Reizigers Tafelgesprekken

[Yours]

Het ontkennende spreken over God heeft zo zijn redenen. De God van de beelden is altijd een bedachte God. Een God welke het denken voortbrengt. Een bedachte God kun je alles laten zeggen wat je maar wilt. Zo'n bedachte God is je particuliere eigendom.

Hierbij dienen we te bedenken dat een bedachte God een dode God is, waar Jezus het heeft over een levende Vader. (Johannes 6:57) Een vers die ook nog wat meer zegt; zo zal wie Mij eet, leven door Mij.

Huh? Mij eten?

Over het begrip éénwording met God is zeker het nodige op te merken. Ik lees nu bij Yours dat die éénwording pas in het hiernamaals plaats heeft. Dat is een toekomstige gebeurtenis. In de mystiek is dat zeker niet het geval.

https://www.sporenvangod.nl/Mystiek/Art ... t-de-Bron/

In de mystieke ervaring ervaren we God zelf en niet een beeld van Hem, daar zijn de mystici het over eens. God valt te kennen. Maar dan wel op een heel aparte manier. God is altijd groter dan ik kan voorstellen of bedenken. God kennen is dus niet hetzelfde als: God begrijpen.

Zo staat het ook in Joh 14 geschreven:

6 Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij.
7 Indien gijlieden Mij gekend hadt, zo zoudt gij ook Mijn Vader gekend hebben; en van nu kent gij Hem, en hebt Hem gezien.

De éénwording met God is de weg naar binnen, maar dat is een doodlopende weg volgens sommigen. God leeft in de mens? Jazeker, maar omdat jij de andere kant op kijkt (de wereld in) ben je 'daarbinnen' niet thuis.

De eerste mens Adam is geworden tot een levend wezen dat de Vader kent: het is de mysticus die het daar (binnen de negatieve theologie) over heeft. Maar allen zullen in Adam sterven:

1 Korinthe 15, vers 22:
Want zoals allen in Adam sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden.

De laatste Adam wordt door de geestelijke wedergeboorte die het vernieuwde denken brengt tot een levendmakende geest in Christus: dat is de weg (via de positieve theologie) welke uiteindelijk tot de definitieve Éénwording met God in het Hiernamaals leidt:

1 Korinthe 15, vers 45:
Zo staat er ook geschreven: De eerste mens Adam is geworden tot een levend wezen, de laatste Adam tot een levendmakende Geest.

[peda]

Het godsbeeld van het christendom is de "" Relationele God "" die "'voor zover nodig/ gedeeltelijk"' uit de de Transcendentie is getreden om een Relatie met de schepping w.o.de mens te hebben.
Door deze Relatie, verlaat God de negatieve theologie en treedt de positieve theologie binnen, welke theologie gestalte krijgt middels door God Zelve gegeven Openbaringskennis.
Waarom deze Relatie en hoe is de Openbaringskennis als afkomstig van God te begrijpen, dat is een ander verhaal, maar in het christendom staat de Relatie wel met stip bovenaan.
Openbaringskennis is de fundamentele voedingsbodem voor de positieve theologie.
Wat is de Bedoeling van God met de schepping ( w.o. de mens ), het thema staat centraal in het christendom.
Vele vragen in de positieve theologie, met vele theologische antwoorden, waarbij de vele antwoorden bij velen onder ons niet kunnen landen en daarom voor het eigen wel en wee en er mee omgaan , niet aanslaan. C'ést la vie !!

[Tufkah]

Het ontkennende spreken over God heeft zo zijn redenen. De God van de beelden is altijd een bedachte God. Een God welke het denken voortbrengt. Een bedachte God kun je alles laten zeggen wat je maar wilt. Zo'n bedachte God is je particuliere eigendom.

Hierbij dienen we te bedenken dat een bedachte God een dode God is, waar Jezus het heeft over een levende Vader. (Johannes 6:57) Een vers die ook nog wat meer zegt; zo zal wie Mij eet, leven door Mij.

Huh? Mij eten?

