Reizigers Tafelgesprekken

[Yours]

We kunnen natuurlijk allerlei definities vast knopen aan naastenliefde en ja/nee gaan redeneren wat er wel of niet onder valt. Maar daadwerkelijke naastenliefde (de ander als uitnemender achten dan mijzelf Filippenzen 2:3-4) brengt een verandering in de menselijke geest teweeg. Deze verandering heeft een rechtstreeks verband met de zelfverloochening/zelfontlediging. Dat is het gaan van de Weg.

Jij, Paulus en P. Strootman konden die weg terug nog vinden.

Wat mij opvalt is het verschil tussen Lucas 6: 31, de uitspraak van Jezus en Filippenzen 2:3-4. Jezus en Paulus zeggen niet hetzelfde. In Lucas 6: 31 is de mens een handelaar (positieve theologie): ik behandel jou zoals ik zelf behandeld wens te worden. In Filippenzen 2:3-4 is de mens een niet-handelaar (negatieve theologie) : Ik acht jou als uitnemender dan mijzelf.

Zolang men Lucas 6: 31 volgt gebeurd er in de menselijke geest niks, handelen doet niks veranderen, want het ego is van nature al een handelaar. Volgt men Filippenzen 2:3-4 dan gebeurd er wel wat in de menselijke geest, de mens ontdekt dat het eigen bewustzijn een richting heeft. (Ook wel bekend als 'aandacht'). En dat is een noodzakelijkheid om de zelfverloochening tot stand te brengen en tot de liefde van de Vader te komen. (En nog veel meer uiteraard)

Ik vind het bijzonder dat Paulus in feite Jezus tegenspreekt. Maar de historische werkelijkheid is natuurlijk dat de brief aan de Filippenzen eerder is geschreven dan het Lucas Evangelie. En Paulus schreef uit eigen zelfkennis, uit zijn eigen leven, waar Lucas schreef vanuit overgeleverde quotes van Jezus.

Als het gaan van de negatieve weg waar Paulus over spreekt een doodlopende weg is gebleken te zijn, staat er nog maar één weg open: die van de positieve theologie om op die manier tot Christus te komen. Uiteindelijk begrijp je dan zowel de positieve als de negatieve theologie.

[Dat_beloof_ik]

Zoals Reiziger stelt, is dit niet altijd hetzelfde.
Ik hoop ook voor jou dat je voor jezelf grenzen stelt.
Regelmatig blijkt een situatie waarbij mensen denken in dienst te leven vóór anderen,
te zijn veranderd in een situatie waarbij ze worden misbruikt dóór anderen.
Als jij bv je geld, huis, vrienden en familie kwijt bent, dan is de kans behoorlijk groot dat er sprake is van het laatste.

Dag DBI,

Zie mijn bericht aan Reiziger.

Je ziet het goed dat die gevaren dreigen. Er is inderdaad wel eens sprake geweest van ‘gebruik’ van de situatie.
Dat werd echter (met het nuchtere verstand) doorzien, waarna er (zo snel mogelijk) een punt achter werd gezet.
Van de deplorabele toestand waar jij over spreekt is dan ook absoluut geen sprake.

Juist deze post is zeer verontrustend. Immers, nuchter verstand gaat niet samen met zelfverloochening. Want bij dat laatste negeer je jezelf en kun je dus met je nuchtere verstand ook niet inzien dat je zelf wordt misbruikt.

Het door jou geschrevene is dus helemaal niet zo voor de hand liggend.

[Yours]

Dag DBI,

Zie mijn bericht aan Reiziger.

Je ziet het goed dat die gevaren dreigen. Er is inderdaad wel eens sprake geweest van ‘gebruik’ van de situatie.
Dat werd echter (met het nuchtere verstand) doorzien, waarna er (zo snel mogelijk) een punt achter werd gezet.
Van de deplorabele toestand waar jij over spreekt is dan ook absoluut geen sprake.

Juist deze post is zeer verontrustend. Immers, nuchter verstand gaat niet samen met zelfverloochening. Want bij dat laatste negeer je jezelf en kun je dus met je nuchtere verstand ook niet inzien dat je zelf wordt misbruikt.

Het door jou geschrevene is dus helemaal niet zo voor de hand liggend.

Ik heb beslist niet over misbruik gesproken. Jij begint daar (nu) over.

