Na de fysieke dood wacht mij het leven in de sferen van Licht in het Hiernamaals, waarbinnen ik mij bewust ben van mijzelf.Tufkah schreef: Vandaag, 09:48Als er geen ego meer is, dan kan er na mijn fysieke dood ook geen ego meer zijn die zich waar dan ook bewust van is. Het sterven van het ego is het einde van de ik-illusie, dus dan valt zowel het verleden als het toekomstige weg. De fysieke dood valt onder het toekomstige.Yours schreef: Vandaag, 01:19
Als je zoals jij nu in je één na laatste zin schrijft je je zelfs onthecht aan God blijft er dus niets anders over dan de eeuwige liefde van de Albron zoals blijkt uit je laatste zin.
Bijzonder dat je hier binnen het onderwerp Zonde op de Albron uitkomt……
Het is wellicht alleen spijtig voor jou dat jij je van die eeuwige liefde van de Albron na jouw fysieke dood in ‘niets’ bewust bent.
Er resteert niks anders dan het "eeuwige nu" , met de nadruk op 'nu'. En laat het eeuwige nu omschreven staan in Joh. 3:8. Wie opnieuw geboren is weet niet waar hij naar toe gaat. Waaruit volgt dat de meeste kerk-gelovigen (maar niet allemaal) gewoon nog natuurlijke mensen zijn. Want onder het kerkendom is het geloof in het hiernamaals wijd verbreid.
Minnaar en Beminde leven in het eeuwig nu. Tufkah zoekt het maar uit met zijn fysieke dood, als natuurlijke mens leeft Tufkah in een (zintuigelijke) illusie. Die illusie vervalt als hij sterft, jammer maar zo is het. Ik heb Tufkah losgelaten, waarom zou ik hem weer tot leven wekken?
De opstanding van Jezus met zijn astrale lichaam na de fysieke dood illustreert voor mij Jezus zijn overgave aan de wil van de Vader. Zonder dat ik daar een kerk voor nodig heb.