Over het begrip éénwording met God is zeker het nodige op te merken. Ik lees nu bij Yours dat die éénwording pas in het hiernamaals plaats heeft. Dat is een toekomstige gebeurtenis. In de mystiek is dat zeker niet het geval.

https://www.sporenvangod.nl/Mystiek/Art ... t-de-Bron/



Zo staat het ook in Joh 14 geschreven:

6 Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij.
7 Indien gijlieden Mij gekend hadt, zo zoudt gij ook Mijn Vader gekend hebben; en van nu kent gij Hem, en hebt Hem gezien.

De éénwording met God is de weg naar binnen, maar dat is een doodlopende weg volgens sommigen. God leeft in de mens? Jazeker, maar omdat jij de andere kant op kijkt (de wereld in) ben je 'daarbinnen' niet thuis.

De eerste mens Adam is geworden tot een levend wezen dat de Vader kent: het is de mysticus die het daar (binnen de negatieve theologie) over heeft. Maar allen zullen in Adam sterven:

1 Korinthe 15, vers 22:
Want zoals allen in Adam sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden.

De laatste Adam wordt door de geestelijke wedergeboorte die het vernieuwde denken brengt tot een levendmakende geest in Christus: dat is de weg (via de positieve theologie) welke uiteindelijk tot de definitieve Éénwording met God in het Hiernamaals leidt:

1 Korinthe 15, vers 45:
Zo staat er ook geschreven: De eerste mens Adam is geworden tot een levend wezen, de laatste Adam tot een levendmakende Geest.

Ik onderschrijf dan ook geheel 1 Korinthe 15, vers 22: We worden in Christus allen levend gemaakt. Maar wel voordat je fysiek sterft. Tijdens dit aardse leven wordt de mens geestelijk wedergeboren.

De eenwording met God vind dan ook niet in het hiernamaals plaats, maar tijdens dit aardse leven. Een levende Vader en een levende Christus, welke waarlijk kan zeggen: Ik en de Vader zijn één. Daarmee valt ook het geloof in de dood (en daarmee het hiernamaals) weg.

De natuurlijke mens gelooft in de dood, de geestelijke mens heeft dat geloof niet meer nodig omdat de geestelijke mens ook geest is. De natuurlijke mens en de geestelijke mens zijn niet dezelfde. Dat past ook in de gelijkenis van de zaaier welke Jezus vertelde. Het natuurlijk lichaam is het 'zaaigoed', maar het zaaigoed gaat sowieso verloren. Bij 100% van alle mensen. Zaaigoed dient tot geestelijke wasdom te komen.

Geen enkele boer maalt er om dat hij de graankorrel die hij zaait nooit meer terug vindt. Het gaat om wat er tot wasdom komt.

Er wordt een natuurlijk lichaam gezaaid, en een geestelijk lichaam opgewekt. Is er een natuurlijk lichaam, dan bestaat er ook een geestelijk lichaam.
(Kor 15). Niet alleen ik beweer bovenstaande, Paulus beweert het ook. Het natuurlijk lichaam doet niet zo ter zake. Vereenzelviging met het natuurlijk lichaam is niet aan te raden.

[Tufkah]

https://www.kuleuven.be/thomas/page/abel-geloofsgroei/

Hallo Yours,

Laatst hadden we het op een andere draad over 'geloof'. Wat altijd de vraag opwerpt wat 'geloof' nu eigenlijk is. Is geloof een verstandelijke overtuiging, dan is geloof niet meer dan geloof in aliens o.i.d.

Geloven is anders leren zien: ‘Een mens kijkt naar het uiterlijk, maar de Heer naar het hart’. Zo leren zien is een leerproces, een groeiproces.

Geloof is voor mij leren zien, leren verstaan. Dit soort van geloof openbaart zich vanuit het leven zelf. Je zou het openbaringsgeloof kunnen noemen. Ik wil jou of een ander niet de les lezen, maar een constructieve dialoog hebben. Dan kan de mens tot geloofsgroei komen.

[peda]

Theologie baseert zich hoofdzakelijk op het verstand en niet primair op het mystiek begrijpen..
God Openbaart Zich, waarom dan ook, en die Openbaring ( het Spreken van God ) wordt met het verstand bestudeerd.