Iedereen krijgt in principe vertrouwen. Als er gebruik van dat vertrouwen gemaakt wordt en er aldus een grens overschreden wordt, is het nuchtere verstand daar en wordt er een punt achter gezet. Vanaf dat moment staat die ander ‘op afstand’ en komt er gezond wantrouwen voor in de plaats. Aldus wordt de weg samen met degenen die wèl te vertrouwen zijn verder vervolgd wat dan weer zelfverloochening mogelijk maakt.

[peda]

Niemand kan voor de ander de inhoud van "" zelfverloochening "' invullen.
Kortom de zelfverloochening van beschouwer A is niet de zelfverloochening van beschouwer B.
Iedereen dezelfde invulling van "" zelfverloochening "", vergeet het maar.

[Dat_beloof_ik]

Niemand kan voor de ander de inhoud van "" zelfverloochening "' invullen.
Kortom de zelfverloochening van beschouwer A is niet de zelfverloochening van beschouwer B.
Iedereen dezelfde invulling van "" zelfverloochening "", vergeet het maar.

Dat kan denk ik wel, dat woord heeft gewoon een definitie en die is niet afhankelijk van eigen invulling.
Als iemand zegt zijn muur geel te schilderen, maar hij maakt hem blauw, dan zal toch niemand reageren met
"niemand kan voor een ander de inhoud van geel invullen".
Want dan kan wel: blauw is niet geel.
Dat zal iedereen begrijpen.
Op dezelfde manier waarop geel is gedefinieerd, is er ook een definitie voor zelfverloochening.
Die houdt in, dat je jezelf, je gevoelens, negeert.
Bij zelfverloochening heb je dus ook niet in de gaten dat je wordt misbruikt.
Immers, je negeert jezelf.

Als Yours meent wel in de gaten te hebben dat er sprake is van misbruik, dan is er op dat moment niet sprake van zelfverloochening.
Als ze denkt dat zelfverloochening mogelijk is omdat ze zich heeft omringd met mensen die ze kan vertrouwen, dan is het voor die mensen dus mogelijk om misbruik van haar te maken.
Dat ze dit eerder niet deden is geen enkele garantie.

[Tufkah]

Niemand kan voor de ander de inhoud van "" zelfverloochening "' invullen.
Kortom de zelfverloochening van beschouwer A is niet de zelfverloochening van beschouwer B.
Iedereen dezelfde invulling van "" zelfverloochening "", vergeet het maar.

Dat kan denk ik wel, dat woord heeft gewoon een definitie en die is niet afhankelijk van eigen invulling.
Als iemand zegt zijn muur geel te schilderen, maar hij maakt hem blauw, dan zal toch niemand reageren met
"niemand kan voor een ander de inhoud van geel invullen".
Want dan kan wel: blauw is niet geel.
Dat zal iedereen begrijpen.
Op dezelfde manier waarop geel is gedefinieerd, is er ook een definitie voor zelfverloochening.
Die houdt in, dat je jezelf, je gevoelens, negeert.
Bij zelfverloochening heb je dus ook niet in de gaten dat je wordt misbruikt.
Immers, je negeert jezelf.

Als Yours meent wel in de gaten te hebben dat er sprake is van misbruik, dan is er op dat moment niet sprake van zelfverloochening.
Als ze denkt dat zelfverloochening mogelijk is omdat ze zich heeft omringd met mensen die ze kan vertrouwen, dan is het voor die mensen dus mogelijk om misbruik van haar te maken.
Dat ze dit eerder niet deden is geen enkele garantie.

Je geeft de goede definitie van zelfverloochening , die houdt in dat je je gevoelens negeert. Maar dat wil niet zeggen dat je niet in de gaten hebt dat je misbruikt wordt. Het denkvermogen immers verdwijnt niet.

Zie wat Jezus ons leert, hij werd bespot en uitgejouwd, maar hij onderging het. Naar dat voorbeeld leven we. ('We' zijn de volgelingen van Jezus)

[Tufkah]

Als het gaan van de negatieve weg waar Paulus over spreekt een doodlopende weg is gebleken te zijn, staat er nog maar één weg open: die van de positieve theologie om op die manier tot Christus te komen. Uiteindelijk begrijp je dan zowel de positieve als de negatieve theologie.

De weg naar binnen is geen doodlopende weg, dat is alleen zo in de exegese van Reiziger.

[peda]

Uw naaste liefhebben als Uzelf is wat anders als Uw naaste liefhebben ten koste van Uzelf.
Beide credo's passen qua positie op de liniaal van zelfverloochening.

