dingo schreef: Gisteren, 22:23
Kyron schreef: Gisteren, 20:58
Kijk eens wat er net gebeurde.
Ik plaatste een link. Zonder toelichting, dat geef ik toe
Maar let op de reactie: geen vraag over de inhoud van de link. Geen nieuwsgierigheid. Alleen de constatering dat er geen toelichting bij stond.
Dat heet het "ja, maar"-principe. En dat is precies mijn punt:
Iemand zegt iets onweerlegbaars.
Een ander zegt: "Ja, maar..."
En plotseling gaat het gesprek niet meer over het onweerlegbare … maar over het maar.
Het slachtoffer verdwijnt. De context regeert.
En de dader? Die is inmiddels op vakantie.
In deze draad begonnen we met antisemitisch geweld in Rotterdam en Amsterdam. Inmiddels praten we over Gaza, Israël, bezetting en buitenlandse politiek.
Niemand heeft dat bewust zo gepland. Het "ja, maar"-principe heeft dat voor ons gedaan.
De link was daar een spiegel voor.
De reactie erop ook.
Kyron
[modbreak dingo] Het is een forumregel dat je geen links plaatst zonder uitleg erbij wat je ermee beoogt of een korte samenvatting van wat er achter de link te verwachten is. Dat is om argumenting by linking tegen te gaan.
Dat het topic richting Israël en Gaza zou gaan was te verwachten want de relatie tussen die aanslagen en Gaza (en Westbank) is er nu eenmaal. En aangezien Israël met hulp van de VS nu ook Iran aanvalt kom je dan ook al snel bij de internationale politiek uit. Het bevestigt wel dat de aanslagen geen geïsoleerde gebeurtenissen zijn.
Dag Dingo,
Jouw forumregel ok helder.
Maar dan je tweede alinea …. en die verdient aandacht, want ze is onbedoeld het meest eerlijke bewijs van alles wat ik wilde zeggen.
Je schrijft dat het te verwachten was dat de discussie naar Gaza zou gaan. Dat de relatie met de aanslagen er nu eenmaal is.
Ik daag je uit om even te pauzeren bij het woord te verwachten.
Iets wat te verwachten is, is normaal.
Iets wat normaal is, hoeft niet meer bevraagd te worden.
En iets wat niet meer bevraagd wordt, wordt stilzwijgend geaccepteerd.
Zo wordt een verschuiving een gewoonte.
En een gewoonte een mechanisme.
En een mechanisme … onzichtbaar.
Want dit is hoe het gaat. Er gebeurt iets met joodse mensen in onze eigen steden. En voor de eerste schokgolf is uitgetrild, staat de ja-maar-brigade alweer klaar ….. het Zwitsers zakmes van de drogredenaar …. trouw met hun schopje om elke morele helderheid vakkundig te begraven onder een laagje nuance.
"Ja, maar dit had toch een aanloop …. dit viel toch echt niet uit de lucht?"
Wat, gegeven de context, een opmerkelijk gekozen uitdrukking was.
En dan je slotzin: "Het bevestigt wel dat de aanslagen geen geïsoleerde gebeurtenissen zijn."
Feitelijk klopt dat. Maar kijk wat die zin moreel doet: hij upgradet de aanslagen van daad naar fenomeen. Een fenomeen heeft oorzaken. Oorzaken hebben context. En context …. die begrijp je. Je veroordeelt haar niet meer, je begrijpt haar.
Zo glijdt een aanval op joodse instellingen in onze eigen steden, via één welwillende mod-break, geruisloos de categorie "begrijpelijke internationale spanningen" in. En naarmate het conflict voortduurt en heftiger wordt, groeit de brigade vrolijk mee ,,,, als een organisme dat gedijt op onrust.
Je handhaafde een regel tegen argumenting by linking. Maar wat je daarna deed heeft een naam die er verdacht veel op lijkt: redeneren via context, zonder te benoemen waar die context naartoe leidt.
Het "ja, maar"-principe heeft geen kwade wil nodig om te werken.
Het heeft alleen gewenning nodig.
Kyron