[Reiziger]

Hallo Reiziger,

Hoe vul jij nu precies de komst van J C in bij dit "' breuk herstel "'.

Als ik de Bijbel goed begrijp, dan is de komst van Christus een proces dat plaatsvindt. Dat proces is gestart op een bepaald moment in onze tijd en wel op de dag dat de Heilige Geest werd uitgestort op alle vlees ( = alle mensen):

• Handelingen 2:17 (NBG1951) „En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van mijn Geest op alle vlees;“

De laatste dagen betreft de tijd vanaf de komst van Christus tot en met nu. Nadat Jezus Christus in de onzienlijke wereld is opgenomen, heeft God zijn Geest uitgestort:

• Handelingen 2:33 (NBG1951) „Nu Hij dan door de rechterhand Gods verhoogd is en de belofte des heiligen Geestes van de Vader ontvangen heeft, heeft Hij dit uitgestort, wat gíj en ziet en hoort“.

In deze periode wordt de Gemeente, oftewel het lichaam van Christus, in de onzienlijke wereld gebouwd:

• Handelingen 2:39 (NBG1951) „Want voor u is de belofte en voor uw kinderen en voor allen, die verre zijn, zovelen als de Here, onze God, ertoe roepen zal.“

Jesaja heeft het over ‘Sion’ als het gaat om het volk van God, de Gemeente! dat in de onzienlijke wereld wordt gebouwd:

• Jesaja 60:4-5 (HSV) „Sla uw ogen op, kijk om u heen en zie: zij allen zijn bijeengekomen, zij komen naar u toe. Uw zonen zullen van verre komen en uw dochters zullen op de heup gedragen worden. Dan zult u het zien en stralen, uw hart zal diep ontzag hebben en zich verruimen, want de menigte van de zee zal zich naar u toekeren, het vermogen van de heidenvolken zal naar u toe komen.“

Maar het fundament is door Jezus Christus gelegd:

• Jesaja 53:11 (HSV) „Om de moeitevolle inspanning van Zijn ziel zal Hij het zien, Hij zal verzadigd worden. Door de kennis van Hem zal de Rechtvaardige, Mijn Knecht, velen rechtvaardig maken, want Hij zal hun ongerechtigheden dragen.

Als dat lichaam of gebouw (ook wel Tempel genoemd) voltooid is, breekt de laatste dag aan en zal Christus verschijnen. Maar dan verschijnt Hij niet alleen, maar met Zijn Gemeente. Met andere woorden het onzienlijke volk van God wordt zichtbaar voor iedereen. Het boek Openbaring spreekt over het hemelse Jeruzalem dat zichtbaar wordt:

• Openbaring 21:2-3 (HSV) „En ik, Johannes, zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel, gereedgemaakt als een bruid die voor haar man sierlijk gemaakt is. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn.“.

Paulus spreekt in Romeinen over het openbaar worden van de zonen van God:

• Romeinen 8:19-22 (HSV) "Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God. Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft, in de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God. Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe.

En:

• 2 Thes, 1:10 (NBG1951) „wanneer Hij komt, om op die dag verheerlijkt te worden in zijn heiligen en met verbazing aanschouwd te worden in allen, die tot geloof gekomen zijn; want ons getuigenis heeft geloof gevonden bij u.“

Resumerend:

• De laatste dagen beginnen met Jezus komst in het vlees;

• De laatste dagen worden afgesloten met de laatste dag;

• Het Koninkrijk van God wordt gefundeerd in Jezus Christus;

• Het Koninkrijk van God wordt gebouwd tijdens de laatste dagen;

• Het Koninkrijk van God is voltooid op de laatste dag;

• Op de laatste dag wordt Christus zichtbaar in Zijn Gemeente/Koninkrijk voor alle mensen;

• Op de laatste dag is de komst van Christus voltooid.

Tot zover. Uiteraard valt binnen deze context nog veel meer te zeggen, maar dat zou een complete studie van de Bijbel vergen. En dat is me nu iets te veel moeite.

[Reiziger]

Theologie baseert zich hoofdzakelijk op het verstand en niet primair op het mystiek begrijpen..
God Openbaart Zich, waarom dan ook, en die Openbaring ( het Spreken van God ) wordt met het verstand bestudeerd.