[Tufkah]

Uw naaste liefhebben als Uzelf is wat anders als Uw naaste liefhebben ten koste van Uzelf.
Beide credo's passen qua positie op de liniaal van zelfverloochening.

Uw naaste liefhebben als Uzelf houdt het zelf in stand, dat is geen zelfverloochening, maar zelfbevestiging.

[Reiziger]

Er is zeker verschil tussen liefhebben in de privé-sfeer en daarbuiten.

De Bijbel geeft aan dat het liefhebben van de naaste een wet is. Een wet die geldt voor elk mens. Het liefhebben van de naaste is een morele wet die is geschreven in het hart van elk mens.

De Bijbel maakt echter óók duidelijk dat geen mens in staat is aan deze scheppingsopdracht te voldoen. Derhalve zondigt ieder mens en is elk mens stervende dood:

• Romeinen 5:12 (NBG1951) „Daarom, gelijk door één mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood, zo is ook de dood tot alle mensen doorgegaan, omdat allen gezondigd hebben“.

Om deze reden kan de mens (de ander) ook niet liefhebben op de manier zoals God heeft bedoeld:

• Romans 3:10-12 (HSV) „zoals geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één, er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt.
  Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één“.

To Love or Not-To Love

Ik denk dat er geen verschil is tussen ‘liefhebben’ in de privé-sfeer en daarbuiten. Kijk maar eens wat de Bijbel over de liefde zegt. Daarnaast is liefde alleen maar zichtbaar in wat iemand doet of handelt. Je kunt je liefde voor de ander nooit tonen als je niets doet. Zeggen dat je iemand lief hebt is gebakken lucht als je jouw liefde voor die ander niet in daden omzet:

Een korte opsomming van wat Liefde is volgens 1 Corinthe 13:3-7 (HSV):

1. En al zou ik al mijn bezittingen uitdelen tot levensonderhoud van de armen, en al zou ik mijn lichaam overgeven om verbrand te worden, maar ik had de liefde niet, het baatte mij niets.
2. De liefde is geduldig,
3. zij is vriendelijk,
4. de liefde is niet jaloers,
5. de liefde pronkt niet,
6. zij doet niet gewichtig,
7. zij handelt niet ongepast,
8. zij zoekt niet haar eigen belang,
9. zij wordt niet verbitterd,
10. zij denkt geen kwaad,
11. zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid,
12. maar verheugt zich over de waarheid,
13. zij bedekt alle dingen,
14. zij gelooft alle dingen,
15. zij hoopt alle dingen,
16. zij verdraagt alle dingen.

Dit alle geldt ook voor naastenliefde.

Dan is de vraag: „Wie is ‘mijn’ naaste?“.

Ik geef als antwoord: „Ieder mens die ik ‘onderweg’ tegenkom“ oftewel: „Ieder mens die God op mijn weg brengt“.

[Dat_beloof_ik]

Er is zeker verschil tussen liefhebben in de privé-sfeer en daarbuiten.

De Bijbel geeft aan dat het liefhebben van de naaste een wet is. Een wet die geldt voor elk mens. Het liefhebben van de naaste is een morele wet die is geschreven in het hart van elk mens.

De Bijbel maakt echter óók duidelijk dat geen mens in staat is aan deze scheppingsopdracht te voldoen. Derhalve zondigt ieder mens en is elk mens stervende dood:

In dat geval zondigen omdat we zijn ontworpen met een opdracht om iets te doen, terwijl datzelfde ontwerp er voor zorgt dat we niet kunnen voldoen aan die opdracht.
Aan wie ligt dat dan?

[J-W]

De Bijbel geeft aan dat het liefhebben van de naaste een wet is. Een wet die geldt voor elk mens. Het liefhebben van de naaste is een morele wet die is geschreven in het hart van elk mens.

De Bijbel maakt echter óók duidelijk dat geen mens in staat is aan deze scheppingsopdracht te voldoen. Derhalve zondigt ieder mens en is elk mens stervende dood:

In dat geval zondigen omdat we zijn ontworpen met een opdracht om iets te doen, terwijl datzelfde ontwerp er voor zorgt dat we niet kunnen voldoen aan die opdracht.
Aan wie ligt dat dan?

