https://www.eo.nl/artikel/hume-rationel ... taan-niet/
Hume was volgens sommigen misschien wel de eerste atheïst. Al was hij volgens anderen eerder een agnost. Voor zijn tijdgenoten was hij in ieder geval een ferme ongelovige. Hume ondernam de eerste poging om religieus geloof in strikt psychologische bewoordingen te omvatten. De menselijke natuur is volgens hem het vertrekpunt van alle kennis. De rede is beperkt, eigenlijk is de rede geknecht door onze emoties en begeerten. Argumenteren helpt niet om mensen van gedachten te veranderen.
Het discours is al eeuwenoud om "de natuurlijke mens" samen te vatten. Wie de natuurlijke mens ziet als iemand die voor rede vatbaar is die komt van een koude kermis thuis. De rede is geknecht door emoties en begeertes, waarmee de natuurlijke mens onderworpen is aan zijn eigen emoties en begeerten. Dergelijke zaken kunnen mijn inziens gewoon besproken worden op een forum wat niet-dogmatisch is.
Op eenzelfde manier kijkt Hume naar religie. Hij poneert zelfs een argument tegen het bestaan van God – dat van het kwaad, dat door God niet wordt voorkomen.
Als God almachtig, alwetend en volkomen goed is, hoe zit het dan met het kwaad? Als God het kwaad wil voorkomen, maar het niet kan, dan is hij niet almachtig. Als God het kwaad kan voorkomen, maar Hij doet het niet, dan is hij niet goed. In beide gevallen is hij geen God.
Hume leefde in een tijd waarin de vraag naar het kwaad in relatie tot het bestaan van God steeds belangrijker werd. Maar Hume was ook pragmatisch. Het geen zin heeft om met elkaar te bakkeleien over wie er gelijk heeft over God en wie het laatste woord toekomt over God weten we niet. Als een overtuiging werkt, dan werkt-ie.
En dan mag het vraagstuk van de theodicee ook niet ontbreken. Waarom heeft God een gevallen wereld geschapen? Het antwoord is verrassend simpel: de mens moet wandelen in het veld van goed en kwaad (deze wereld) om zich geestelijk te kunnen ontwikkelen naar het evenbeeld van God. Dat staat feitelijk ook in 2 Korinthiërs 3:18
En wij allen, met ongedekten aangezichte de heerlijkheid des Heeren als in een spiegel aanschouwende, worden naar hetzelfde beeld in gedaante veranderd, van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heeren Geest.
Wat we hier lezen is geloofstaal (de verschillende persoonlijke manieren waarop mensen God ervaren, beleven en liefhebben, in dit geval Paulus). Ook gelovige mensen die 2 Korinthiërs 3:18 nog niet hebben gerealiseerd kunnen er uit opmaken dat ze dienen te veranderen, want dat is wat er staat in de tekst. Voor ongelovigen is het kul, onzin, en weet ik veel wat ze er allemaal uitkramen op dit forum. Laat ze in hun wanen zou ik zeggen, maar kom niet tegemoet in hun wanen. De natuurlijke mens is startpositie, maar niet eindpositie.
Wie een oorlog start, kan opeens ontdekken dat de uitgang verdwenen is.