Geloven en willen, enz? zijn functies van de menselijke geest. Die functies kunnen we niet uitschakelen zolang we leven.

Theologie, filosofie en wetenschap, enz, kortom alles wat de mens doet in z'n denken, is ondergeschikt aan de functies. We kunnen naar believen daarmee bezig zijn.

Wat je ook met je denken doet; altijd is het geloven en willen prominent aanwezig en speelt een hoofdrol mee. Je kunt hooguit de richting bepalen, maar meer ook niet. Dus je gelooft het wel of niet en je wilt het wel of niet. Maar geloven en willen doe je altijd, of je dat nu wilt/gelooft of niet.

Mystiek begrijpen is geloof in een abstract object, dat vanuit de onzienlijke wereld wordt bevestigd. Het mystiek geloven wordt daardoor tot overtuiging. Het is derhalve de vraag door welke 'geest' jouw geest wordt 'overtuigd'. Mijn mening is dat maar één geest - de Heilige Geest oftewel de Geest van Christus/God - de menselijke geest in de vrijheid kan stellen; elke andere geest brengt de menselijke geest onder z'n heerschappij.

[Tufkah]

Theologie baseert zich hoofdzakelijk op het verstand en niet primair op het mystiek begrijpen..
God Openbaart Zich, waarom dan ook, en die Openbaring ( het Spreken van God ) wordt met het verstand bestudeerd.

Eens, de meeste gelovigen zijn dan ook verstandelijk gelovig.

[Tufkah]

In de mystiek is de functie 'willen' wel een functie welke uitgeschakeld kan worden. Tijdens het leven uiteraard. Ergo: dat is de kern van mystiek, het "Niet mijn wil geschiedde". Daarin leeft men in de mystiek Jezus na. Dat dat botst met het kerkendom, is begrijpelijk. Binnen het kerkendom is Jezus mede-God.

Als iemand vraagt wat liefde is, antwoord dan: het opgeven van de eigen wil.

[Messenger]

Jammer dat er helemaal geen reactie op volgde:
viewtopic.php?p=462271#p462271

[Reiziger]

Jammer dat er helemaal geen reactie op volgde:
viewtopic.php?p=462271#p462271

Excuses, Messenger.

Ik heb jouw bericht in 'notities' (een app. op mijn iMac) opgeslagen en kom er zeker op terug. Het punt is dat ik nog andere berichten heb opgeslagen die óók mijn reactie verdienen. Ik moet derhalve prioriteiten stellen. Daarnaast laat ik sommige berichten (ook dat van jou) even bezinken, voordat ik er een goede en doordachte reactie op kan schrijven.

[Messenger]

Jammer dat er helemaal geen reactie op volgde:
viewtopic.php?p=462271#p462271

Excuses, Messenger.

Ik heb jouw bericht in 'notities' (een app. op mijn iMac) opgeslagen en kom er zeker op terug. Het punt is dat ik nog andere berichten heb opgeslagen die óók mijn reactie verdienen. Ik moet derhalve prioriteiten stellen. Daarnaast laat ik sommige berichten (ook dat van jou) even bezinken, voordat ik er een goede en doordachte reactie op kan schrijven.

Okay, dankjewel voor je reactie.

[Reiziger]

In de mystiek is de functie 'willen' wel een functie welke uitgeschakeld kan worden. Tijdens het leven uiteraard. Ergo: dat is de kern van mystiek, het "Niet mijn wil geschiedde". Daarin leeft men in de mystiek Jezus na. Dat dat botst met het kerkendom, is begrijpelijk. Binnen het kerkendom is Jezus mede-God.

Als iemand vraagt wat liefde is, antwoord dan: het opgeven van de eigen wil.

Dit komt op mij over als: "kletskoek en totale onzin"!

In verband met de balans in de berichtgeving binnen de "Tafelgesprekken van Reiziger", licht ik mijn zienswijze nog maar even toe voor de meelezers/toehoorders; als die er nog zijn en niet intussen in slaap zijn gesukkeld.