Zie de Heidelbergse Catechismus:

Vraag 9 Doet dan God den mens niet onrecht, dat Hij in Zijn wet van hem eist wat hij niet doen kan?
Antwoord:

Neen Hij; a
want God heeft den mens alzo geschapen, dat hij dat kon doen; b
maar de mens heeft zichzelven en al zijn nakomelingen, door het ingeven des duivels c
en door moedwillige ongehoorzaamheid, van deze gaven beroofd.

Bewijsteksten
a
En den nieuwen mens aandoen, die naar God geschapen is in ware rechtvaardigheid en heiligheid. Efeze 4:24

b
En de HEERE God zeide tot de vrouw: Wat is dit, dat gij gedaan hebt? En de vrouw zeide: De slang heeft mij bedrogen, en ik heb gegeten. Genesis 3:13

Want Adam is eerst gemaakt, daarna Eva. En Adam is niet verleid geworden; maar de vrouw, verleid zijnde, is in overtreding geweest. 1 Timotheüs 2:13-14

c
En de vrouw zag, dat die boom goed was tot spijze, en dat hij een lust was voor de ogen, ja, een boom, die begeerlijk was om verstandig te maken; en zij nam van zijn vrucht en at; en zij gaf ook haar man met haar, en hij at. Genesis 3:6

Daarom, gelijk door een mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde de dood; en alzo de dood tot alle mensen doorgegaan is, in welken allen gezondigd hebben. Romeinen 5:12

[peda]

Er is een duidelijk verschil tussen "" antwoorden passen niet bij mij "' en "' er zijn geen antwoorden "'.
In theologie-land zijn er in de lange loop van de geschiedenis meerdere antwoorden geformuleerd op steeds weer terugkerende dezelfde vragen.
De geschillen onderling ontstaan wanneer antwoorden niet passen binnen de "' bias "" van de vraagsteller. Zo blijft het vraag en antwoord spel gewoon voortduren en de niet te overbruggen verschillen eveneens.
Zelf voel ik mij prima in het moeras der verschillen.

[Yours]

In dat geval zondigen omdat we zijn ontworpen met een opdracht om iets te doen, terwijl datzelfde ontwerp er voor zorgt dat we niet kunnen voldoen aan die opdracht.
Aan wie ligt dat dan?

Zie de Heidelbergse Catechismus:

Vraag 9 Doet dan God den mens niet onrecht, dat Hij in Zijn wet van hem eist wat hij niet doen kan?
Antwoord:

Neen Hij; a
want God heeft den mens alzo geschapen, dat hij dat kon doen; b
maar de mens heeft zichzelven en al zijn nakomelingen, door het ingeven des duivels c
en door moedwillige ongehoorzaamheid, van deze gaven beroofd.

Bewijsteksten
a
En den nieuwen mens aandoen, die naar God geschapen is in ware rechtvaardigheid en heiligheid. Efeze 4:24

b
En de HEERE God zeide tot de vrouw: Wat is dit, dat gij gedaan hebt? En de vrouw zeide: De slang heeft mij bedrogen, en ik heb gegeten. Genesis 3:13

Want Adam is eerst gemaakt, daarna Eva. En Adam is niet verleid geworden; maar de vrouw, verleid zijnde, is in overtreding geweest. 1 Timotheüs 2:13-14

c
En de vrouw zag, dat die boom goed was tot spijze, en dat hij een lust was voor de ogen, ja, een boom, die begeerlijk was om verstandig te maken; en zij nam van zijn vrucht en at; en zij gaf ook haar man met haar, en hij at. Genesis 3:6

Daarom, gelijk door een mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde de dood; en alzo de dood tot alle mensen doorgegaan is, in welken allen gezondigd hebben. Romeinen 5:12

Uiteraard moet hierbij niet vergeten worden dat Adam als eerste mens zowel het mannelijke als het vrouwelijke aspect vertegenwoordigt/vertegenwoordigde. Het vrouwelijke aspect, waardoor hij zich laat/liet verleiden, komt/kwam puur uit hemzelf voort. Zie:

Genesis 2, vers 21:


Toen liet de HEERE God een diepe slaap op Adam vallen, zodat hij in slaap viel; en Hij nam een van zijn ribben en sloot de plaats ervan toe met vlees.

en

Genesis 2, vers 22:

En de HEERE God bouwde de rib die Hij uit Adam genomen had, tot een vrouw en Hij bracht haar bij Adam.

