een mens en een vlieg. Wat de kern is van het "" zelf "" daarover lopen de visies wel stevig uiteen, van een door God geschapen ziel, een emanatie-atman tot een specifiek in de hersenen werkzaam neuronen-netwerk. Het zelf is bij mij derhalve geen illusie ( zinsbegoocheling ).
""Zelf""" houd ik mij veel bezig met het "" zelf "", omdat voor mij het "' zelf "" geen illusie is.
Aan echte illusies ga ik snel voorbij.

Het is dan ook aan vrijwel niemand besteedt, het geloof in het zintuigelijke zelf wat zich onderscheidt van de andere zelven is te sterk.

[Dat_beloof_ik]

Wie Boeddha zegt, die zegt reïncarnatie. Tenminste, dat dacht ik altijd.

Dan had je dat fout, is er binnen het boeddhisme sprake van wedergeboorte; er is geen ziel of zo die overgaat.
Een ander begrip dus van wedergeboorte dan dat onder christenen leeft.
Die schrijver zegt dus niets nieuws, alleen had jij het boeddhisme verkeerd begrepen.

Reïncarnatie-opvattingen echter (die in het boeddhisme wijd verbreid zijn) houden het 'zelf' juist in stand. Maar deze gezaghebbende leraar zegt dat Boeddha nooit reïncarnatie heeft onderwezen. Hetgeen ook logisch is als er geen 'zelf' is.

Dan heb je dat dus verkeerd begrepen. Reïncarnatie, in die zin dat er iets (een ziel) behouden blijft en overgaat naar een nieuwe mens, is helemaal niet wijd verspreid in het boeddhisme. In het hindoeïsme is dat anders, daar gaat men uit van een onsterfelijke ziel.

[Tufkah]

Wie Boeddha zegt, die zegt reïncarnatie. Tenminste, dat dacht ik altijd.

Dan had je dat fout, is er binnen het boeddhisme sprake van wedergeboorte. Er is geen ziel of zo die overgaat.
Die schrijver zegt dus niets nieuws, alleen had jij het boeddhisme verkeerd begrepen.

Ik citeer de auteur:

Wedergeboorte staat meer bepaald voor het steeds opnieuw ‘worden’ (P. bhava), i.c. het voortdurende ontstaan en vergaan van het ‘ik’ door onze sankhara’s ( = ‘datgene wat ons bezielt’) van verlangen en van afkeer.

Wat de auteur zegt is dat het 'ik' steeds ontstaat en vergaat, maar zoiets als reïncarnatie is in het geheel niet aan de orde. De auteur zegt wel degelijk iets nieuws, reïncarnatie als in herbevlezing is een gangbare opvatting binnen het boeddhisme.


https://nl.wikipedia.org/wiki/Wedergebo ... oeddhisme)

Wedergeboorte is een boeddhistisch concept dat verwijst naar het opnieuw plaatsvinden van geboorte na de dood. In het boeddhisme maakt wedergeboorte deel uit van samsara, de cyclus van dood en wedergeboorte zonder begin en zonder eind. Indien iemand verlicht is en het nirwana bereikt heeft, vindt er na het overlijden geen wedergeboorte plaats maar parinibbana.

[Dat_beloof_ik]

Dan had je dat fout, is er binnen het boeddhisme sprake van wedergeboorte. Er is geen ziel of zo die overgaat.
Die schrijver zegt dus niets nieuws, alleen had jij het boeddhisme verkeerd begrepen.

Ik citeer de auteur:

Wedergeboorte staat meer bepaald voor het steeds opnieuw ‘worden’ (P. bhava), i.c. het voortdurende ontstaan en vergaan van het ‘ik’ door onze sankhara’s ( = ‘datgene wat ons bezielt’) van verlangen en van afkeer.

Wat de auteur zegt is dat het 'ik' steeds ontstaat en vergaat, maar zoiets als reïncarnatie is in het geheel niet aan de orde. De auteur zegt wel degelijk iets nieuws, reïncarnatie als in herbevlezing is een gangbare opvatting binnen het boeddhisme.


https://nl.wikipedia.org/wiki/Wedergebo ... oeddhisme)

Wedergeboorte is een boeddhistisch concept dat verwijst naar het opnieuw plaatsvinden van geboorte na de dood. In het boeddhisme maakt wedergeboorte deel uit van samsara, de cyclus van dood en wedergeboorte zonder begin en zonder eind. Indien iemand verlicht is en het nirwana bereikt heeft, vindt er na het overlijden geen wedergeboorte plaats maar parinibbana.

Dat laatste zeg ik toch? Boeddhisme kent wel wedergeboorte maar geen reincarnatie. De wedergeboorte is inderdaad onderdeel van de samsara (cyclus van geboren worden, dood gaan en wedergeboorte),
Jij haalt wedergeboorte en reincarnatie zoals dat in het westen wordt gebruikt, door elkaar met de definities er van in het boeddhisme en hindoeisme.
Anders kan je nooit het verkeerde idee hebben dat reïncarnatie of herbevlezing onderdeel uitmaakt van het boeddhisme. Daar is niets dat overgaat en herbevleesd wordt.
De auteur is duidelijk en hij heeft gelijk als hij zegt:

Laat dit voor eens en altijd duidelijk zijn: reïncarnatie, herbevlezing, vindt géén énkele grond in de Buddhadhamma.

[Tufkah]

Ik citeer de auteur:



Wat de auteur zegt is dat het 'ik' steeds ontstaat en vergaat, maar zoiets als reïncarnatie is in het geheel niet aan de orde. De auteur zegt wel degelijk iets nieuws, reïncarnatie als in herbevlezing is een gangbare opvatting binnen het boeddhisme.


https://nl.wikipedia.org/wiki/Wedergebo ... oeddhisme)

Dat laatste zeg ik toch? Boeddhisme kent wel wedergeboorte maar geen reincarnatie. De wedergeboorte is inderdaad onderdeel van de samsara (cyclus van geboren worden, dood gaan en wedergeboorte),
Jij haalt wedergeboorte en reincarnatie zoals dat in het westen wordt gebruikt, door elkaar met de definities er van in het boeddhisme en hindoeisme.
Anders kan je nooit het verkeerde idee hebben dat reïncarnatie of herbevlezing onderdeel uitmaakt van het boeddhisme. Daar is niets dat overgaat en herbevleesd wordt.
Het onderstreepte, waarvan jij beweert dat de auteur dat zegt, zegt hij juist niet.
Hij zegt:

Excuus, maar we moeten wel bij de les blijven.

In de Veda’s en Upanishads verstond men onder samsara de reïncarnatie van de wezens. De herbevlezing. De zielsverhuizing. Het is de opvatting dat het niet-lichamelijke deel (de ziel; de geest; het bewustzijn) van een levend wezen na de dood niet eindigt maar steeds opnieuw in een ander levend wezen geboren wordt. Wedergeboren wordt.

In het hindoeïsme is er wél sprake van reïncarnatie. (De Veda’s en Upanishads zijn afkomstig uit het hindoeïsme.)

[Dat_beloof_ik]

In het hindoeïsme is er wél sprake van reïncarnatie. (De Veda’s en Upanishads zijn afkomstig uit het hindoeïsme.)

Dat zeg ik. En in het boeddhisme is dat niet het geval.
Jij dacht dat het wel zo was en daar zit je er dus naast (ook hier weer...)

Wie Boeddha zegt, die zegt reïncarnatie. Tenminste, dat dacht ik altijd.

[Leon]

wedergeboorte met een soort besef dat is reincarnatie want het besef is dan de ziel, ik denk dat het besef van erfzonde echter nog anders kan zijn