Liefde is niet het opgeven van de eigen wil. De 'eigen wil' opgeven is altijd iets 'willen', namelijk het 'opgeven' van je eigen wil. Je kunt dát ( = willen) nooit opgeven, tenzij je NIETS meer wilt. Maar dan existeer je niet meer.

Liefhebben ( = liefde in werking) is als eerste (vóór alles) het 'willen' van "het goede, het welgevallige en het volkomene" voor alle mensen, maar als eerste (in het bijzonder) voor de naaste.

Liefde kan enkel maar afgemeten worden in de praktijk van het hier en nu van ons bestaan.

In jouw (Tufkah's) denkbeeldige wereld betekent liefde concreet niets, nada en is dus 'gebakken lucht'.

[Tufkah]

Over liefde (begrepen als de liefde van de Vader) ga ik niet in discussie. Iemand die nog onder "eigen willen" staat, die zal daar altijd een andere invulling aan geven. Normaliter kent de mens immers alleen het "Ik hou van jou" (Liefde tot iets of iemand).

De liefde van de Vader is van een geheel andere orde, God ziet zijn eigen Wezen weerspiegeld in het mensenhart, als deze mens zich geheel vrij heeft gemaakt van "eigen willen". Het is de wijze waarop God Zichzelf ervaart: middels de mens. Wie nog een eigen wil heeft die schaart dat onder 'gewauwel'.

Maar niemand hoeft zich zorgen te maken, God ziet het hart aan, iedereen krijgt wat hem of haar toekomt. Je zit altijd goed!

P.S. Lees voor de gein eens 2 Korintiërs 3;18 Het deksel wat op het hart ligt, dat kan er af.

[Reiziger]

Over liefde (begrepen als de liefde van de Vader) ga ik niet in discussie.

Wie gaat hier in discussie? Ik niet. En zeker niet met jou.

Ik probeer jouw uitingen te begrijpen; ik reageer derhalve vanuit 'mijn' begrip op jouw hersenspinsels. De reden is niet omdat ik jou nog serieus neem als gesprekspartner, maar is de (hopelijke) aanwezigheid van meelezers aan deze tafel. Misschien dat zij nog iets hebben aan mijn reacties op jouw monologen.

Tot zover, Tufkah; ik ga me nu eerst richten op mijn antwoord aan Messenger. Neem me niet kwalijk.

[J-W]

Over liefde (begrepen als de liefde van de Vader) ga ik niet in discussie.

Wie gaat hier in discussie? Ik niet. En zeker niet met jou.

Ik probeer jouw uitingen te begrijpen; ik reageer derhalve vanuit 'mijn' begrip op jouw hersenspinsels. De reden is niet omdat ik jou nog serieus neem als gesprekspartner, maar is de (hopelijke) aanwezigheid van meelezers aan deze tafel. Misschien dat zij nog iets hebben aan mijn reacties op jouw monologen.

Tot zover, Tufkah; ik ga me nu eerst richten op mijn antwoord aan Messenger. Neem me niet kwalijk.

Tufkah is er al jaren (voor zijn vebanning onder de naam Hopper) aan gewend dat er niet of weinig op zijn "gewauwel" wordt gereageerd. Afhankelijk van welk boek hij het laatst heeft gelezen schrijft hij soms wel wat waarheden maar door de overvloed aan hersenspinsels en zijn drang de ander te willen overtreffen spreekt hij zichzelf regelmatig tegen of is niet meer te volgen. Daar tegen ingaan heeft geen zin, hij is overtuigd van zijn gelijk ("Jezus zegt het ook", gevolgd door een uit zijn verband gerukte tekst). Het deert hem naar eigen zeggen ook niet of hij wel of niet gelezen wordt, hij tikt alleen voor zichzelf. Of dat zo is weet ik niet, als dat zo zou zijn zou hij ook de hele dag in Word kunnen tikken, uitprinten en er 's avonds de kachel mee kunnen aanmaken. Dus ja, de liefde van de Vader op die manier te bezitten is voor mijzelf sprekende niet iets om jaloers op te zijn. Als er een God bestaat, wat Tufkah dan weer tegenspreekt als een ander dat beweert, dan denk ik bij Vaderlijke liefde te voelen meer aan innerlijke rust en minder aan het dag en nacht uitdragen van je eigen religie, gebruikmakend van bruikbare bijbelteksten. Maar wie ben als "gelijkvormige" aan deze wereld?