[peda]

Uw naaste liefhebben als Uzelf is wat anders als Uw naaste liefhebben ten koste van Uzelf.
Beide credo's passen qua positie op de liniaal van zelfverloochening.

Uw naaste liefhebben als Uzelf houdt het zelf in stand, dat is geen zelfverloochening, maar zelfbevestiging.

In het klassieke christendom draait het nu juist om het "' heil "' van de ziel na de dood.
In deze theologie gaat het helemaal niet om het "' verdwijnen "' van de ziel, maar juist over het al of niet glorieuze voortbestaan van de ziel.
De christelijke theologie wijst bij het onderwerp "' zelfverloochening "" naar een levenswijze en niet naar het "" verdwijnen "' van de ziel ofwel het geestelijke ego. .
Dat het geestelijke ego na de dood niet teniet gaat, is nu juist het eerste grote credo van het klassieke christendom.
Het tweede grote credo is de aandacht voor het "' heil "' van het persoonlijk geestelijk ego na de dood.
De ziel zorgt er automatisch voor dat "' U-zelf in stand "' blijft. Simple comme bonjour.

[Tufkah]

Uw naaste liefhebben als Uzelf houdt het zelf in stand, dat is geen zelfverloochening, maar zelfbevestiging.

In het klassieke christendom draait het nu juist om het "' heil "' van de ziel na de dood.
In deze theologie gaat het helemaal niet om het "' verdwijnen "' van de ziel, maar juist over het al of niet glorieuze voortbestaan van de ziel.
De christelijke theologie wijst bij het onderwerp "' zelfverloochening "" naar een levenswijze en niet naar het "" verdwijnen "' van de ziel ofwel het geestelijke ego. .
Dat het geestelijke ego na de dood niet teniet gaat, is nu juist het eerste grote credo van het klassieke christendom.
Het tweede grote credo is de aandacht voor het "' heil "' van het persoonlijk geestelijk ego na de dood.
De ziel zorgt er automatisch voor dat "' U-zelf in stand "' blijft. Simple comme bonjour.

Het christendom is dan ook al eeuwenlang verdwaald van Jezus Christus. Jezus zegt: Wie het leven wil behouden die zal het verliezen. Daar zit geen woord Spaans bij: het gaat er juist om dat je je leven verliest. Maar christelijk opgevoed als ik ben ligt voor het christendom de scheiding bij de fysieke dood. Er is een preoccupatie komen te liggen bij het zogenaamde 'zielenheil' zonder zich ooit af te vragen wie of wat de ziel eigenlijk is? Dus bij iedere christelijke uitvaart werd er gebeden en gewenst voor het heil van de overledene.

Losgemaakt van het christendom en haar preoccupaties heb ik bemerkt dat in de Bijbel geheel andere dingen staan dan wat mij werd voorgehouden als kind zijnde. Het geestelijke ego, daar wordt juist voor gewaarschuwd middels de Bijbel. Het geestelijke ego dient juist te sterven. Wie vanwege Mij en voor Gods plan zijn leven verliest, juist die mens zal behouden blijven! (Ik refereer hier aan Marcus 8:35-38)

Paulus refereert in Korintiërs 15:55-58 ook aan de mogelijkheid om de dood te overwinnen. Waarmee de mens ook de zonde overwint. Al zijn brieven zijn er van doordesemd dat er voor "de oude mens" geen plaats is bij God. Wie het geestelijk ego in stand houdt is de sjaak. Het geestelijk ego is gelijkvormig aan de wereld. Bidden voor het geestelijk ego is zinloos, want wie als geestelijk ego is gestorven die heeft het leven willen behouden. Voor de duidelijkheid: het geestelijk ego is voortgekomen uit het denken.

[Reiziger]

In het klassieke christendom draait het nu juist om het "' heil "' van de ziel na de dood.
In deze theologie gaat het helemaal niet om het "' verdwijnen "' van de ziel, maar juist over het al of niet glorieuze voortbestaan van de ziel.

Precies!

Ik ben ook van mening dat heel de Bijbel wijst op een herstel van ALLE dingen ( = al wat geschapen is),

Er is een breuk ontstaan tussen God en de schepping. Jezus Christus is gekomen om die breuk te herstellen. De Bijbelse theologie is (positief!) rond dit 'principe' opgebouwd. Leg het eerste hoofdstuk van de Bijbel maar eens naast het laatste hoofdstuk.