[Tufkah]

Wat een ander van mij vindt heeft meer te maken met de ander dan met mij....

Laat de oordelende mensen maar oordelen, met het oordeel waar mee je oordeelt zult je zelf geoordeeld worden.

Amen.

[J-W]

................. met het oordeel waar mee je oordeelt zult je zelf geoordeeld worden.

Amen.

Wanneer, waar en door wie?

[Petra]

De eerste mens Adam is geworden tot een levend wezen dat de Vader kent: het is de mysticus die het daar (binnen de negatieve theologie) over heeft. Maar allen zullen in Adam sterven:




De laatste Adam wordt door de geestelijke wedergeboorte die het vernieuwde denken brengt tot een levendmakende geest in Christus: dat is de weg (via de positieve theologie) welke uiteindelijk tot de definitieve Éénwording met God in het Hiernamaals leidt:

Ik onderschrijf dan ook geheel 1 Korinthe 15, vers 22: We worden in Christus allen levend gemaakt. Maar wel voordat je fysiek sterft. Tijdens dit aardse leven wordt de mens geestelijk wedergeboren.

De eenwording met God vind dan ook niet in het hiernamaals plaats, maar tijdens dit aardse leven. Een levende Vader en een levende Christus, welke waarlijk kan zeggen: Ik en de Vader zijn één. Daarmee valt ook het geloof in de dood (en daarmee het hiernamaals) weg.

Volgens mij verschillen jij en Yours niet zoveel hierover.
Bij Yours gebeurt het (Wedergeboorte in Christus en daarmee eenwording met God de Moeder/Vader) ook tijdens je leven (en niet in een hiernamaals). Alleen heb je bij haar daar meerdere levens voor middels reïncarnatie en bij jou alleen dit leven.

[Petra]

Als iemand vraagt wat liefde is, antwoord dan: het opgeven van de eigen wil.

Als iemand vraagt wat (Bijbels gezien) liefde is dan zou ik eerder antwoorden: *
En sja... om dat uit te voeren/toe te passen, heb je wel een wil nodig.

*
1 Korintiërs 13:4-7
"De liefde is geduldig, de liefde is vriendelijk. Zij is niet jaloers, zij pronkt niet, zij is niet opgeblazen. Zij handelt niet ongepast, zij zoekt niet haar eigen belang, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad. Zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verheugt zich over de waarheid. Zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen."

[Petra]

Over liefde (begrepen als de liefde van de Vader) ga ik niet in discussie.

Wie gaat hier in discussie? Ik niet. En zeker niet met jou.

Ik probeer jouw uitingen te begrijpen; ik reageer derhalve vanuit 'mijn' begrip op jouw hersenspinsels.

Naar wat ik lees probeer je helemaal niet zijn uitingen te begrijpen, maar zet je er gewoon je eigen hersenspinsels tegenover.
Wat een ander natuurlijk weer als onzin en totale kletskoek zou kunnen bestempelen. Zoveel mensen zoveel meningen he.

[J-W]

Naar wat ik lees probeer je (Reiziger) helemaal niet zijn (Tufkah's) uitingen te begrijpen.........

Gezien het verleden begrijpelijk dat je het voor T(H) op neemt maar wat je R nu verwijt geldt toch meer voor T zal je moeten toegeven.

[Tufkah]

Ik onderschrijf dan ook geheel 1 Korinthe 15, vers 22: We worden in Christus allen levend gemaakt. Maar wel voordat je fysiek sterft. Tijdens dit aardse leven wordt de mens geestelijk wedergeboren.

De eenwording met God vind dan ook niet in het hiernamaals plaats, maar tijdens dit aardse leven. Een levende Vader en een levende Christus, welke waarlijk kan zeggen: Ik en de Vader zijn één. Daarmee valt ook het geloof in de dood (en daarmee het hiernamaals) weg.

Volgens mij verschillen jij en Yours niet zoveel hierover.
Bij Yours gebeurt het (Wedergeboorte in Christus en daarmee eenwording met God de Moeder/Vader) ook tijdens je leven (en niet in een hiernamaals). Alleen heb je bij haar daar meerdere levens voor middels reïncarnatie en bij jou alleen dit leven.

Ik laat reïncarnatie buiten beschouwing omdat Jezus het daar niet over heeft. Volgens Jezus wordt het 'onkruid' verbrand, zie de gelijkenis van de zaaier. Eenwording met God (in het hart) is daarmee een noodzakelijkheid voordat je sterft.

Yours volgt meer het boeddhistisch perspectief , als de mens zijn leven niet betert dan wordt hij karmisch wedergeboren in een nieuw leven. In dat perspectief krijgt de mens eindeloos kansen. Voor dat perspectief valt zeker wat te zeggen, maar het haalt wel de leer van Jezus enigszins onderuit.

Wat mij betreft heeft Jezus de beste kaarten, alleen middels de Zoon komt de mens tot de Vader. Dat kan ik uit ervaring onderschrijven.

[Tufkah]

Als iemand vraagt wat liefde is, antwoord dan: het opgeven van de eigen wil.

Als iemand vraagt wat (Bijbels gezien) liefde is dan zou ik eerder antwoorden: *
En sja... om dat uit te voeren/toe te passen, heb je wel een wil nodig.

*
1 Korintiërs 13:4-7
"De liefde is geduldig, de liefde is vriendelijk. Zij is niet jaloers, zij pronkt niet, zij is niet opgeblazen. Zij handelt niet ongepast, zij zoekt niet haar eigen belang, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad. Zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verheugt zich over de waarheid. Zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen."

Het mensenhart is de tempel waarin Jezus kan spreken en het mensenhart is de tempel welke geheel vervuld kan zijn met Gods liefde. Het eigen willen (de wensnatuur) staat daarbij in de weg. Jesaja 1:35 spreekt bv over de roos in de woestijn. Om Gods liefde te ontvangen dient de mens als 'een woestijn' te worden en zich af te zonderen van de eigen wil.

Ik lees de Bijbel mystiek , maar de meeste gelovigen lezen met het hoofd. Gods liefde verschijnt niet in het hoofd. Vandaar ook de negatieve theologie, de mens mag zich geen enkel beeld vormen van God. (Dus ook geen man of vrouw). God is Een. In feite wordt daarmee ook Gods wil duidelijk : liefde. De eigen wil (ego) is dan ook niet-liefde.

1 Korintiërs 13 is natuurlijk prachtig, er zijn vele mooie dingen geschreven over de liefde (Rumi). Maar er is geen enkel woord dat Gods liefde kan weergeven. Gods liefde is de roos in de woestijn. Het maakt het leven draaglijk in de woestenijen welke we dagelijks in het nieuws kunnen zien. (Of gewoon het gekissebis op een forum als dit. )

[Tufkah]

Wie gaat hier in discussie? Ik niet. En zeker niet met jou.

Ik probeer jouw uitingen te begrijpen; ik reageer derhalve vanuit 'mijn' begrip op jouw hersenspinsels.

Naar wat ik lees probeer je helemaal niet zijn uitingen te begrijpen, maar zet je er gewoon je eigen hersenspinsels tegenover.
Wat een ander natuurlijk weer als onzin en totale kletskoek zou kunnen bestempelen. Zoveel mensen zoveel meningen he.

Reiziger bedoelt het op zijn manier goed. Wie in het veld der overtuigingen leeft die denkt dat andere mensen dat ook doen (de hersenspinsels). De liefde van de Vader valt geheel buiten alle overtuigingen. Mijn geloof in God is dan ook anders vorm gegeven: als de liefde van de Vader er is, dan is er ook noodzakelijkerwijs een Vader. De niet-gedachte/bedachte God.

En de Vader is uiteraard man noch vrouw , Vader is maar een woord wat ik gebruik omdat de Bijbel dat gebruikt. De Beminde vind ik beter klinken. Maar ook dat is maar een woord.