God is niet uit op de 'lediging' - maar op de 'vervolmaking' van de schepping.

[Yours]

Uw naaste liefhebben als Uzelf houdt het zelf in stand, dat is geen zelfverloochening, maar zelfbevestiging.

In het klassieke christendom draait het nu juist om het "' heil "' van de ziel na de dood.
In deze theologie gaat het helemaal niet om het "' verdwijnen "' van de ziel, maar juist over het al of niet glorieuze voortbestaan van de ziel.
De christelijke theologie wijst bij het onderwerp "' zelfverloochening "" naar een levenswijze en niet naar het "" verdwijnen "' van de ziel ofwel het geestelijke ego. .
Dat het geestelijke ego na de dood niet teniet gaat, is nu juist het eerste grote credo van het klassieke christendom.
Het tweede grote credo is de aandacht voor het "' heil "' van het persoonlijk geestelijk ego na de dood.
De ziel zorgt er automatisch voor dat "' U-zelf in stand "' blijft. Simple comme bonjour.

Het is zaak dat er na de geestelijke wedergeboorte (de negatieve theologie) een bewuste geestelijke persoonlijkheid opgebouwd wordt die via het Hiernamaals uiteindelijk als ziel met God herenigd wordt (de positieve theologie).
Dan pas zijn alle tegenstellingen definitief overbrugd.

[Messenger]

De Bijbel geeft aan dat het liefhebben van de naaste een wet is. Een wet die geldt voor elk mens. Het liefhebben van de naaste is een morele wet die is geschreven in het hart van elk mens.

Het is geen wet maar een advies, omdat jij jouw naaste bent en de naaste jou is. Jullie zijn één.
Dat ik het geen wet maar advies noem, is omdat God geen wetten maakt (liefde van God is onvoorwaardelijk) want dat doen mensen zelf.

De Bijbel maakt echter óók duidelijk dat geen mens in staat is aan deze scheppingsopdracht te voldoen. Derhalve zondigt ieder mens en is elk mens stervende dood:

• Romeinen 5:12 (NBG1951) „Daarom, gelijk door één mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood, zo is ook de dood tot alle mensen doorgegaan, omdat allen gezondigd hebben“.

Dit is een door mensen geschreven tekst, zonde is een menselijk begrip. God oordeelt niet over jouw vrije keuzes.

Om deze reden kan de mens (de ander) ook niet liefhebben op de manier zoals God heeft bedoeld:

• Romans 3:10-12 (HSV) „zoals geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één, er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt.
  Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één“.

Er zijn best veel mensen die hun beste beentje voorzetten, al zijn ze niet op zoek naar God. Ook dat is de vrije wil. Mensen die God niet zoeken blijven mensen waar God onvoorwaardelijk van houdt.

To Love or Not-To Love

Ik denk dat er geen verschil is tussen ‘liefhebben’ in de privé-sfeer en daarbuiten. Kijk maar eens wat de Bijbel over de liefde zegt. Daarnaast is liefde alleen maar zichtbaar in wat iemand doet of handelt. Je kunt je liefde voor de ander nooit tonen als je niets doet. Zeggen dat je iemand lief hebt is gebakken lucht als je jouw liefde voor die ander niet in daden omzet:

Een korte opsomming van wat Liefde is volgens 1 Corinthe 13:3-7 (HSV):

1. En al zou ik al mijn bezittingen uitdelen tot levensonderhoud van de armen, en al zou ik mijn lichaam overgeven om verbrand te worden, maar ik had de liefde niet, het baatte mij niets.

Jou baat het misschien niets maar anderen zijn geholpen met het uitdelen aan de armen..

2. De liefde is geduldig,

De liefde van God is onuitputtelijk.

3. zij is vriendelijk,
4. de liefde is niet jaloers,

Jaloezie komt voort uit angst en heeft niets met liefde te maken. God heeft geen probleem met wie of wat je aanbidt.

5. de liefde pronkt niet,
6. zij doet niet gewichtig,
7. zij handelt niet ongepast,
8. zij zoekt niet haar eigen belang,
9. zij wordt niet verbitterd,
10. zij denkt geen kwaad,
11. zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid,
12. maar verheugt zich over de waarheid,
13. zij bedekt alle dingen,
14. zij gelooft alle dingen,
15. zij hoopt alle dingen,
16. zij verdraagt alle dingen.

Dit alle geldt ook voor naastenliefde.

Dan is de vraag: „Wie is ‘mijn’ naaste?“.

Die wat jij ook bent : God.

Ik geef als antwoord: „Ieder mens die ik ‘onderweg’ tegenkom“ oftewel: „Ieder mens die God op mijn weg brengt“.

Iedere mens die op je pad komt is God, geïndividueerd, net als jij. God in interactie met delen van Haarzelf.

[peda]

In het klassieke christendom draait het nu juist om het "' heil "' van de ziel na de dood.
In deze theologie gaat het helemaal niet om het "' verdwijnen "' van de ziel, maar juist over het al of niet glorieuze voortbestaan van de ziel.

Precies!

Ik ben ook van mening dat heel de Bijbel wijst op een herstel van ALLE dingen ( = al wat geschapen is),

Er is een breuk ontstaan tussen God en de schepping. Jezus Christus is gekomen om die breuk te herstellen. De Bijbelse theologie is (positief!) rond dit 'principe' opgebouwd. Leg het eerste hoofdstuk van de Bijbel maar eens naast het laatste hoofdstuk.

God is niet uit op de 'lediging' - maar op de 'vervolmaking' van de schepping.

Hallo Reiziger,

Hoe vul jij nu precies de komst van J C in bij dit "' breuk herstel "'.
Zo verwijst bijvoorbeeld Yours ook naar de betekenis van J C, maar omdat Yours de esoterie volgt, vindt bij haar het "" breuk herstel "" op een andere fundamentele grondslag plaats als bij de klassiek christelijke leerstelling. Dat Tufkah en bijvoorbeeld Messenger ieder weer een andere overtuigingsinsteek volgen, behoeft geen betoog. Bij Messenger vindt er bijvoorbeeld helemaal geen "' breuk herstel "' plaats en Tufkah wijst het christelijke "' breuk herstel "" op forse wijze van de hand.

[Reiziger]

Het is zaak dat er na de geestelijke wedergeboorte (de negatieve theologie) een bewuste geestelijke persoonlijkheid opgebouwd wordt die via het Hiernamaals uiteindelijk als ziel met God herenigd wordt (de positieve theologie).
Dan pas zijn alle tegenstellingen definitief overbrugd.

Als ik jouw uitspraak iets anders verwoord, kun je je dan daarin vinden?

"Het is zaak dat er tijdens de geestelijke wedergeboorte een bewuste geestelijke persoonlijkheid opgebouwd wordt die in het Hiernamaals uiteindelijk als ziel met God herenigd is."

De positieve theologie beaamt dit ‘principe’; de negatieve theologie ontkent dit ‘principe’.

De positieve theologie verwacht (en hoopt op) een herstel (éénwording) van alle dingen; de negatieve theologie verwacht (en vreest) een verdieping van de breuk en uiteindelijk de chaos van alle dingen.

[Reiziger]

Hallo Reiziger,

Hoe vul jij nu precies de komst van J C in bij dit "' breuk herstel "'.

Hallo Peda,

Ik ga graag in op je vraag.

Maar ik heb inmiddels al drie 'vragen' van jou liggen, waar ik óók graag concreet (en wat uitgebreider) op in wil gaan. Ik zal dus wat prioriteiten moeten stellen.

De antwoorden komen er wel aan. Helaas, houdt mijn 'schrijven' mijn 'denken' niet meer bij. Allerlei lichamelijke ongemakken belemmeren mij in de communicatie op het forum. Daarom doe ik het noodgedwongen nu maar rustig aan.

[Yours]

Het is zaak dat er na de geestelijke wedergeboorte (de negatieve theologie) een bewuste geestelijke persoonlijkheid opgebouwd wordt die via het Hiernamaals uiteindelijk als ziel met God herenigd wordt (de positieve theologie).
Dan pas zijn alle tegenstellingen definitief overbrugd.

Als ik jouw uitspraak iets anders verwoord, kun je je dan daarin vinden?

"Het is zaak dat er tijdens de geestelijke wedergeboorte een bewuste geestelijke persoonlijkheid opgebouwd wordt die in het Hiernamaals uiteindelijk als ziel met God herenigd is."

De positieve theologie beaamt dit ‘principe’; de negatieve theologie ontkent dit ‘principe’.

De positieve theologie verwacht (en hoopt op) een herstel (éénwording) van alle dingen; de negatieve theologie verwacht (en vreest) een verdieping van de breuk en uiteindelijk de chaos van alle dingen.

Dag Reiziger,

‘Probleem’ m.b.t. je formulering is dat de geestelijke wedergeboorte in een oogwenk plaats vindt. Althans: zo is het mij vergaan.

Mattheüs 19:
28
 En Jezus zei tegen hen: Voorwaar, Ik zeg u dat u die Mij gevolgd bent, in de wedergeboorte, als de Zoon des mensen zal zitten op de troon van Zijn heerlijkheid, ook zult zitten op twaalf tronen en de twaalf stammen van Israël zult oordelen.

Wel is het zo dat door het hier op aarde opbouwen van een geestelijke persoonlijkheid (die dus alle zonden uit het leven bant) de weg gegaan kan worden naar de geestelijke wedergeboorte. Dan vindt er aldus een vernieuwing van het denken plaats:

Efeze 4:
21 als u Hem tenminste gehoord hebt en door Hem bent onderwezen, zoals de waarheid in Jezus is,
22 namelijk dat u, wat betreft de vroegere levenswandel, de oude mens aflegt, die te gronde gaat door de misleidende begeerten,
23 en dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken

Inmiddels heb ik wel gezien dat de weg die mannen/vrouwen afleggen heel verschillend kan zijn. We zijn allen echter Reizigers die, uiteindelijk, de Éenwording met God via het Hiernamaals deelachtig zullen zijn.

PS. Het gebruik van de kleur Rood is voorbehouden aan de moderatie voor waarschuwingen enz.
De kleur Blauw idem voor correcties enz. Groen bijvoorbeeld is wèl toegestaan.

[peda]

In mijn optiek concentreert zich de negatieve theologie op de transcendente "' status "' van God, derhalve het niet-geOpenbaarde ofwel het domein waarover niets concreet bekend is. Vandaar het ontkennende spreken over God. Waarover niets bekend is, past het zwijgen, zo Wittgenstein.
Niet voor niets sluit de theologie aan bij het geOpenbaarde domein, ofwel de positieve theologie, waarover wel uitgebreid gestudeerd is.
Het positieve deel is evenwel inmiddels zo gigantisch uitgebreid dat er hele bibliotheken mee gevuld zijn.
Op elke vraag kunnen momenteel meerdere al of niet persoonlijk bevredigende theologische antwoorden worden gegeven, alleen bij de transcendentie houdt het theologische antwoord op en neemt m.i. de 100 % pure speculatie de "' invulling "' over.
Ook over het begrip éénwording met God is het nodige op te merken, waarbij opnieuw verschillen bestaan tussen wat bij de beschouwers onderling weer onder éénwording kan worden begrepen.
Helaas treedt de liniaal overal op. Anderzijds gelukkig, anders was het snel eentonig onder de theemuts.

[Tufkah]

Het ontkennende spreken over God heeft zo zijn redenen. De God van de beelden is altijd een bedachte God. Een God welke het denken voortbrengt. Een bedachte God kun je alles laten zeggen wat je maar wilt. Zo'n bedachte God is je particuliere eigendom.

Hierbij dienen we te bedenken dat een bedachte God een dode God is, waar Jezus het heeft over een levende Vader. (Johannes 6:57) Een vers die ook nog wat meer zegt; zo zal wie Mij eet, leven door Mij.

Huh? Mij eten?

Over het begrip éénwording met God is zeker het nodige op te merken. Ik lees nu bij Yours dat die éénwording pas in het hiernamaals plaats heeft. Dat is een toekomstige gebeurtenis. In de mystiek is dat zeker niet het geval.

https://www.sporenvangod.nl/Mystiek/Art ... t-de-Bron/

In de mystieke ervaring ervaren we God zelf en niet een beeld van Hem, daar zijn de mystici het over eens. God valt te kennen. Maar dan wel op een heel aparte manier. God is altijd groter dan ik kan voorstellen of bedenken. God kennen is dus niet hetzelfde als: God begrijpen.

Zo staat het ook in Joh 14 geschreven:

6 Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij.
7 Indien gijlieden Mij gekend hadt, zo zoudt gij ook Mijn Vader gekend hebben; en van nu kent gij Hem, en hebt Hem gezien.

De éénwording met God is de weg naar binnen, maar dat is een doodlopende weg volgens sommigen. God leeft in de mens? Jazeker, maar omdat jij de andere kant op kijkt (de wereld in) ben je 'daarbinnen' niet thuis.